Viktor Orbán - "Powstrzymać oszalałą Brukselę"!

Obrazek użytkownika krzysztofjaw
Świat

Treść wymaga półgodzinnej lektury, ale warto!

 

Wczoraj pół godziny przed północą portal wpolityce.pl opublikował fragmenty przemówienia premiera Węgier Viktora Orbána jakie - w raporcie o stanie państwa i podsumowując 2015 rok - wygłosił 28 lutego przed parlamentem swojego kraju. Fragment ów dotyczy polityki międzynarodowej [1].

 

Uważam, że przemówienie to winno być znane nam wszystkim i jest jednym z tych, które mają wagę historyczną i warto je powielać po wielokroć.

 

Stąd też pozwalam sobie - w drugiej części postu - na jego opublikowanie w całości mając nadzieję, że portal wpolityce.pl zrozumie moje intencje. Jednocześnie zaś pragnę mu wyrazić podziękowania za tę publikację.

 

Wpierw jednak przedstawię - według mnie - najistotniejsze z polskiego punktu wiedzenia fragmenty wypowiedzi premiera V. Orbana z moim krótkim komentarzem. Zachęcam jednak do przeczytania jego całości i własną ocenę jego treści. Każde bowiem zdanie wypowiedziane przez premiera Węgier jest ważne. Pierwszy fragment wypowiedzi nie jest chronologiczny, ale w treści chyba dość istotny.

 

"Prasa niektórych krajów członkowskich otwarcie rozpowszechnia o nas kłamstwa. Krytyka Węgier jest szorstka, brutalna i agresywna. Na dodatek straszą nas finansowymi karami twierdząc, że nas wspierają, my zaś jesteśmy niewdzięczni (...) Rzeczywistość jednak jest taka, że nic nie jesteśmy sobie wzajemnie winni, ani feniga. Węgry, osłabione po 45 latach komunizmu, wykrwawione, niezdolne do konkurencyjności, pozbawione kapitału, otworzyły na oścież swe bramy zachodnim firmom. To wszystkim przyniosło profity. Zachodnie firmy wywiozły stąd tyle samo, ile przysłała nam Unia. Jesteśmy kwita, żadna ze stron nie ma podstaw do pretensji".

 

Chciałbym, aby ta prawda dotarła również do całego polskiego społeczeństwa. Obowiązującą narracją polskich elit III RP jest wtłaczanie nam przeświadczenia o ogromnych zyskach, jakie Polska uzyskała od krajów Europy Zachodniej a szczególnie po jej wejściu do UE. Jednocześnie straszy się nas możliwością odebrania nam dotacji czy też pomocy unijnej. Prawda jest zupełnie inna - to gospodarki i firmy zachodnie (ze wskazaniem na niemieckie) relatywnie uzyskały od Polski więcej niż Polska uzyskała od nich! Bilans zysków i strat jest dla naszego kraju niestety niekorzystny i to bardziej niż mówi o tym premier Węgier twierdzący, że jesteśmy "kwita". Jestem w trakcie opracowywania naukowego artykułu (może - w zależności od objętości -  nawet broszury) o stanie ekonomicznym państwa jakie nam zostawiły elity III RP a szczególnie PO-PSL. Im bardziej wgłębiam się w ekonomiczne dane, tym bardziej zaczynają mnie one porażać. Pozwoliliśmy na wrogie przejęcie (prywatyzacja zgodna z pierwotnym planem Sachsa-Sorosa-Balcerowicza ) niemal całego naszego przemysłu, handlu, bankowości i usług oraz protekcyjnie traktowaliśmy kapitał zagraniczny. Skumulowane od 1988 roku dzięki temu zyski netto firm zagranicznych (po opodatkowaniu i też tych wrogo przejętych za bezcen) w Polsce w połączeniu z wypłatami z owego zysku i kwotami przeznaczonymi na podwyższanie kapitału własnego oraz z uwzględnieniem dochodów z prywatyzacji i legalnych oraz nielegalnych finansowych zagranicznych transferów tych firm wraz z polskimi dochodami podatkowymi a dodatkowo biorąc pod uwagę kwoty netto pomocy unijnej (pomoc minus składa własna) w zestawieniu z ogromnie rosnącym publicznym i zagranicznym zadłużeniem Polski w powiązaniu z faktem, iż 80 centów z 1 Euro pomocy unijnej trafia z powrotem do UE... wskazują, iż Polska kilkukrotnie więcej dała zarobić zachodnio-unijnym gospodarkom i firmom zewnętrznym niż od nich uzyskała. Rozwijaliśmy się na kredyt tracąc własność i zadłużając się  w tempie zastraszającym. Oddaliśmy naszą gospodarkę niemal w całości zagranicy. Uzyskała ona ogromne profity i dziś ktoś z elit UE i naszych zdradzieckich pseudo elit śmie wmawiać nam jakąś wdzięczność i śmie nas straszyć jakimiś sankcjami? To raczej my winniśmy żądać od nich zadośćuczynienia za utracone szanse i zyski, za utratę naszej narodowej własności i relatywną utratę możliwości naszego narodowego, polskiego rozwoju! A jeżeli dodać do tego utratę zysków wypracowanych przez kreatywnych Polaków zmuszonych do ekonomicznej emigracji i fakt zastraszająco niskich płac Polaków to... po prostu "ręce opadają" i każą nacisnąć klawisze klawiatury wzywające do osądzenia wszystkich zdrajców Polski począwszy od L. Balcerowicza... Jako przedsmak opracowywanej przeze mnie analizy podam m.in. takie fakty. Rząd PiS (licząc dla uproszczenia lata 2006, 2007) zwiększył dług publiczny (wg. metody ESA95) z poziomu 463,02 mld zł na koniec roku 2005 do poziomu 529,83 mld zł na koniec roku 2007, czyli o 66, 81 mld zł. Za rządów PO-PSL (licząc dla uproszczenia lata 2008-2014) dług publiczny wzrósł z poziomu 529,83 na koniec roku 2007 do poziomu ok. 1032,3 mld zł na koniec roku 2014, czyli o 502,47 mld zł. W roku 2015 dług ten spadł o jakieś grubo ponad 153 mld zł a wynikało to z efektów kreatywnej księgowości V. Rostowskiego i z kradzieży naszych - Polaków - pieniędzy z OFE i Funduszu Rezerwy Demograficznej. Na koniec listopada 2015 roku (po kradzieży m.in. z OFE) oficjalnie było to około 837 mln. zł. Ten dług nie zawiera kwot, jakie państwo będzie musiało w przyszłości wydać na świadczenia dla przyszłych emerytów. Uwzględniając te wydatki dług publiczny (ukryty) sięga 3 a może i 5 bln. zł, co w przypadku pierwszej kwoty oznacza, że na jednego mieszkańca wypada nieco ponad 84 tys. zł. Natomiast według danych NBP zadłużenie zagraniczne Polski na roku 2015 roku wyniosło 291,9 mld Euro (ok. 356 mld USD). Warto wspomnieć, że sławne już zadłużenie zagraniczne jakie zostawił nam po sobie E. Gierek w 1980 roku wynosiło w walutach wymienialnych 24,1 mld USD a wymagalne płatności z tytułu obsługi zadłużenia zagranicznego na rok 1981 wynosiły 10,9 mld USD. Dług ten - mimo umorzenia jego części - spłaciliśmy niedawno. Koszty obsługi naszego zadłużenia (odsetki) to około 40 mld zł... Roczny deficyt budżetowy w ostatnich 8 latach zwiększył się niemal aż 3-krotnie: z 16,0 (2007 r.) do 46,1 mld zł (2015 r.) przy jednoczesnej wyprzedaży majątku państwa sięgającej łącznie ponad 60 mld zł i tzw. ogromnej pomocy unijnej i dobrych wskaźnikach wzrostu gospodarczego (pusty rozwój poprzez zadłużenie).

 

"Węgrzy mogą być suwerenni, mogą cieszyć się wolnością, mogą podążać torem wyznaczonym przez ich zdolności i pracowitość tylko wtedy, gdy żadne z mocarstw nie jest ich wrogiem, a dokładniej mówiąc, gdy w interesie wszystkich trzech jednocześnie leży niepodległość i rozwój gospodarczy Węgier. Nie oznacza to, że zawsze i we wszystkim musimy się z nimi zgadzać lub że musimy być sprzymierzeni ze wszystkimi naraz. Tak mogą myśleć tylko dziecinnie naiwni. Tak zwykli myśleć politycy pragnący nieustannych profitów, ciepłych posadek – ale po nich trudno byłoby oczekiwać polityki krajowej i zagranicznej służącej racji stanu i narodowym interesom (...) Dlatego żelazną zasadą węgierskiej polityki zagranicznej jest to, że dla nas, Węgrów, interesem narodowym jest pokój".

 

Premier Węgier w swoim przemówieniu odnosił się do trzech mocarstw reprezentowanych przez Berlin, Moskwę i Stambuł (dokładniej Ankarę). Z polskiej perspektywy oczywiście najważniejszymi mocarstwami są Berlin i Rosja a dodatkowo USA (poparcie idei Międzymorza i umieszczenie na terenie Polski sił NATO), chociaż zważywszy na obecny kryzys migracyjny Turcja dla całej Europy i dla Polski też ma dzisiaj ogromne znaczenie. Ponadto trudno się nie zgodzić, że pokój i dobre relacje z mocarstwami winny przyświecać również naszej polityce. Jeżeli chcemy aby nas szanowano powinniśmy również szanować innych (też Rosję), dbając wszakże o własne interesy. Geopolitycznie Polska ma o wiele większe znaczenie niż Węgry a tym samym ma większe możliwości prowadzenia własnej, narodowo korzystnej polityki międzynarodowej a czyniąc to wspólnie z krajami Grupy Wyszehradzkiej (m.in. z Węgrami) może stać się centrum odbudowy i budowy nowej - opartej o suwerenność poszczególnych krajów - Europy. Dziś jest na to niepowtarzalna szansa, która może już nie powtórzyć.

 

"Polityka zarozumiała, nadęta, napuszona, oparta na poczuciu moralnej wyższości, czasem bardzo kusząca, często tak popularna po zachodniej stronie naszego kontynentu, a czasem i po drugiej stronie oceanu, to nie jest nasza polityka, to nie nasza droga i nie nasz interes. Pokój, współpraca, handel, obopólne inwestycje, sprzyjająca nam regionalna równowaga, obrona naszych interesów – to są podstawowe zasady węgierskiej narodowej polityki zagranicznej. Wiem również i ja, wiem, że to trudniejsze i bardziej złożone – bo łatwiej byłoby nie rzucać się w oczy wielkiemu zwierzęciu, lecz raczej przytulić się do jego ciepłej sierści – ale taka służalczość nie jest godna naszej 1100-letniej historii w Basenie Karpat". 

 

No tak... A czy taka służalczość reprezentowana wobec Niemiec i zniemczonej UE a także Rosji, jaką reprezentowała Polska przez całe 26 lat (z krótkimi wyjątkami) a szczególnie w ciągu ostatnich ośmiu była godna naszej 1050-letniej (a nawet dłuższej) historii? 

 

"(Dzisiaj) to wszystko jest teraz zagrożone. Zagrożona jest wypracowana w pocie czoła finansowa stabilizacja. Zagrożone jest niedawno rozpoczęty gospodarczy rozwój. Zagrożona jest starannie wypracowana narodowa polityka zagraniczna. Zagrożony jest przywrócony porządek publiczny i wolne od terroru bezpieczeństwo społeczeństwa. Zagrożona jest też nasza narodowa kultura, która powoli na nowo zaczęła odnajdywać sama siebie. Więcej, zagrożone jest nie tylko to, co już jest, ale i to, co mogłoby być, perspektywa, możliwość obiecującej przyszłości, rodząca się i poszerzająca możliwość osiągnięcia przez nasze dzieci europejskiego poziomu życia. To zagrożenie nazywa się wędrówką ludów". 

 

Warto zwrócić uwagę, że V. Orbán rządził na Węgrzech w latach 1998-2002 i dziś jest premierem od 2010 roku. To naprawdę dużo czasu na głębokie zreformowanie i unarodowienie państwa a mimo to uważa, że Węgry są zagrożone. Co ma zatem powiedzieć nasz obecny rząd i nasz prezydent? My zaczynamy budować od nowa prawe i sprawiedliwe państwo i od razu stanęliśmy w obliczu największego kryzysu Europy od czasów II WŚ - islamizacji Europy. Dodatkowo kryzysu wywołanego i cały czas pogłębianego przez Niemcy i jej UE. W dziele obrony wielowiekowych europejskich wartości Polska ma kluczowe znaczenie i wiedzą o tym zlewacone elity zachodniej Europy. Mogły (choć cały czas z oporami) sobie pozwolić na tolerowanie węgierskiej suwerenności i niepodległości, ale dziś zrobią wszystko, aby powstrzymać Polskę i przywrócić poddańczy wobec nich jej charakter. Stąd zmasowany międzynarodowy atak na rząd B. Szydło i prezydenta A. Dudę, stąd debaty na temat stanu polskiej demokracji w PE (w tle Komisja Wenecka) i histeria nienawiści do Polski w zachodnich (szczególnie niemieckich) mediach. Oczywiście przyczyn takiego ataku jest wiele (m.in. finanse i polskie "odrywanie od koryta" wspomagane "targowiczanami"), ale warto sobie zdawać sprawę, że być może właśnie islamizacja Polski  i wyrugowanie z niej wartości tradycyjnych (w tym chrześcijańskich) oraz ewentualna klęska rewolucji komunistycznej Nowej Lewicy (m.in. muliti-kulti i gender) stanowią genezę ataku zarówno na Węgry, jak i na Polskę. 

 

"Rok 2015 zakończył okres, gdy obronność i bezpieczeństwo Europy mogliśmy uważać za pewnik, gdyż sądziliśmy, że one zależą wyłącznie od niej samej. My już rok temu – przy takiej samej okazji, jak teraz – ostrzegaliśmy, iż rozpoczęła się nowa wędrówka ludów. Wylano wtedy na nasze głowy kubły pomyj, spotkała nas zażarta krytyka, wyśmiewanie, obelgi, zarówno od przyjaciół, sojuszników, jak i od rywali (...) Dziś już nikt o zdrowych zmysłach nie poddaje tego w wątpliwość (...) Dlaczego akurat my, dokładniej, dlaczego akurat mieszkańcy Europy Środkowej dostrzegliśmy to jako pierwsi? (...) Różne mogą być tego przyczyny, nawet kilka naraz. Może wichry historii i fale jej tąpnięć, może pełne potu zmagania lat okresu po zmianie ustroju. Może doświadczenie, mówiące, że trzeba być czujnym, bo zawsze może się coś przydarzyć – jak tylekroć się zdarzało – coś, co niespodziewanie i nieodwracalnie przekreśli nasze rachuby. My, ludzie Europy Środkowej, nawet gdy posuwamy się do przodu, robimy to przykładając co i rusz ucho do szyn, wsłuchując się, czy nie ma jakichś podejrzanych dźwięków, które dużo przed czasem pozwolą przewidzieć niebezpieczeństwo, stukot nadciągającego poza rozkładem jazdy pociągu pełnego nieszczęść. Na Zachodzie ostatnie pięćdziesiąt, sześćdziesiąt lat było inne".

 

Powojenna historia krajów naszej części Europy jest zupełnie inna niż dzisiaj politpoprawnych krajów Europy Zachodniej i ich społeczeństw. One nie znają gehenny komunistycznego totalitaryzmu  i nie nie mają żadnej doświadczalnej bazy porównawczej pozwalającej dostrzec i zrozumieć czym stała się dziś UE. A stała się twórczą kontynuacją ZSRR, czyli Związkiem Socjalistycznych Republik Europejskich. Polska, Węgry, Czechosłowacja były krajami, które tak naprawdę nigdy nie pogodziły się ze zdradą jałtańską i zawsze były antytotalitarne, antykomunistyczne i dziś dostrzegają właśnie te totalitarne elementy w polityce UE. Lewactwo i demoliberalizm - wyrosłe z rewolucji 1968 roku i idei A. Gramsciego oraz szkoły frankfurckiej -  to rozumie i robi wszystko, aby do Europejczyków nie dotarła prawda o postkomunizmie lewackich elit. Aby do tego nie dopuścić chcą w zarodku zniszczyć narodowe odradzanie się Europy Środkowej.

 

"Rzeczywistością jest to, że przybyszom ani w głowie przejmować nasz sposób życia, gdyż swój własny uważają za bardziej wartościowy, silniejszy, bardziej witalny. Dlaczego mieliby z niego rezygnować? Rzeczywistością jest to, przybysze nie są zdolni uzupełnić braków w zasobach siły roboczej zachodnioeuropejskich fabryk. Fakty pokazują, że pośród ludzi urodzonych poza Europą, poprzez kolejne pokolenia bezrobocie jest znacznie, nawet kilkakrotnie większe. Rzeczywistością jest to, że narody Europy nie były zdolne zintegrować nawet tych mas, które z Azji czy Afryki przybywały do nich sukcesywnie, poprzez minione dziesięciolecia".

 

Faktycznie. Islamiści nigdy w swojej przeważającej masie nie asymilowali się z rdzennymi mieszkańcami krajów europejskich ani nie byli skłonni respektować praw tych krajów. Przez lata tworzyli zamknięte społeczności a nawet dzielnice, gdzie obowiązywało prawu szariatu, kalifat. Miliony dzisiejszych uchodźców tym bardziej nigdy nie staną się częścią naszej cywilizacji. Jest wprost przeciwnie - nakazy ich wiary (systemu idei) implikują u nich chęć narzucenia swoich zwyczajów nam wszystkim. Dzisiejsza fala islamistów jest atakiem na Europę i nasze wartości. To walka cywilizacji a europejska lewacko-demoliberalna elita staje po stronie najeźdźców. Czyż nie możemy jej uważać za naszych zdrajców i wrogów?

 

"Po odrzuceniu rzeczywistości nie jest możliwe ani osobiste, ani wspólnotowe szczęście, tylko porażki, frustracje, zgorzknienie, w końcu cynizm i samozagłada. Może dlatego po ulicach Brukseli błąka się tak wielu polityków pełnych wzniosłych myśli, godnych lepszego losu, a nieszczęśliwych. Czy nam się to podoba, czy nie, wędrówki ludów nigdy nie mają charakteru pokojowego. Gdy wielkie masy ludzi szukają dla siebie nowego domu, nieuchronnie prowadzi to do konfliktów, gdyż chcą zająć teren, który już ktoś zamieszkuje, gdzie ludzie są u siebie i chcą bronić swojego domu, swojej kultury, swojego sposobu życia (...) Historia wyważyła nam drzwi, granice Europy poddała oblężeniu, zagroziła europejskiej kulturze i bezpieczeństwu Europejczyków. Stan zagrożenia nie sprzyja wprawdzie myśleniu zniuansowanemu, a jeszcze mniej wysublimowanym uczuciom, ale nie możemy się za to gniewać na imigrantów. Oni sami w większości są ofiarami. Ofiarami rozpadających się rządów w ich ojczyznach, ofiarami międzynarodowych decyzji, ofiarami przemytu ludzi. Oni robią to, co uważają za dobre dla siebie. Problem w tym, że my, Europejczycy, nie robimy tego, co byłoby dobre dla nas".

 

Od zarania dziejów zawsze mniejszości etniczne były źródłem niepokojów a nieraz nawet upadku określonych państw i społeczeństw. Jednorodność etniczna jest gwarantem przetrwania narodów, jest gwarantem tożsamości i zachowania własnej kultury, języka, ziemi, wartości i tradycji oraz impilikuje przyszłość. Oczywiście każdy naród winien szanować inne narody, ale nigdy nie może dążyć do samozniszczenia a samozniszczeniem narodów Europy jest fałszywie pojmowana tolerancja, politpoprawność, multikulturowość i pozwolenie na agresje islamu. 

 

"Nie znajduję lepszego słowa na określenie tego, co dzieje się w Brukseli, jak słowo absurd (...) My w Budapeszcie, Warszawie, Pradze i Bratysławie nie możemy pojąć, jak mogło komukolwiek przyjść do głowy wpuszczanie ludzi z innych kontynentów i innych kultur bez żadnej kontroli. Jak mogło dojść do obumarcia w naszej cywilizacji tego naturalnego i podstawowego instynktu, który nakazuje bronić siebie, swej rodziny, domu, bronić swej ziemi. A przecież, Szanowni Państwo, mamy czego bronić. Europa to wspólnota, koegzystencja chrześcijańskich, wolnych i niepodległych narodów. Europa to wspólne korzenie, wspólne wartości, wspólna historia, wspólna zależność geograficzna i geopolityczna. To równouprawnienie mężczyzny i kobiety, to wolność i odpowiedzialność, sprawiedliwa konkurencja i solidarność, duma i pokora, sprawiedliwość i miłosierdzie. To jesteśmy my! To jest Europa! Europa to Hellada a nie Persja. To Rzym a nie Kartagina. To chrześcijaństwo a nie kalifat (...) Widzę to tak, że w Brukseli i w niektórych europejskich stolicach ludzie przynależący do elit politycznych i intelektualnych to kosmopolici – w odróżnieniu od większości społeczeństw, które mają uczucia narodowe (...) Przyszłości Europy w pierwszym rzędzie zagrażają nie ci, którzy chcą się tu dostać, lecz ci polityczni, gospodarczy i intelektualni liderzy, którzy próbują ją przetworzyć wbrew woli Europejczyków. Tak powstała najdziwaczniejsza koalicja w dziejach świata: koalicja przemytników ludzi, aktywistów obrony praw człowieka i głównych europejskich polityków. Powstała, by w sposób zaprogramowany sprowadzić tu miliony imigrantów".

 

Premier Węgier zauważa też, że Europa to 500 milionów ludzi i że jeszcze możemy się obronić i przetrwać, że nie jest za późno. Dlaczego więc liderowo UE jest przeciw Europie, przeciw własnym społeczeństwom? Pytanie jest zasadnicze i odpowiedź wydaje się być oczywista - to nie Europejczycy dążą do likwidacji narodów i państw, tylko ktoś inny... może jakaś specyficzna nacja i zdrajcy europejscy na jej usługach? Sam V. Orbán wcześniej identyfikował źródło finansowania "uchodźców" wskazując papę G. Sorosa a przecież tym samym ludzi z kręgu najbogatszej rodziny (syjonistycznej, żydowskiej) świata, rodziny bankierów - Rothschildów. 

 

"Musimy powstrzymać Brukselę. Wbili tam sobie do głowy, że rozdzielą pomiędzy nas przywiezionych do Europy imigrantów.Obowiązkowo, na mocy prawa. Określają to mianem obowiązkowych kwot przyjęcia imigrantów (...) Wbrew decyzji Rady Europejskiej, w której decydują przywódcy państw członkowskich, z pogardą dla reprezentowanej przez nich suwerenności tych państw, oszukując i omijając prawo przegłosowano to w Parlamencie Europejskim (...) Dlatego teraz chcą stworzyć stały i sukcesywny system rozdzielczy, obowiązkowy dla każdego imigranta i każdego kraju członkowskiego. Drodzy moi Przyjaciele! Unia – wyraźnie to widać – składa się z dwóch obozów: unionistów, czyli zwolenników federalizacji oraz suwerenistów, czyli zwolenników suwerenności narodów. Unioniści chcą Stanów Zjednoczonych Europy i obowiązkowych kwot osiedleńczych. Suwereniści pragną Europy wolnych, suwerennych narodów i nawet słyszeć nie chcą o żadnych kwotach (...) Nie możemy pozwolić, by Bruksela stawiała się ponad prawem. Nie możemy się zgodzić, by konsekwencje swej szalonej polityki cedowała na tych, którzy zachowali wszelkie porozumienia i wszelkie prawa, jak to uczyniliśmy my. Nie możemy pozwolić, by zmuszano nas lub kogokolwiek do importowania gorzkich owoców ich błędnej polityki imigracyjnej. Nie chcemy i nie będziemy importować na Węgry przestępczości, terroryzmu, homofobii i antysemityzmu (...) Nie zrezygnujemy z naszego prawa do decydowania o tym, z kim chcemy razem żyć, a z kim nie (...) Oprzyjmy się na praźródle europejskiej demokracji – na woli ludu. Jeśli prawdą jest, że ludzie nie chcą, wręcz sprzeciwiają się lunatycznej brukselskiej polityce imigracyjnej, oddajmy im głos, umożliwmy im wyrażenie opinii (...) Wzywamy obywateli Węgier do walki przeciw obowiązkowym kwotom osiedleńczym nowego europejskiego systemu imigracyjnego, który ma trafić na porządek dzienny w marcu. Wierzymy, że Bruksela – nawet w obecnym stanie – nie odważy się zdradzić własnych ideałów. Nie może przeciwstawić się narodom Europy. Unia Europejska nie może być Związkiem Sowieckim 2.0 ". 

 

Kwintesencją współczesnej tradycji europejskiej jest demokracja (niezależnie jak ją oceniamy), czyli "wola ludu". Przejawem tej demokracji są referenda i wybory powszechne. Czyż mieszkańcy Europy wobec tego nie mają demokratycznego prawa wypowiedzieć się na temat tego, czy chcą u siebie islamistów, czy też wolą, aby im pomóc na miejscu bez wpuszczania ich do siebie? Tym bardziej, że islamscy "uchodźcy" stanowią zagrożenie ich bezpieczeństwa i są źródłem terroryzmu i fanatycznego zamordyzmu... Czyż narody europejskie maja się poddać totalitarnym nakazom elit? Na Węgrzech zapowiedziano referendum w tej sprawie. Sądzę, że takie referenda winny odbyć się w każdym europejskim kraju, w tym w Polsce. Demokracja... to podstawa wolności, totalitaryzm jest jej zaprzeczeniem! Ważną natomiast jest informacja, że w tym miesiącu będzie dyskusja o trwałych kwotach rozdzielania  "uchodźców" pomiędzy kraje członkowskie i z tej perspektywy może trzeba oceniać pewne działania elit pseudo polskich i unijnych nakierowane na Polskę (może i ostatni "wypadek" prezydenta A. Dudy?). 

 

"Nasza Europa została wzniesiona na chrześcijańskich fundamentach i dumą napawa nas fakt, iż dosięgła szczytów duchowości i ludzkiej wolności. W Europie ludzie mogą mieć bardzo różne poglądy. Jedni wierzą w ideały wolności, równości i braterstwa, inni wierzą w Boga, Ojczyznę i rodzinę oraz w przychodzące królestwo wiary, nadziei i miłości. Nikt jednak z nas – niezależnie od tego, do której grupy należy – nie może pragnąć tego, by nasza Europa padała na kolana przed celowo ku nam kierowanym, zbliżającym się jak potop masom ludzi, którzy siłą chcą nas zmusić do przyjęcia innej moralności i innych zwyczajów. Nie wierzymy, żeby Europa mogła się skazać na taki los. Nie wierzymy, że wybierze odrzucenie naszych tysiącletnich wartości. Nie wierzymy w to, ale wiemy i zapowiadamy, że Węgry nie zrobią na tej drodze nawet najmniejszego kroku! Hajrá, Európa, hajrá, magyarok! Naprzód, Europo, naprzód, Węgrzy!". 

 

Naprzód Polacy! Tylko tak dziś możemy - na wzór premiera Węgier - zawołać. Ten okrzyk jednak będzie możliwy, jeżeli przeciwstawimy się wewnętrznym i zewnętrznym próbom odebrania nam Polski, naszej Polski!

 

(Cały tłumaczony tekst V. Orbána, zgodny z jego formatowaniem na wpolityce.pl)

 

Szanowni Państwo! Szanowny Panie Prezydencie! Gdy w polityce spotykamy się z pytaniem, gdzie się obecnie znajdujemy, każdy automatycznie myśli o czasie, a nie o przestrzeni. Wydaje się to naturalne, gdyż dany kraj nie może poderwać się z miejsca i stanąć gdzie indziej. W sposób konieczny ma on swoje własne miejsce – jest tam, gdzie jest, i tam też trwa. Polityka jednak, szczególnie ta międzynarodowa, to rzecz skomplikowana i przebiegła. Zdarza się, że jakiś kraj zostaje przesunięty, powiedzmy o 200 kilometrów, jak to przydarzyło się Polakom, choć to w Europie w czasach pokoju nie jest czymś typowym. Znamy też oczywiście stary kawał, mówiący, że Węgry są jedynym krajem na świecie, który graniczy sam ze sobą, na dodatek na długości wszystkich swych granic.

W światowej polityce jednak cały kraj może zmienić swe położenie bez przesunięcia jego granic nawet o krok. Nas na przykład najechała armia sowiecka i w mgnieniu oka zostaliśmy przesunięci z Zachodu na Wschód. Później armia ta wyszła, a my ponownie znaleźliśmy się na Zachodzie.

Ma więc swoje uzasadnienie pytanie: gdzie znajdują się dziś Węgry w przestrzeni światowej polityki? Wygląda na to, że pomimo upływu wieków, istnieją rzeczy trwałe. Widzimy stałe gwiazdy, w stosunku do których możemy ustalać pozycję naszego okrętu. Na zachodzie to świat ludów germańskich, ziemia żelaznych kanclerzy. Na wschodzie to imperia wojowniczych ludów słowiańskich, które liczebnie stokrotnie nas przerastają. Na południu potężne tłumy półksiężyca, niemilknący furkot gniazda szerszeni. To są dziś nasze trzy punkty orientacyjne. Berlin, Moskwa, Stambuł, a dokładniej Ankara. Mamy tendencję do zapominania, że od naszej południowej granicy do Bośni w linii prostej jest niewiele ponad 70 kilometrów.

Szanowne Panie, Szanowni Panowie! Węgrzy mogą być suwerenni, mogą cieszyć się wolnością, mogą podążać torem wyznaczonym przez ich zdolności i pracowitość tylko wtedy, gdy żadne z mocarstw nie jest ich wrogiem, a dokładniej mówiąc, gdy w interesie wszystkich trzech jednocześnie leży niepodległość i rozwój gospodarczy Węgier.

Nie oznacza to, że zawsze i we wszystkim musimy się z nimi zgadzać lub że musimy być sprzymierzeni ze wszystkimi naraz. Tak mogą myśleć tylko dziecinnie naiwni. Tak zwykli myśleć politycy pragnący nieustannych profitów, ciepłych posadek – ale po nich trudno byłoby oczekiwać polityki krajowej i zagranicznej służącej racji stanu i narodowym interesom.

Rzecz jasna, i tu bywały takie czasy, gdy wiały wichry wojny, a wtedy uproszczeniu ulega polityka, „kto z kim jest w sojuszu”. Gdy takie okrutne okresy następowały, zawsze przegrywaliśmy; tak nas to osłabiało, że już chciano nam dawać „ostatnie namaszczenie”. To były chore czasy, pełne majaków i halucynacji. Śnią się wtedy hieny, chmary sępów nad krajem, wypędzeni, uchodźcy, setki tysięcy w obozach śmierci. Dlatego żelazną zasadą węgierskiej polityki zagranicznej jest to, że dla nas, Węgrów, interesem narodowym jest pokój. Może to zabrzmi sarkastycznie lub ironicznie, ale taka jest prawda – nasze miejsce jest w obozie pokoju.

Z tej samej logiki wynika, że nie możemy dać się wmanewrować w jakieś międzynarodowe akcje skierowane czy to przeciw Niemcom, czy Rosjanom, czy Turkom. W węgierskim interesie nie leży udział w akcjach, które cechuje brak szacunku, chęć obrażania lub bezpardonowe uderzanie w poczucie własnej godności danego narodu. Czy to z powodu nieszczęsnego udziału w II wojnie światowej [Niemcy], czy dlatego, że nie naśladuje zachodnich wzorców demokracji [Rosja], czy też dlatego, że zamiast odrzuconą akcesją do Unii Europejskiej zajął się budowaniem pozycji regionalnego lidera w obszarze zdominowanym przez cywilizację islamską, ze wszystkimi tego konsekwencjami [Turcja].

Szanowni Państwo! Nie można zmienić przeszłości Niemiec. Moskwa, nawet gdyby chciała, nie potrafi w centrum swej polityki umieścić wolności, gdyż w jej głowie i historii nad wszystkim góruje nakaz utrzymania spójności potężnych obszarów.I czemu chcielibyśmy Turcję mierzyć naszą polityczną miarką, zamiast uznać, że pomimo swych islamskich fundamentów, bardzo dużo energii wkłada w europeizację?

Nie, Drodzy Przyjaciele, polityka zarozumiała, nadęta, napuszona, oparta na poczuciu moralnej wyższości, czasem bardzo kusząca, często tak popularna po zachodniej stronie naszego kontynentu, a czasem i po drugiej stronie oceanu, to nie jest nasza polityka, to nie nasza droga i nie nasz interes. Pokój, współpraca, handel, obopólne inwestycje, sprzyjająca nam regionalna równowaga, obrona naszych interesów – to są podstawowe zasady węgierskiej narodowej polityki zagranicznej. (oklaski)

Wiem również i ja, wiem, że to trudniejsze i bardziej złożone – bo łatwiej byłoby nie rzucać się w oczy wielkiemu zwierzęciu, lecz raczej przytulić się do jego ciepłej sierści – ale taka służalczość nie jest godna naszej 1100-letniej historii w Basenie Karpat. (oklaski)

Szanowni Panie i Panowie! A teraz chciałbym wyjaśnić, dlaczego to wszystko mówię. Krótko: dlatego, że to wszystko jest teraz zagrożone. Zagrożona jest wypracowana w pocie czoła finansowa stabilizacja. Zagrożone jest niedawno rozpoczęty gospodarczy rozwój. Zagrożona jest starannie wypracowana narodowa polityka zagraniczna. Zagrożony jest przywrócony porządek publiczny i wolne od terroru bezpieczeństwo społeczeństwa. Zagrożona jest też nasza narodowa kultura, która powoli na nowo zaczęła odnajdywać sama siebie. Więcej, zagrożone jest nie tylko to, co już jest, ale i to, co mogłoby być, perspektywa, możliwość obiecującej przyszłości, rodząca się i poszerzająca możliwość osiągnięcia przez nasze dzieci europejskiego poziomu życia.

To zagrożenie nazywa się wędrówką ludów. Wierzę, że i za sto lat istnieć będzie europejskie i węgierskie nauczanie historii. Nie ryzykuję zbyt wiele, jeśli powiem, że w podręcznikach historii Europy rok 2015 będzie dla ówczesnych uczniów tematem obowiązkowym do wyuczenia jako początek nowej epoki.

Rok 2015 zakończył okres, gdy obronność i bezpieczeństwo Europy mogliśmy uważać za pewnik, gdyż sądziliśmy, że one zależą wyłącznie od niej samej. My już rok temu – przy takiej samej okazji, jak teraz – ostrzegaliśmy, iż rozpoczęła się nowa wędrówka ludów. Wylano wtedy na nasze głowy kubły pomyj, spotkała nas zażarta krytyka, wyśmiewanie, obelgi, zarówno od przyjaciół, sojuszników, jak i od rywali. A rzeczywistość była jedna – nowa wędrówka ludów stała się historycznym faktem. Dziś już nikt o zdrowych zmysłach nie poddaje tego w wątpliwość. Dlaczego akurat my, dokładniej, dlaczego akurat mieszkańcy Europy Środkowej dostrzegliśmy to jako pierwsi?

Różne mogą być tego przyczyny, nawet kilka naraz. Może wichry historii i fale jej tąpnięć, może pełne potu zmagania lat okresu po zmianie ustroju. Może doświadczenie, mówiące, że trzeba być czujnym, bo zawsze może się coś przydarzyć – jak tylekroć się zdarzało – coś, co niespodziewanie i nieodwracalnie przekreśli nasze rachuby.

My, ludzie Europy Środkowej, nawet gdy posuwamy się do przodu, robimy to przykładając co i rusz ucho do szyn, wsłuchując się, czy nie ma jakichś podejrzanych dźwięków, które dużo przed czasem pozwolą przewidzieć niebezpieczeństwo, stukot nadciągającego poza rozkładem jazdy pociągu pełnego nieszczęść. Na Zachodzie ostatnie pięćdziesiąt, sześćdziesiąt lat było inne. Zupełnie inne. Udany rozwój, dająca się zaplanować przyszłość, dobrze wydeptane ścieżki, stabilne szyny, godne zaufania rozkłady jazdy. Nam nieraz wydawało się to światem marzeń. Takim, w którym mieszały się ideologia, pragnienia i życie rzeczywiste. Świat dobrobytu, bezpieczeństwa, uprzejmości. Świat, w którym rozpływa się jednoznaczność, a granice zanikają. Rozmywają się kontury pomiędzy jednym narodem a drugim, pomiędzy kulturami, pomiędzy mężczyzną a kobietą, dobrem a złem, sacrum a profanum, wolnością a odpowiedzialnością, dobrą intencją a działaniem. Zlewa się „to, co jest” z tym, co „być powinno”. Jakby poczucie rzeczywistości uległo wyszczerbieniu, stępieniu.

W przeciwieństwie do tego, nasze poczucie rzeczywistości jest ostre i czujne jak trzeźwy umysł lub zimny, orzeźwiający wiatr. Nas nauczono tego, że rzeczywistość to coś, co nie znika nawet wtedy, gdy przestajemy w nią wierzyć. Dlatego dla nas punktem wyjściowym zawsze są realia, których nigdy nie mylimy z własnymi marzeniami.

Szanowni Państwo! Druga i trzecia dekada wieku XXI będą dekadami wędrówki ludów. Zaczyna się epoka, na którą nie byliśmy przygotowani. Sądziliśmy, że coś takiego mogło mieć miejsce tylko w dalekiej przeszłości lub w podręcznikach historii. A przecież w najbliższych latach do Europy może wyruszyć tłum większy niż wszystkie dotychczas, morze ludzi, którego liczba przewyższa ludność niejednego europejskiego kraju. Nadszedł czas, by zmierzyć się z rzeczywistością. Najwyższa pora, by rozróżnić to, co jest, od tego, czego byśmy sobie życzyli. Najwyższy czas, by porzucić iluzje, nawet jeśli są nimi górnolotne teorie, ideologie czy zwodnicze sny.

Rzeczywistością jest to, że w licznych krajach Europy rośnie głęboko już ugruntowany, trwały świat społeczności równoległych. Rzeczywistością jest to, że ten fakt – zgodnie z prawem natury – spowoduje kurczenie się naszego świata, a z nim i nas, naszych dzieci i wnuków. Rzeczywistością jest to, że przybyszom ani w głowie przejmować nasz sposób życia, gdyż swój własny uważają za bardziej wartościowy, silniejszy, bardziej witalny. Dlaczego mieliby z niego rezygnować? Rzeczywistością jest to, przybysze nie są zdolni uzupełnić braków w zasobach siły roboczej zachodnioeuropejskich fabryk.

Fakty pokazują, że pośród ludzi urodzonych poza Europą, poprzez kolejne pokolenia bezrobocie jest znacznie, nawet kilkakrotnie większe. Rzeczywistością jest to, że narody Europy nie były zdolne zintegrować nawet tych mas, które z Azji czy Afryki przybywały do nich sukcesywnie, poprzez minionedziesięciolecia. Jak mogłoby się to udać teraz, tak szybko i z tak wielką liczbą? Rzeczywistością jest to, że przyjmując masy ludzi ze świata islamu, nie jesteśmy w stanie rozwiązać niewątpliwych problemów wymierania i starzenia się populacji Europy, bez narażania się na utratę naszego sposobu życia, bezpieczeństwa i nas samych.

Rzeczywistością jest to, że jeśli prędko nie otrzeźwiejemy rozmaite rodzaje napięć staną się niemożliwe do opanowania: napięcia pomiędzy starzejącą się Europą a młodym światem islamskim; napięcia pomiędzy zsekularyzowaną, pozbawioną wiary Europą a coraz bardziej oddanym swej wierze światem islamu; napięcia pomiędzy niezdolną dać zatrudnienie swojej dobrze wykształconej młodzieży Europą a niewykształconymi masami ze świata islamskiego. Napięcia te występują nie gdzieś daleko, w bezpiecznej dla nas odległości, ale tu, w sercu Europy.

Szanowni Panie i Panowie! Jeszcze nie jest za późno, by elity Europy pojęły lekcję generała de Gaulle’a. Cytuję: „Polityka musi bazować na rzeczywistości, w polityce sztuką jest właśnie to, iż na rzecz danej idei możemy pracować tylko w ramach rzeczywistości”. Koniec cytatu.

Rzeczywistość zaś to historia, kultura, demografia i geografia. Ufam, że nie jest jeszcze za późno, by zrozumieć, iż realia nie stanowią ograniczenia dla wolności.Lekcja, którą obecnie odrabiamy, mówi tak: nie może istnieć wolność, która odrzucałaby rzeczywistość. To mogłoby być najwyżej jakieś polityczne delirium, polityczny majak narkotyczny.

Daremnie chcielibyśmy tworzyć świat z najszlachetniejszych nawet ideowych pragnień, jeśli nie budujemy na gruncie realiów. Taki świat pozostanie tylko w sferze myślenia życzeniowego. Po odrzuceniu rzeczywistości nie jest możliwe ani osobiste, ani wspólnotowe szczęście, tylko porażki, frustracje, zgorzknienie, w końcu cynizm i samozagłada.

Może dlatego po ulicach Brukseli błąka się tak wielu polityków pełnych wzniosłych myśli, godnych lepszego losu, a nieszczęśliwych. (oklaski) Czy nam się to podoba, czy nie, wędrówki ludów nigdy nie mają charakteru pokojowego. Gdy wielkie masy ludzi szukają dla siebie nowego domu, nieuchronnie prowadzi to do konfliktów, gdyż chcą zająć teren, który już ktoś zamieszkuje, gdzie ludzie są u siebie i chcą bronić swojego domu, swojej kultury, swojego sposobu życia.

Szanowni Państwo! Historia wyważyła nam drzwi, granice Europy poddała oblężeniu, zagroziła europejskiej kulturze i bezpieczeństwu Europejczyków. Stan zagrożenia nie sprzyja wprawdzie myśleniu zniuansowanemu, a jeszcze mniej wysublimowanym uczuciom, ale nie możemy się za to gniewać na imigrantów. Oni sami w większości są ofiarami. Ofiarami rozpadających się rządów w ich ojczyznach, ofiarami międzynarodowych decyzji, ofiarami przemytu ludzi. Oni robią to, co uważają za dobre dla siebie. Problem w tym, że my, Europejczycy, nie robimy tego, co byłoby dobre dla nas.

Nie znajduję lepszego słowa na określenie tego, co dzieje się w Brukseli, jak słowo absurd. To tak, jakby kapitan statku zagrożonego zderzeniem zamiast robić wszystko, by do tego nie doszło, zajął się wyznaczaniem szalup dla niepalących. (śmiechy, oklaski) To tak, jakby załoga zamiast tamować dziurę, kłóciła się na temat tego, ile wody ma się wlać do poszczególnych kabin.

Moi Drodzy Przyjaciele! Jestem przekonany, że wędrówkę ludów można zatrzymać. Wspólnota Europy liczy sobie pół miliarda, 500 milionów ludzi. Jest nas więcej, niż Rosjan i Amerykanów razem wziętych. Warunki Europy, jej technologie, strategie i rozwój gospodarczy, pozwalają na to, by się obroniła. Dlatego wielkim problemem jest to, że Bruksela nie potrafi zorganizować obrony Europy. Jeszcze większy problem polega na tym, że Bruksela nie ma nawet takiej intencji.

My w Budapeszcie, Warszawie, Pradze i Bratysławie nie możemy pojąć, jak mogło komukolwiek przyjść do głowy wpuszczanie ludzi z innych kontynentów i innych kultur bez żadnej kontroli. Jak mogło dojść do obumarcia w naszej cywilizacji tego naturalnego i podstawowego instynktu, który nakazuje bronić siebie, swej rodziny, domu, bronić swej ziemi.

A przecież, Szanowni Państwo, mamy czego bronić. Europa to wspólnota, koegzystencja chrześcijańskich, wolnych i niepodległych narodów. Europa to wspólne korzenie, wspólne wartości, wspólna historia, wspólna zależność geograficzna i geopolityczna. To równouprawnienie mężczyzny i kobiety, to wolność i odpowiedzialność, sprawiedliwa konkurencja i solidarność, duma i pokora, sprawiedliwość i miłosierdzie. To jesteśmy my! To jest Europa!

Europa to Hellada a nie Persja. To Rzym a nie Kartagina. To chrześcijaństwo a nie kalifat. Nie ma w tym wyliczeniu żadnego klasyfikowania, lecz tylko zaznaczenie różnic. Stwierdzenie, że istnieje samodzielna europejska cywilizacja, nie oznacza tego, iż jest ona lepsza lub gorsza, lecz tylko tyle: to jesteśmy my, a to jesteście wy.

Jeszcze kilka lat temu wydawało się, że powyższe fakty są dla wszystkich oczywiste. Jeszcze kilka lat temu wydawało się, że w tej kwestii panuje wśród nas jednomyślność. Jeszcze kilka lat temu wydawało się, że panuje porządek – taki, który i nam się podoba – porządek w głowach i sercach europejskich przywódców, którzy jeden po drugim oświadczali, że idea multikulturalizmu jest martwa.

Kilka lat temu mogliśmy jeszcze wierzyć, że oni pojęli, iż ich kraje nie są w stanie zasymilować masowo napływających imigrantów. W roku 2015 wszystko jednak się zmieniło, jednomyślność rozpadła się w drobny pył, z prędkością grawitacji wpadliśmy z powrotem w intelektualny chaos, z którego chcieliśmy się wyrwać.

Pewnego ranka, bez żadnych zapowiedzi, zbudziły nas głosy „Willkommenskultur”. Od europejskich liderów słyszymy, że musimy pomóc. Z najwyższych pozycji zachęcają nas, byśmy byli solidarni i pomagali.

Drodzy moi Przyjaciele! To naturalne. Nie mamy kamiennych serc. Ale nie mamy też kamiennych mózgów. (śmiechy, oklaski) Pamiętamy o najważniejszej zasadzie udzielania pomocy: jeśli pomagamy tutaj, to tutaj będą przychodzić; jeśli pomagamy tam, to tam pozostaną. (oklaski) Zamiast to zrozumieć, z Brukseli zaczęto wysyłać zachęty w stronę ludzi żyjących w najbiedniejszych i najbardziej zaniedbanych regionach, by przybyli do Europy i zamienili własne życie na jakieś inne. Połowa świata, a co najmniej połowa Europy zastanawia się wieczorem, przy kuchennym stole: co się stało, co się za tym kryje? Niedługo każda europejska rodzina będzie miała swoje własne wytłumaczenie. Ja też nie chcę pozostawać w tyle. (śmiechy)

Widzę to tak, że w Brukseli i w niektórych europejskich stolicach ludzie przynależący do elit politycznych i intelektualnych to kosmopolici – w odróżnieniu od większości społeczeństw, które mają uczucia narodowe. Jestem przekonany, że liderzy polityczni wiedzą o tym. Ale ponieważ nie ma szansy, by porozumieli się z własnymi narodami, nawet nie wdają się z nimi w rozmowę.

U nas mówiło się tak: mogą, mają śmiałość i robią to [bo kto im podskoczy, to było hasło lewicowych liberałów ze Związku Wolnych Demokratów – SzDSz]. (śmiechy, oklaski) To zaś oznacza, że prawdziwy problem nie znajduje się gdzieś poza Europą, ale w niej samej. Przyszłości Europy w pierwszym rzędzie zagrażają nie ci, którzy chcą się tu dostać, lecz ci polityczni, gospodarczy i intelektualni liderzy, którzy próbują ją przetworzyć wbrew woli Europejczyków. Tak powstała najdziwaczniejsza koalicja w dziejach świata: koalicja przemytników ludzi, aktywistów obrony praw człowieka i głównych europejskich polityków. Powstała, by w sposób zaprogramowany sprowadzić tu miliony imigrantów. (oklaski)

Szanowne Panie, Szanowni Panowie! Do dzisiejszego dnia wciąż przyjmujemy bez kontroli i selekcji setki tysięcy ludzi przychodzących z krajów, z którymi jesteśmy w stanie wojny, a kraje członkowskie Unii, między innymi, prowadzą na ich terenach akcje wojskowe. Nie mieliśmy szansy na przesianie i wyłapanie tych, którzy stanowią zagrożenie. Dziś nikt nie wie, kto jest terrorystą, kto przestępcą, kto imigrantem ekonomicznym, a kto prawdziwym uchodźcą ratującym swe życie. Trudno na to znaleźć inne słowo niż szaleństwo.

Szanowni Państwo! Szanowny Panie Prezydencie! Drodzy słuchacze, Obywatele Węgier! Wiosenny wiatr wzburza wody [słowa piosenki ludowej], ale wygląda na to, że wzmaga też potop imigrantów. Przed nami trudne, męczące, nerwowe tygodnie i miesiące. Na naszych południowych granicach napięcie rośnie coraz bardziej.

Brukselska inercja powoduje coraz większy chaos. Kraje bałkańskie dostały się w kleszcze. Grecy od południa pchają tysięczne tłumy, z północy kuszą je niemieckie głosy syren. Musimy być przygotowani na wszelkie ewentualności. Posyłamy krajom bałkańskim ludzi, straż graniczną, środki techniczne, maszyny, gdyż one rzeczywiście strzegą granic Europy. A dopóki one wytrzymują, i nam łatwiej jest bronić naszych granic. A wiemy to już od czasów Hunyadiego [pogromca Turków w XV wieku.]

Ufamy w ich sukces, ale to zbyt mało. Musimy umocnić własne linie obrony. To pochłania wiele pieniędzy, dotąd wydaliśmy 85 miliardów forintów i możemy liczyć tylko na nasze własne środki. Wysłałem na granice nowe jednostki wojskowe, zarządziłem stan gotowości w południowych komitatach Csongrád oraz Bács-Kiskun, nakazałem ministrom obrony i spraw wewnętrznych, by przygotowali budowę linii obronnych wzdłuż granicy z Rumunią. Jak dotąd policjanci i żołnierze pracowali doskonale. Dziękujemy im za to! (oklaski) Również teraz zobowiązali się, że zrobią wszystko, co w ich mocy, co tylko po ludzku możliwe. Teraz jednak może się to okazać za mało.

Kraj oczekuje od nas skuteczności, stabilnie bronionej granicy. Dowódcy wojska, policji i jednostek antyterrorystycznych muszą podołać temu zadaniu. Jeśli zajdzie potrzeba, będziemy się bronić na całej długości linii od Słowenii po Ukrainę.

Nauczymy Brukselę, przemytników ludzi i imigrantów, że Węgry to kraj suwerenny, na jego terytorium można się dostać tylko pod warunkiem poszanowania naszych praw i posłuszeństwa służbom mundurowym. (długie oklaski) Obrona naszych południowych granic to jeszcze nie wszystko. Musimy wytrwać na jeszcze innym bitewnym polu. Na szczęście to pole walki nie żołnierzy, lecz dyplomatów.

Moi Drodzy Przyjaciele! Musimy powstrzymać Brukselę. Wbili tam sobie do głowy, że rozdzielą pomiędzy nas przywiezionych do Europy imigrantów.Obowiązkowo, na mocy prawa. Określają to mianem obowiązkowych kwot przyjęcia imigrantów. Taką nieszczęsną, niesprawiedliwą, nieracjonalną i bezprawną decyzję podjęto już w stosunku do 120 tys. imigrantów. Wbrew decyzji Rady Europejskiej, w której decydują przywódcy państw członkowskich, z pogardą dla reprezentowanej przez nich suwerenności tych państw, oszukując i omijając prawo przegłosowano to w Parlamencie Europejskim.

Tę decyzję zaskarżyliśmy i będziemy walczyć o jej unieważnienie w Trybunale Europejskim. (oklaski) Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Wygląda na to, że nie tylko na Węgrzech, ale też w Brukseli. Dlatego teraz chcą stworzyć stały i sukcesywny system rozdzielczy, obowiązkowy dla każdego imigranta i każdego kraju członkowskiego.

Drodzy moi Przyjaciele! Unia – wyraźnie to widać – składa się z dwóch obozów: unionistów, czyli zwolenników federalizacji oraz suwerenistów, czyli zwolenników suwerenności narodów. Unioniści chcą Stanów Zjednoczonych Europy i obowiązkowych kwot osiedleńczych. Suwereniści pragną Europy wolnych, suwerennych narodów i nawet słyszeć nie chcą o żadnych kwotach. I tak obowiązkowe kwoty imigrantów stały się esencją i symbolem naszych czasów. One są ważne same w sobie, ale streszczają też wszystko to, czego się obawiamy, czego nie chcemy i co może rozbić przymierze narodów Europy.

Nie możemy pozwolić, by Bruksela stawiała się ponad prawem. Nie możemy się zgodzić, by konsekwencje swej szalonej polityki cedowała na tych, którzy zachowali wszelkie porozumienia i wszelkie prawa, jak to uczyniliśmy my. Nie możemy pozwolić, by zmuszano nas lub kogokolwiek do importowania gorzkich owoców ich błędnej polityki imigracyjnej.

Nie chcemy i nie będziemy importować na Węgry przestępczości, terroryzmu, homofobii i antysemityzmu. (oklaski) Na Węgrzech nie będzie dzielnic wyjętych spod prawa, zamieszek, imigranckich buntów, podpalania obozów dla uchodźców, a bandy nie będą polować na nasze żony i córki. (oklaski) Na Węgrzech zdusimy nawet próby takich zachowań i konsekwentnie będziemy stosować retorsje.

Szanowni Państwo! Nie zrezygnujemy z naszego prawa do decydowania o tym, z kim chcemy razem żyć, a z kim nie. Z tego powodu musimy odeprzeć i odeprzemy tych, którzy jak domokrążcy roznoszą po Europie pomysły kwot. Bez ryzyka nie ma brawury – głosi peszteński żart piłkarski, a my rzeczywiście musimy zebrać się na odwagę.

Musimy być odważni, gdyż dla większej chwały europejskiej demokracji jesteśmy zmuszeni stawić czoła cenzurze, szantażom i groźbom. Z belgijskich księgarń wycofywane są książki autorstwa węgierskiego ministra sprawiedliwości. Prasa niektórych krajów członkowskich otwarcie rozpowszechnia o nas kłamstwa. Krytyka Węgier jest szorstka, brutalna i agresywna. Na dodatek straszą nas finansowymi karami twierdząc, że nas wspierają, my zaś jesteśmy niewdzięczni. Sposób ich myślenia podobny jest do prostego plebana, który został poproszony o pomoc w zażegnaniu konfliktu wokół różnic majątkowych. W porządku – powiedział – prace podzielimy w następujący sposób: wy namówicie bogatych, żeby byli hojni a ja namówię ubogich, by przyjmowali darowizny. Tak oni rozumują. (śmiechy)

Rzeczywistość jednak jest taka, że nic nie jesteśmy sobie wzajemnie winni, ani feniga. (oklaski) Węgry, osłabione po 45 latach komunizmu, wykrwawione, niezdolne do konkurencyjności, pozbawione kapitału, otworzyły na oścież swe bramy zachodnim firmom. To wszystkim przyniosło profity. Zachodnie firmy wywiozły stąd tyle samo, ile przysłała nam Unia. Jesteśmy kwita, żadna ze stron nie ma podstaw do pretensji. (oklaski)

Szanowne Panie, Szanowni Panowie! Na koniec o tym, jak powstrzymać brukselskie manewry wprowadzenia kwot osiedleńczych. Moja rada jest taka: oprzyjmy się na praźródle europejskiej demokracji – na woli ludu. Jeśli prawdą jest, że ludzie nie chcą, wręcz sprzeciwiają się lunatycznej brukselskiej polityce imigracyjnej, oddajmy im głos, umożliwmy im wyrażenie opinii.

W końcu Europa opiera się na fundamencie demokracji. To oznacza, że nie możemy podejmować decyzji o bardzo poważnych skutkach dotyczących życia ludzi ponad ich głowami, wbrew ich woli. Dlatego na Węgrzech rozpisujemy referendum. (oklaski) I nie chodzi tu o kwotę, co do której decyzja już zapadła, a którą Węgry zaskarżyły do Trybunału. To już przeszłość. Referendum będzie dotyczyć przyszłości.

Wzywamy obywateli Węgier do walki przeciw obowiązkowym kwotom osiedleńczym nowego europejskiego systemu imigracyjnego, który ma trafić na porządek dzienny w marcu. Wierzymy, że Bruksela – nawet w obecnym stanie – nie odważy się zdradzić własnych ideałów. Nie może przeciwstawić się narodom Europy. Unia Europejska nie może być Związkiem Sowieckim 2.0 

My, Węgrzy, nie wyprzemy się Europy, mimo wszelkich jej słabości, rozcieńczenia i chwiejności. Nie odwrócimy się od niej w sytuacji, gdy zatraciła poczucie przestrzeni. Nie pozostawimy jej samej sobie w jej panicznych zawrotach agorafobii. Jesteśmy obywatelami tej samej historycznej i duchowej Europy, co Karol Wielki, Leonardo, Beethoven, św. król László – Władysław I [z matki Polki], Imre Madách czy Béla Bartók.

Nasza Europa została wzniesiona na chrześcijańskich fundamentach i dumą napawa nas fakt, iż dosięgła szczytów duchowości i ludzkiej wolności. W Europie ludzie mogą mieć bardzo różne poglądy. Jedni wierzą w ideały wolności, równości i braterstwa, inni wierzą w Boga, Ojczyznę i rodzinę oraz w przychodzące królestwo wiary, nadziei i miłości. (oklaski) Nikt jednak z nas – niezależnie od tego, do której grupy należy – nie może pragnąć tego, by nasza Europa padała na kolana przed celowo ku nam kierowanym, zbliżającym się jak potop masom ludzi, którzy siłą chcą nas zmusić do przyjęcia innej moralności i innych zwyczajów.

Nie wierzymy, żeby Europa mogła się skazać na taki los. Nie wierzymy, że wybierze odrzucenie naszych tysiącletnich wartości. Nie wierzymy w to, ale wiemy i zapowiadamy, że Węgry nie zrobią na tej drodze nawet najmniejszego kroku!

Hajrá, Európa, hajrá, magyarok! Naprzód, Europo, naprzód, Węgrzy!

 

[1] http://wpolityce.pl/polityka/284159-tylko-u-nas-orban-wzywa-by-powstrzymac-szalencow-z-brukseli-juz-dawno-zadna-mowa-nie-wywolala-takiej-wscieklosci-na-salonach-ue

[2] Cały tekst przemówienia: http://abouthungary.hu/speeches-and-remarks/the-prime-minister-viktor-orbans-state-of-the-nation-address-varkert-bazar-budapest-text-video/

 

Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad... 

http://krzysztofjaw.blogspot.com/ 

kjahog@gmail.com

Ocena wpisu: 
Twoja ocena: Brak Średnio: 5 (głosów:11)

Komentarze

Ten by się nie ciaćkał ani z KODem ani z trybunałem. Myślę ,że naszych "wybitnych" polityków trzeba wysłać na szkolenie do Budapesztu..a nie na Oxford.
Pozdrawiam

Podoba mi się!
8
Nie podoba mi się!
0

Verita

#1508663

Wiem, że przeczytanie całości mojego postu (wraz z komentarzami i całym przemówieniem premirera Węgier)  wymaga poswięcenia czasu i dogłębnego przemyślenia każdego zdania. Retorycznie, oratoryjnie i argumentacyjnie przemówienie jest genialne, dlatego zdecydowałem sie na jego upowszechnienie. 

Niemniej warto wskazać, że V.O. rządzi już lata i ma poparcie społeczeństwa, które sobie wypracował przez lata pełnienia swojej funkcji. Polska jest na poczatku tej drogi, ale jest najwazniejsza z punktu widzenia geopolitycznego. Wierzę w to, że nowy rząd wraz z prezydentem jest w stanie i chce budowy naszego państwa. Inaczej przegramy wszyscy, cała Europa. Od nas zależy jej los. Wierzę też, że nie poddamy sie presji rodzimych zdradliwych elit jak i europejskiego oszalałego lewactwa. Wierzę, jeszcze wierzę. 

Są błędy. Minister Waszczykowski jest do wymiany (dobry urzędnik, ale nie minister w czasach wojny) i to jak najszybciej bez ogladania sie na konsekwencje w postaci ujadania szczujni i prestiżu. Cieszę się, że Szałamacha czysci stajnię augiasza, ale tych stajni jest zatrzęsienie a w polityce zagranicznej szczególnie. 

KOD jest do delegalizacji a przywódcy PO i N oraz PSL winni byc postawieni przed sądem. Nie ma juz czasu, aby zwlekać. Inaczej zabija nam prezydenta i doprowadzą do przelewu polskiej krwi. Koniec z miękkoscią, czas na propolskie, odważne decyzje. Jeżeli nie teraz to już nigdy!

Czy elity PiS-u są zdolne do działań skutecznych? Nie wiem, choć słowa J. Kaczyńskiego napawaja optymizmem. Nie chciałbym po raz kolejny być uderzonym w głowę, uderzonym oszustwem i zdradą. Tego ja ani Polska nie przetrwa. 

V.O. mówi jak jest i oczekuję, że polscy przywódcy zaczną mówić podobnie i dziłać podobnie. W czerwcu Polska obejmuje przywództwo GW i wierzę, że nasze kraje uratuja nas przed samozniszczeniem!

Pozdrawiam

 

Podoba mi się!
8
Nie podoba mi się!
0

Krzysztof Jaworucki (krzysztofjaw)

#1508670

Piszesz..."V.O.rządzi już lata i ma poparcie społeczeństwa." A u nas? Może tu leży przyczyna wszelkiego zła, w polskim społeczeństwie, które nie zachowuje się jak trzeba? Począwszy od czasów Targowicy a skończywszy na KODzie? Podskakują, dyskutują, blogują duże chłopczyki a wieczorami oglądają mecze piłkarskie.
Pozdrawiam

Podoba mi się!
6
Nie podoba mi się!
-2

Verita

#1508674

Tylko te dwa panstwa sa w stanie zatrząsnąć fundamentami absurdu w UE skiej

Innych nie stać na sprzeciw i podniesienie głowy przeciw uzurpatorom wladzy w europie .

Dość tyktatu i tyrani przepisów unijnych .

Podoba mi się!
6
Nie podoba mi się!
0
#1508711

Witaj Krzysztofie ;-)

Mozna by rowniesz rzec, iz UTOPIA stala sie faktem. Faktem jest, ze wszelakie dzialania "Makreli" nie odnosily sie do przyrzadzenia jajecznicy w EU. Jej uczynki sa w prostej linii mechanizmem do rozmontowania i tym samym zniszczenia Europy i po roznego rodzaju rozruchach w tym rowniez dzialaniach wojennych wprowadzenie Nowego Porzadku Swiata. Problemem w tym wszystkim jest, iz zwolennicy i architekci NPS w swoim zatrzeciewieniu nie chca widziec zagrozenia calkowita apokalipsa. Albo mowiac inaczej calkowita zaglade wpisali w swoj plan...albo rybka...albo akwarium...

Dziekuje Ci za ten jakze wazny artykul. Osobiscie od lat jestem tego zdania, ze jedynie z panem Orbanem jestesmy w stanie cokolwiek dokonac. I to w rozumienia " na zewnatrz jak i wewnatrz" naszego kraju...

pozdrawiam

Krzysztof

Podoba mi się!
5
Nie podoba mi się!
0

chris

#1508716

Przemowienie Orbana i jego odwaga powinny byc przykladem dla naszych politykow.
Niestety zamiast zdecydowanego poparcia dla Orbana czytam Waszczykowskiego
Wywiad dla Corriere Della Sera gdzie przyznaje sie po raz kolejny do zgody na
przyjecie imigrantow do Polski.
Stara sie przy tym mydlic oczy Polakom, ze beda oni selekcjonowani.
Rzecz w tym, ze my mamy swoje klopoty, nie chcemy tu zadnych imigrantow
Nie po to wyborcy glosowali na PiS (nie ja) zeby zamiast PO to PiS nam ich sprowadzal.
Te amator Waszczykowski powinien byc odeslany gdzies na prowincje a nie
reprezentowac Polski za granica.
Facet na dodatek lubi glupio trzaskac dziobem, zamiast ugryzc sie w jezyk jezeli
nie ma nic madrego do powiedzenia.
Nie lepszy jest ten wiceminister od imigracji, czy doradcy.
Osobiscie widzac niepewne stanowisko PiSu przed wyborami spodziewalem
sie, ze nie bedzie ich stac na stawienie czola Makreli.
Czyli obok miliona Ukraincow bedziemy brac na utrzymanie nieokreslona
liczbe islamistow.
A Polacy na emigracje.
Czy nie czas pomyslec o Polexicie z Eurokolchozu?

Podoba mi się!
5
Nie podoba mi się!
0
#1508765