Mohair Charamassa - blog

To jest historia blogera, który właśnie skończył swoją misję. Pojawiłem się na NP dokładnie rok temu. Napisałem wtedy notkę „Rzut beretem”, z której się dziś śmieję. Potem kilka następnych, równie naiwnych i miałkich, ale się z nich nijak nie mogę wycofać, by się nie sprzeniewierzyć własnemu sumieniu, bo przecież chciałem dobrze – jak każdy neofita.

Wybrałem nick, Mohair Charamassa, z szacunku...

A jednak nie zjedli! Pogadali Nałęcz z Kuźniarem, jak Polak z Polakiem i o 10 lat odroczyli konsumpcję orła z białej czekolady. Nałęcz trochę marudził, że chciałby wcześniej, że może doczeka by te chmary dzieci mogły „poczuć słodycz”, ale się nie upierał. Mówił za to, żeby zaufać 6-latkom, bo właśnie oni, a nie 60-cio letnie zgredy wiedzą lepiej. Mądrze gadał, naprawdę. Wie, kto może przypadkiem...

Mieć swoje lata to jednocześnie przypadłość i walor. Czasem pamięć zawodzi, ale i okazji więcej do doznań typu „deja vu”. Kilku sekretarzy przeżyłem, tyluż premierów, całe ustroje zmieniały się na moich oczach. Żaden to powód by uważać, żem mądrzejszy od juniorów właśnie wchodzących w życie, ale bardziej doświadczony na pewno. Choć doświadczenia nie da się przekazać – nie wstyd przecież próbować...

Wiosna! Świeżym szczawiem łąki się zielenią i mirabelki kwitną. Wraca uśmiech na twarze matek pierwszego kwartału – już im nikt nie będzie wypominał, że chęć do prokreacji przyszła o kwartał za wcześnie.

Nawet ja, stary zgred, lekko się uśmiecham: widzę z okna, że pod rynną na dachu sąsiada tego, który mi od rana do wieczora disco polo puszcza, zalęgły się szpaki i szpacza rodzinka już siedzi na...

Szacunek dla wszystkich – oto hasło ze strony internetowej jednego z posłów. Zgadniecie, którego? A jakże – posła Kalisza. Tego samego, który właśnie niedawno wydalił z trzewi wiekopomną sentencję: to IV RP zmusiła posłankę Sawicką do korupcji …

Słyszycie? IV RP – zmusiła! Nie będę przytaczał pokrętnej argumentacji, nie będę cytował prawniczych sofizmatów, skupię się na czymś innym: gdzie tu jest...

Przepraszam, że się spóźniam. Zamieniłem się z kolegą zegarkami i ten jego zegarek mi stanął. Mój , który dostałem od rodziny na urodziny nigdy nie zawodził i nie wiem, czy nie powinienem wobec tego i wobec kolegi podjąć kroków prawnych, bo przecież klimat taki, że nic tylko do sądu w takich sprawach.

Podobnie jak Beata Sawicka jeszcze nie myślałem, czy wystąpić o oszkodowanie, ale pewnie...

Nie nadaję się na kreatora efektownych syntez. Do własnych analiz historii i współczesności sam podchodzę z dystansem. Najlepiej się czuję w kategorii „zdrowy rozsądek”, a i ją – świadomy względności wszelkich ocen – pokornie ograniczam do znacznie skromniejszego „chłopskiego rozumu”. Są jednak zjawiska, których się nie da aż tak prymitywnym narzedziem opisać. Nie da się zbliżyć do prawdy...

Przejrzałem! Nareszcie. Już mi to wcześniej chodziło po głowie gdy słuchałem w "Kawach na ławach" bełkotu Szejnfelda, ale dziś, przed chwilą, doznałem olśnienia: Ojczyzna w niebezpieczeństwie, a ja, nieuk i ostatnia niemota jej wrogów wspieram. Na pohybel mnie i mnie podobnym!

Przyszła pora by się przekonać, co ten „pohybel” znaczy, no i kochani, już wiem - nie wygląda to dobrze, a nawet źle...

Zaczyna się dziać! Czerwoni się dzielą by się za chwilę połączyć w innej konfiguracji, przebierają nogami do stołków w Brukseli, zapraszają, wypraszają z salonu, jak ich drzwiami wyrzucą, pchają się oknami. Już tak dobrze żarło, już się słupki sondaży ruszyły, a tu – masz! Prezio znów się upił, co gorsza nie wiadomo - z żalu, czy z radości, że Kaczor Tuska wsadzi.

Ups! Przypał. Ale przecież...

Tegoroczny 10 kwietnia już za nami. Gdy opadają emocje, można się pokusić o chwilę refleksji, którą chciałbym się z Wami podzielić. Po powrocie z Krakowskiego Przedmieścia włączyłem telewizor. To inny świat, inna Polska! Nie muszę tłumaczyć, która jest mi bliższa, ale dlaczego jest bliższa – o tym chcę napisać.

Parę dni wcześniej przeczytałem felieton Roberta Krasowskiego „Splot smoleński” w...

- Zastrzegam, że nie jestem specjalistą od rur … – rzekł specjalista od innych rzeczy i poszedł się pakować. Podobno leci do Nigerii. - Zresztą, ja nic nie wiem! – rzucił na odchodne.

Kurcze, ja też nie jestem, a i z wiedzą ogólną też u mnie na bakier …

- Nie kumasz, sąsiedzie? - wyjaśniał mi sąsiad. - Putin nam rurociąg zbuduje, znaczy się drugą nitkę, ale to tajemnica, prawdziwy top secret ...

Był taki czas kiedy Nasza Klasa święciła triumfy. Wszyscy nagle chcieli się spotkać po latach i całkiem wielu udało się zamiar wprowadzić w czyn. Mnie również, choć mam wątpliwości czy nie byłoby lepiej bym na zamiarze poprzestał. Jakże bowiem nie uznać, że pytanie: - No, nie, Mohair, nie żartuj! To naprawdę ty? - może irytować, zwłaszcza gdy przybiera notoryczny charakter. (Dla rzadziej...

Nie po to bloguję na Niepoprawni. pl by sobie popisać. Jak większość piszących tu i na innych „naszych” portalach blogerów mam ciągle nadzieję, że to, co robimy może się komuś przydać.

Ja sam, odkąd tu jestem, zmieniłem się trochę. Nie chcę nikomu kadzić, ale lektura całkiem licznych wpisów sporo mnie nauczyła. Wiem, że się różnimy, wiem, że inaczej rozkładamy akcenty, ale dzięki temu często mam...

To dosyć zabawne: przez pół życia za powód do dumy mogłem uważać, że nie należałem do partii, przewodniej siły narodu, przez drugie pół cieszę się, że się nie dałem na lep złapać tym gościom, co to od stołu wstali okrągłego i doszli do żłobu.

 Może ja jakiś nienormalny jestem? Niedostosowany, aspołeczny element, obsesjonat wylewający żale na niepoprawnych portalach? Być może. Może jestem, ale w...

Rozmowy z dziećmi bywają trudne, ale bywają też odkrywcze. Nie zawsze to, co dla nas jest oczywiste dla nich jest zrozumiałe samo przez się.

Mój czteroletni bratanek, Kubuś, odwiedzał w Wielki Piątek groby w kościołach na Starówce. W kościele garnizonowym zaciekawiła go warta żołnierzy stojąca przy grobie.

- Co oni tam robią? - pyta mamę.
- Stoją na warcie. Spójrz na ściany. Tam są tablice z...

Nie może. Z definicji. Co jednak powiedzieć młodemu człowiekowi, który stracił pracę tuż przed Wielkanocą? Jasne – już to, że jest młody budzi nadzieję i wiarę w lepszą przyszłość. No, dobrze, a co takiemu, który młody nie jest i właśnie się dowiedział, że jego rodzina popadnie w kłopoty bo pracy zabrakło?

Nie wiem. Nie wiem, co powiedzieć, ale w takich chwilach zawsze patrzę w niebo i zawsze...

Ciemnogród nie ma najlepszej prasy. Właściwie nigdy nie miał: nic dziwnego – od zarania istnieje tylko po to, by jasnogrodzianom żyło się lepiej. Siedlisko oszołomów, siedziba sekty smoleńskiej, obora bartoszewskiego bydła i tłum nieudaczników co od roratów po nieszpory gniazdo im – jasnopolakom - kala. Gniazdo europejskie …

Nie wiem czym zawiniłem, że mnie do Ciemnogrodu zniosło. Tak wyszło,...

Przesadziłbym, gdybym napisał, że z uwagą wysłuchałem kolejnego wystąpienia szefa PO. To raczej chwilowy brak pilota, którym mógłbym zmienić kanał, niż chęć grzania się w blasku Słońca Peru kazał mi przemówienia wysłuchać, choć tylko jednym uchem.

Mimo tych ograniczeń, oraz dodatkowych, wynikających z ideologicznego szaleństwa, które mówca raczył mi przypisać z racji sympatii do opozycji, dotarł...

- Ty jesteś kaczystą! - słyszę, gdy próbuję otwierać oczy niektórym rozmówcom. Przywykłem, złagodniałem, już się nie zaperzam, choć jestem świadomy, że w ich ustach to raczej obelga niż stwierdzenie faktu. Zawsze wtedy czekam na ich krok następny, nieuchronny w finale rozmowy o Polsce: - Przecież Kaczorowi chodzi tylko o zdobycie władzy! Czyż to nie jest schemat, którym posługują się w dyskusji...

W marcu jak w garncu – raz słońce, raz chmury. Stirlitzem nie jestem, więc nie wiem, czy doczekam mgnień siedemnastu, ale dwa olśnienia aż biją po oczach.

Pierwsze, owszem, cieszy.

Panika w szeregach rządzących już sięga sufitu, a sufit tak nisko, że ciśnie im głowy. Mam deja vu: tuż przed oddaniem władzy w 89-tym komuchom odbijało w bardzo podobny sposób. Kiedyś Urban napisał, że oni do końca...

Jak on to powiedział? Chyba jakoś tak: prezes Kaczyński nie kocha Polski takiej, jaka ona jest …

Szekspir mi się przypomniał. W jednym z sonetów, uznanych potem za genialny przykład łamania skostniałych, dworskich schematów poezji elżbietańskiej, mistrz ze Stradfordu pisał tak, mniej więcej: twoje wargi nie tak piękne jak róży płatki, skóra nie tak biała jak alabaster … and yet I love thee – a...

Z kolejnego słowotoku Wałęsy niewiele pamiętam. Już dawno przestałem się skupiać by z monologów, pożal się Boże, mędrca zrozumieć cokolwiek . Co mnie w końcu obchodzi jak miało być, a nie jest. I jakby było, gdyby było jak on, genialny strateg i praktyk, sobie zaplanował. Tym razem jednak co nieco zostało mi w głowie. Nie tak miało być! - powtarzał jak mantrę. Nie tak miało być!

A jak? Jak miało...

Ulubieniec ludu, Ryszard Kalisz, znów podniósł mi poziom adrenaliny. Może to i dobrze, bo przesilenie wiosenne nadchodzi i zastrzyk energii każdemu się przyda. Nie marnowałbym jej jednak na komentowanie występów wieloryba w krawacie, gdyby nie obawa, że jego słowa mogą umknąć uwadze tych, którzy mają ważniejsze sprawy na głowie niż wsłuchiwać się pogwarki waleni.

Inny z ulubieńców, Leszek Miller...

Jesteśmy podzieleni. Jak bardzo – sam widzę po sobie, gdy rzucę okiem lub wpadnie mi w ucho co ludzie piszą i mówią. Wystarczy chwila bym mógł powiedzieć: ci – nasi, a tamci – ich. Rzadko się mylę, choć przecież do nieomylnych nie należę. Ta zdolność, albo może feler, niesie konkretne skutki: ich słucham podejrzliwie, naszym ufam prawie bezgranicznie. Skąd to się bierze?

Nie siliłbym się na...

Kowalczyk za wolno, skoczkowie za krótko, Niesioł triumfuje, a do tego żona grozi mi rekonstrukcją związku, bo podobno bez przerwy marudzę. Myśl pozytywnie! - powtarza, co tylko wzmacnia frustrację. Nie znoszę takich tekstów! To tak, jakby ktoś Was bez przerwy pouczał, że dobrze jest oddychać, a ja przecież, do jasnej cholery, jeszcze ciągle oddycham …

Dobre sobie! Myśleć pozytywnie. Myśleć, ale...

Magdalena Środa boi się podskakujących goryli. To znaczy, młodych ludzi w maskach. Ja boję się pani Środy – bez maski. Boję się od dawna, ale ostatnio jakby trochę mniej. Ba, jestem nawet gotów przyznać jej czasem rację, jak choćby, gdy mówi: jeśli dopuszczamy zło do życia publicznego znajdą się tacy, którzy dadzą się skusić.

Pełna zgoda, im mniej pani Środy w mediach, tym lepiej dla wszystkich....

Nie jestem babcią, której schowano dowód, ale na dziadka już bym się nadał. Z każdym rokiem, cholera, coraz bardziej. Póki co, dowód trzymam przy sobie i byle małolat z kieszeni go nie wyciągnie. Swoje wiem, w tym także na kogo mam głosować, ale co zrobić, żeby młodym przemówić do rozumu jeszcze nie wiem, choć to i owo chodzi mi po głowie. Wiem już, że świata nie zbawię, więc świat sobie daruję,...

Nie wiem co z tym zrobić. Mógłbym machnąć ręką i nie robić nic, ale – starym zwyczajem – odwołam się do sumienia, a ono mi mówi, że milczeć to grzech. Niejaki Giles Coren – food critic – piszący do The Times, na wieść, że polski stał się drugim językiem na Wyspach, spłodził artykuł „Today I am make my first column in Polski”.

Już w samym tytule dowcipny dziennikarz drwi z tysięcy Polaków...

Jak będę duży zostanę Kmicicem, albo Winnetou – marzył mały Mohairek. Parę lat później chciał być już Lubańskim, Bońkiem, w najgorszym razie – Ringo Starrem, choć tamto marzenie już wtedy było mało realne z powodu nieostrożnego słonia, depczącego niektórym uszy. A dziś, no cóż, duży Mohair nawet duży jest … niespecjalnie.

Za to nigdy nie chciałem być politykiem. Wtedy, bo – wiadomo, teraz tym...