Jak Trump stał się groźnym TRUMPEM

Obrazek użytkownika zetjot
Blog

Jeżeli ktoś chce zrozumieć aberracje produkowane w Polsce przez demoliberalizm, dodatkowo wzbogacone przez dziadostwo postkomunizmu, musi obowiązkowo przyglądać się USA, które demonstrują cechy demoliberalizmu w sposób modelowy. Tam pewne procesy rozwijają się w sposób niezakłócony przez wojny, rewolucje czy wpływy czynników zewnętrznych i łatwo wykluczyć czynniki dla procesów przypadkowe.

Ostrzegając przed Trumpem, Naomi Klein postanawia zdemaskować  przekonania Trumpa i dokonuje zabiegu rekonstrukcji jego sposobu działania przedstawiając rozwój jego kariery biznesowej przy pomocy koncepcji przedstawionej w  książce "No Logo", poświęconej marketingowi.

" Jeszcze trochę i ponadnarodowe firmy stanęły do wyścigu o to, kto pierwszy osiągnie ten bezcielesny stan. Wygrywał ten, kto najmniej posiadał, kto zatrudniał najmniej pracowników i kto zamiast produkować towary, wytwarzał najbardziej sugestywny wizerunek."

/.../

"Właśnie według tego przepisu Trump zbudował swoje imperium. A potem, już jako kandydat na prezydenta, zrozumiał, że może czerpać zyski z gniewu i rozpaczy tych samych ludzi, którzy kiedyś mieli przyzwoicie płatną pracę w przemyśle, a których on i jemu podobni zostawili na pastwę losu. Niezły kant!"

/.../

"Trump zaczynał zdobywać sławę w USA w latach 80., jeszcze jako dość tradycyjny deweloper. Jeśli coś go wyróżniało, to niepohamowane pragnienie oglądania swego nazwiska w druku i wszędzie indziej. Umieszczał je na budynkach w Nowym Jorku i w Atlantic City, bez ustanku flirtował z prasą, a z historii swego małżeństwa i romansu uczynił publiczną telenowelę. W kategoriach rozpoznawalności boksował więc znacznie powyżej swej wagi."

/.../

"Chociaż nadal działał w branży budowlanej, dostrzegał fortuny , jakie Nike i podobne firmy zbjały na modelu czystej marki. Stopniowo nauczył się je naśladować. /.../ nowatorska koncepcja Trumpa polegała jednak na tym,  że miejsca, w których się pracuje (biurowce), mieszka (apartamentowce) i spędza czas wolny ( kluby golfowe i ośrodki wypoczynkowe), uczynił franczyzami jednej luksusowej globalnej marki. /.../ sprzedawał prawo do osiedlenia się na stałe w krainie swojej marki."

"Prawdziwy przełom nastąpił jednak dopiero wtedy, gdy Mark Burnett, magnat z branży reality TV, przedstawił Trumpowi koncepcję programu "Praktykant"( The Apprentice)".

/.../ 

"Ale program widownię zdobył - i to masową. Wkrótce pojwił się cały wachlarz marek pochodnych: woda kolońska Trump, woda mineralna Trump, okulary Trump, materace Trump. A wreszcie Trump University - uniwersytet jego imienia."

/.../

" Co jeszcze można osiągnąć po takim wyczynie? Scalić swoją markę z symbolem największej potęgi i władzy na świecie: przeprowadzić fuzję z Białym Domem."

Muszą Państwo przyznać że Naomi Klein ma talent i niebywałe zdolności perswazyjne, bo, nie tylko dla niewyrobionego czytelnika, ten obraz trzyma się kupy.

" Mało kto wierzył, że Donald Trump ma szansę zamieszkać w Białym Domu. Możliwe, że nie wierzył w to nawet sam zainteresowany. Gdy jednak zdobył nomnację Partii Republikańskiej, wiedział już, że w jego zasięgu leży najpotężniejszy możliwy instrument promowania marki: urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych. Z każdą minutą sprawowania władzy rośnie wartość jego marki i jego przedsiębiorstwa. Oznacza to, że Trump czerpie z publicznego urzędu bezpośrednie, znaczne korzyści finansowe - czyli robi to, czemu mają zapobiegać regulacje prawne dotyczące konfliktu interesów."

Do czego więc służy, wedle NK, Trumpowi urząd prezydenta i jak wygląda polityka w jego wydaniu ?. 

Poczytajmy:

"Na przełomie stuleci programy z gatunku reality show skolonizowały telewizję kablową w tempie, którego mało kto się spodziewał. Do tej pory dominującą formą telewizyjnej  rozrywki w Am.Płn. były seriale, rozgrywające się według szczegółowo zaplanowanego scenariusza./../ Ale u progu XXI wieku ten format zaczął ustępować programom, w których napięcie budowała gotowość uczestniczek i uczestników do zamykania się w symulowanej rzeczywistości i eliminowania się nawzajem z gry./.../ Cały ten gatunek - sojusze jednych przeciw drugim, wbijanie rywalom noża w plecy, zwycięstwo tego, kto do końca utrzyma się na placu boju - od początku przypominał parodię kapitalizmu. Jednak dopóki na antenę nie wszedł "Praktykant", starano się przynajmniej zachować pozory, że w tej rywalizacji chodzi  coś więcej: przetrwanie z dala od cywilizacji, znalezienie męża, ułożenie sobie relacji ze współlokatorami. Te pozory znikły, gdy na scenę wkroczył Donald Trump. Ewdentnym motywem przewodnim "Praktykanta" był wyścig o przetrwanie w "dźungli" późnego kapitalizmu."

/.../

"Warto pamiętać, że status celebryty Trump zyskał nie jako handlarz nieruchomościami, ale jako autor książki o handlu nimi "The Art od the Deal, czyli sztuka robienia inteesów", reklamowana jako skarbnica wiedzy o tym, jak zrobić bajeczną fortunę /.../ a w ślad za nią wychodziły kolejne, jeszcze bardziej prostackie wariacje na ten sam temat /.../ Na tym pomyśle Trump zbudował swoją markę i majątek: na obietnicy, że każdy może zostać Donaldem Trumpem, złożonej w czasie, gdy wszystkim ludziom, poza jednym procentem najbogatszych, ziemia usuwała się spod nóg. Po czym obrócił się na pięcie i tę samą obietnicę - że na powrót uczyni Amerykę krajem zwycięzców - wcisnął wyborcom, żerując na tych samych obawach o przyszłość i wykorzystując ten sam talent do symulowania rzeczywistości, który mu służył przez lata prowadzenia topowego programu telewizyjnego."

/.../

I właśnie tak się dzieje. Trump show jest dziś emitowany z Gabinetu Owalnego - i z rezydencji Mar-a-Lago, która jeszcze bardziej przypmina telewizyjne studio, bo przewijająca się tam bogata klientela służy za publiczność. Nie ulega wątpliwości, że właśnie w ten sposób Trump widzi prezydenturę: uważa się za kierownika produkcji przedstawienia zatytułowanego "Państwo" - i nie spuszcza wzroku ze wskaźników oglądalności."

/.../

"Z tym samym efekciarskim tupetem Trump próbuje się wywiązać - albo i nie - z obietnicy powrotu do dawnych dobrych czasów, gdy fabryki rosły jak grzyby po deszczu, a robotnicy zarabiali w nich pensje godne klasy średniej; obietnicy wprowadzenia zasady "kupuj amerykańskie, zatrudniaj Amerykanów" ( choć własne imperium zbudował na bezpardonowym wyzysku i outsourcingu miejsc pracy)."

/.../

" Być może Trumpowi uda się otworzyć kilka fabryk. Może tylko ogłosi, że mu się udało. Ale nadal będzie to kropla w morzu potrzeb.

/.../ Ale Trump realizuje jż inny plan. Do bezrobocia i i coraz powszechniejszego zatrudnienia poniżej kwalifikacji i na złych warunkach podejdzie jak do każdego innego problemu: zrobi z niego widowisko. Przypisze sobie zasługę utworzenia skromnej liczby miejsc pracy ( które powstałyby i bez jego udziału), a potem roztrąbi rzekomy sukces jak kraj długi i szeroki."

/.../ 

W świecie Trumpa, zgodnie z wewnętrzną logiką jego marki, bezkarne kłamstwo to jeden z przywilejów szefa. Fakty to kula u nogi. Fakty są nudne, Fakty są dla frajerów."

Wybrałem tu najbardziej skondensowane fragmenty, które, przez to skondensowania, pozbawione są malowniczości drobiazgów, insynuacji, plotek i przypuszczeń,  jakie Naomi Klein wykorzystuje do montażu założonej koncepcji wizerunku Trumpa. Takie streszczenie nie jest w stanie zastąpić barwności oryginału.

A co do realiów polityki prowadzonej przez Trumpa, to najlepiej pokazuje je zmiana w stanowisku Korei Płn, która, pod jego zdecydowanym naciskiem, ogłosiła zawieszenie programu rakietowego i nuklearnego.

Ocena wpisu: 
5
Twoja ocena: Brak Średnio: 5 (głosów:3)

Komentarze

 - jak, wobec tych wszystkich "rewelacji" - mogłaby Naomi Klein (będąc nacji finansowej) skomentować faktyczny sukces polityki Trumpa wobec Korei Płn.

Niezwykle interesujący wpis!

Pozdrawiam,

Podoba mi się!
1
Nie podoba mi się!
0

_________________________________________________________

Nemo me impune lacessit - nie ujdzie bezkarnie ten, kto ze mną zacznie

katarzyna.tarnawska

#1562488

Jak by NK zareagowała ? 

Na razie nie wiem, muszę wykonać więcej peregrynacji szlakami neuronowymi wytyczonymi w umyśle pani Klein.A do tego to kobiecy umysł, zagadka o podwójnym stopniu trudności. 

Podoba mi się!
1
Nie podoba mi się!
0
#1562498