By żyło się lepiej!

Obrazek użytkownika Anonymous
Kraj

Idę sobie z Różyczką zwiedzać łąkę i zamiast kontemplować przyrodę w świetle dogasającego lata ustawicznie drę mordę na moją psicę, która rozgrzebuje kretowiny chcąc pewnie obdarować mnie żywym kretem. A co to ja jestem liderem jakiejś partii bym się musiał otaczać kretami?

Poza tym nie wiem, czy taki kret czasem w domu nie śmierdzi?

A tych kretowin mnóstwo. Mijamy olszynki a Różyczka w szczek!
O mało nie zemdlałem! Nawet człowiek „miastowy” wie, jak wygląda kretowina, a co
dopiero ja, który na co dzień widuję krowy, kaczki, kury, kozy a nawet gęsi, żeby nie było, że u nas żyją tylko zwierzaki nazywające się na „k” Wysoka na półtora metra kupa ziemi i coś w niej się rusza! Skoro taka kretowina to jaki kret być musi!

- Weź pan tego psa! – odzywa się spod ziemi domniemany kret

Podchodzę, biorę Różyczkę na smycz, zaglądam i widzę mojego znajomka, Dżonego Mamarony dziabiącego saperką w korzenie rosnącego obok czarnego bzu.
Nie uwierzycie, ale, choć to znany gaduła i uliczny publicysta, przez pół godziny nie mogłem z niego wydusić, w jakim celu kopie tę dziurę a gdy w końcu raczył mi wyjaśnić naprawdę się zdziwiłem. Okazało się, że Dżony poszukuje skarbu z zatopionego w szesnastym wieku na Karaibach galeonu należącego do dawno nieżyjącego króla Hiszpanii.

Na wszystkie moje obiekcje natury historycznej i przede wszystkim geograficznej oraz niezbyt grzeczne pukanie się w głowę odpowiadał z tajemniczym uśmiechem, że to w sumie nic nie szkodzi, po czym niejako w kontrze roztaczał przede mną wizję skrzyń pełnych kosztowności.

- Samego złota w sztabach szacuję na dwie tony! Czy zdajesz sobie sprawę jakie to bogactwo?

Ja mu na to, że Golina to nie Karaiby, na co on wyliczał szmaragdy wielkiej wartości oraz korony Inkaskich królów i jeszcze dodawał sentencjonalnie, ze kto szuka ten znajduje!
Zezłościł mnie swoim uporem i już miałem odchodzić gdy rzucił we mnie ostatecznym argumentem:
- Władza mnie popiera!
Co prawda okazało się, że to tylko posterunkowy Ignaczak zaalarmowany przez jakiegoś przeciwnika rozkopywania łąki przybył przedwczoraj by przegonić Dżonego, ale dał się skusić jego gadaniną i zgodził się przymknąć oko za pięć procent wartości skarbu plus dwa nowe komputery dla posterunku policji.

- Ech, to niewiele – zwróciłem uwagę Dżonemu, na co on zaciągając się mocnym i głaszcząc moją Różyczkę po łbie zaczął mi opowiadać co zrobi z forsą, gdy już wykopie skarb. Okazało się, że nie kopie w ziemi z czystej pazerności, gdyż większość pieniędzy wyda pro publico bono. Naprawdę miło było posłuchać tych planów: Całkiem nowe chodniki, nowe drogi w całej gminie, kanalizacja tam gdzie nie ma, oświetlenie i zadaszona trybuna na stadionie, hala sportowa, dom kultury, liceum, stypendia dla zdolnej choć biednej młodzieży, że nie wspomnę o laptopie dla każdego ucznia i darmowym szerokopasmowym internecie dostępnym na terenie gminy i wielu, wielu innych rzeczach.

Kiedy wracałem z Różyczką do domu, zorientowałem się, że Dżony wypalił mi wszystkie fajki w związku z czym poszedłem do sklepu. A przed sklepem słup, a na słupie plakat. Z plakatu śmieje się Dżony a pod spodem, każdy umiejący czytać znajduje łatwo detaliczne wyliczenie tego co planuje zrobić Dżony gdy zostanie burmistrzem. No tak, wybory!

Koło słupa stoi niepozorny Józio i pije piwo.

- Co pan o tym sądzi - pytam, wskazując na plakat?

- Dżony jest super i oczywiście będę na niego głosował!

Gdy oddalam się, zły na siebie, że nad dziurą w ziemi straciłem dwie godziny słuchając bredni godnych przedszkolaka, rzuca za mną tajemniczo:

- By żyło się lepiej, Jacek, by żyło się lepiej!

Ocena wpisu: 
0
Brak głosów

Komentarze

Niestety, takich Dżonów przed wyborami jest więcej. Ludzie łapią się na obiecanki i wybierają złodziei, kombinatorów, hochsztaplerów i kłamców. Później przklinają ich, zaciskają bezsilnie paski i pięści i tyle ich co się nagadają. Nie mają pojęcia o sprawach gospodarczych własnej nawet gminy, bo się tym nie interesują, dają się nabrać na szczekanie Dżonych na przeciwnika w wyborach, mimo iż ten przeciwnik może być deską ratunku dla przegniłej samorządności, a w dodatku zwłaszcza w gminach wiejskich na radnego wybiera się tego, który więcej postawi piw obszczymurkom, bo to też jest elektorat, takiego kogo wskaże jaśnie panujący wójt (bo to władza przecie, to musi właściwie wskazać!). I tak w wyborach przepadają mądrzy, chcący zrobić coś dobrego dla gminy czy powiatu ludzie, a radnymi na następne 4 lata wilkowyjskich rządów zostają cwaniacy, albo nieudacznicy. Reżyser "Rancza" powinien dostać Oscara za świetnie ukazaną polską rzeczywistość w Polskie wsi i gminie!

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#87090

za propagandę prounijną...

Historyjka ciekawa. Ciekawym, czy inspiracja z Konopielki jakowa była :-) Przy okazji - porównać Konopielkę z Ranczem i już mamy mały dowód na zubożenie środków przekazu pomimo postępu technologicznego :-)

Uczciwy człowiek po to żyje, aby mieć wrogów.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

Balansujcie dopóki się da, a gdy się już nie da, podpalcie świat!

#87093

Raczej gmeram w rosyjskiej i żydowską podpieram, co mi wytykają!

http://amazoniawweekend.blogspot.com

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#87100

Gdyby ludzie tak wybierali w parlamentarnych jak w lokalnych, nie byłoby źle.
Problem tylko w małym wyborze, bo się wiarze nie chce kandydować.
A rancho to film o życiu tubylców na Borneo :))

http://amazoniawweekend.blogspot.com

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#87098

Ja się nie mylę, ale ranczo znam z autopsji. Kto nie dowierza, niech się przejedzie do gmin wiejskich w okolice północnego Mazowsza. O środkach unijnych nie wspomnę, bo dopiero kontrola wydawania zgodnego z rzeczywistością, a nie z tym co się przekazuje w papierkach może odsłonic nagą prawdę. Jeśli do tego dodac głosowanie w radach na zasadzie "wójt tak kazał" to niestety jest rzeczywistośc.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#87109