Blaski i cienie świątecznej choinki

Obrazek użytkownika kryska
Kultura

Choinka

Choinka znana jako ustrojone drzewko, świerku lub jodły, rzadziej sosny, pierwotnie wiązane z pogańską tradycją ludową i kultem wiecznie zielonego drzewka, a obecnie jest nieodłączną ozdobą w czasie świąt Bożego.

Pochodzenie zwyczaju

W wielu kulturach drzewo, zwłaszcza iglaste, jest uważane za symbol życia i odradzania się, trwania i płodności.
Jako drzewko bożonarodzeniowe pojawiło się w XVI wieku, lecz prawdopodobnie już wcześniej występowało jako rajskie "drzewo dobrego i złego" w misteriach o Adamie i Ewie, wystawianych w wigilię Bożego Narodzenia.
Jest to związek bardzo luźny i trudny do ustalenia, podobnie jak odwoływanie się do drzewa Krzyża z Golgoty, które jak głosi legenda, zbito z rajskiego drzewa życia.

Tradycja choinek narodziła się w Alzacji, gdzie wstawiano drzewka i ubierano je ozdobami z papieru i jabłkami, nawiązanie do rajskiego drzewa.
Wielkim zwolennikiem tego zwyczaju był Marcin Luter, który zalecał spędzanie świąt w domowym zaciszu. Choinki więc szybko stały się popularne w protestanckich Niemczech.

Nieco później obyczaj ten przejął Kościół katolicki, rozpowszechniając go w krajach Europy Północnej i Środkowej.

W XIX wieku choinka zawitała w Anglii i Francji, a potem do krajów Europy Południowej.
Od tej pory jest najbardziej rozpoznawanym symbolem świąt Bożego Narodzenia.

Do Polski przenieśli ją niemieccy protestanci na przełomie XVIII i XIX wieku, był to okres zaborów i początkowo spotykana była jedynie w miastach.
Stamtąd dopiero zwyczaj ten przeniósł się na wieś, w większości wypierając tradycyjną polską ozdobę jaką była podłaźniczka oraz zastępując znacznie starszy, słowiański zwyczaj znany jeszcze z obchodów Święta Godowego dekorowania snopu zboża.
Dawnymi, tradycyjnymi zdobieniami choinkowymi były ciastka, pierniczki, wypiekane często w kształcie serc, orzechy, małe, czerwone tzw. rajskie jabłuszka, własnoręcznie wykonywane w czasie adwentu ozdoby z bibuły, kolorowych papierów, piórek, wydmuszek, słomy i źdźbeł traw, kłosów zbóż itp.
Na gałązkach w wieczór wigilijny zapalano świeczki i tzw. zimne ognie.
Współcześnie, w zależności od kraju, ubiera się je nieco inaczej. Dekoruje się choinkę bombkami, cukierkami, papierowymi ozdobami, jak dawniej, srebrnymi i złotymi włosami anielskimi.

W większości krajów drzewko ubiera wspólnie cała rodzina w dzień wigilijny.

Symbolika i znaczenie choinki w wigilię

Symbolika ozdób choinkowych jak i samego drzewka, ma swe korzenie w tradycji ludowej, częściowo wyrosłej też na gruncie biblijnym:

Gwiazda betlejemska, którą umieszczano na szczycie drzewka od ubiegłego wieku, miała pomagać w powrotach do domu z dalekich stron.

Oświetlenie choinki broniło dostępu złym mocom, a także odwrócić miało nieżyczliwe spojrzenia ludzi, złe uroki. W chrześcijańskiej symbolice religijnej wskazywało natomiast na Chrystusa, który według tych wierzeń miał być światłem dla pogan.

Jabłka zawieszane na gałązkach symbolizowały biblijne jabłko, którym kuszeni byli Adam i Ewa. Później zastąpiono je małymi rajskimi jabłuszkami. Pierwotnie zapewnić miały zdrowie i urodę.

Orzechy, zawijane w sreberka nieść miały dobrobyt i siłę.

Papierowe łańcuchy przypominały o zniewoleniu grzechem, ale np. w okresach rozbiorów miały wymowę politycznych okowów. Zaś w ludowej tradycji niektórych regionów Polski uważano, że łańcuchy wzmacniają rodzinne więzi oraz chronią dom przed kłopotami.

Dzwonki oznaczają dobre nowiny i radosne wydarzenia.

Anioły mają opiekować się domem

Jemioła. Ten symbol przybył do nas z Anglii. Pod jemiołą całują się zakochani oraz skłócone ze sobą osoby. Pęk jemioły należy trzymać w domu do następnych świąt.

Samo żywe drzewko stało się w chrześcijaństwie symbolem Chrystusa jako źródła życia.

SW. MIKOLAJ
Uwielbiają go wszyscy - dorośli i dzieci, bogaci i biedni, mieszkańcy dużych miast i małych miasteczek. Święty Mikołaj odwiedza nas 6 grudnia lub w wieczór wigilijny.
W Polsce czekamy na niego 6 grudnia oraz w wigilię Bożego Narodzenia.
Ubrany jest w czerwony płaszcz, a na plecach dźwiga ogromny wór z prezentami.
Jeszcze nie tak dawno do polskich dzieci przychodził w asyście anioła i diabła.
Anioł rozdawał grzecznym maluchom słodycze, a niegrzecznym diabeł wręczał rózgi.

Kościół katolicki gorączkowo sprzeciwiał się temu „pogańskiemu” obyczajowi rodem z protestanckiej części Europy co tylko wzmogło modę na tą protestancką, bożonarodzeniową choinkę jako przeciwieństwo katolickiej bożonarodzeniowej stajenki (protestanci nie uznają świętych).
Pod koniec XIX wieku kościół katolicki musiał się „poddać” tej powszechnej modzie i przystał na choinkę także w katolickich domach i kościołach.

To nie do wiary ale dopiero 25 lat temu (już za czasów Jana Pawła II); w roku 1982 w Watykanie stanęła choinka po raz pierwszy.

Choinka - symbol chrześcijańskiej tradycji Bożego Narodzenia od dawien dawna była kością niezgody.
Dziś stała się niepoprawna politycznie.

Choinka stała się we Francji kością niezgody. W licznych miejscach publicznych: szkołach, urzędach, biurach choinka od dziś nie tylko jest niepożądana, ale wręcz zakazana...jako wyraźny symbol religijny.

Protestuje przeciw choinkom społeczność muzułmańska. Wszechobecność choinek, które przypominają im najwyraźniej, że święta, w których tak chętnie uczestniczą (zakupy, dni wolne od pracy... spędzone przed TV na oglądaniu programów rozrywkowych... czy wreszcie prezenty, jakimi obdarowują swe dzieci ) nie mają nic wspólnego z ich religią. I choć choinka tak naprawdę ma pogański rodowód jej obecność stała się powodem do nowej polemiki.

http://www.wiadomosci24.pl/artykul/blaski_i_cienie_swiatecznej_choinki_14519.html

http://pl.wikipedia.org/wiki/Choinka

Jeśli nie choinka, to co?

"O Tannenbaum"

tekst oryginalny:
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Wie treu sind deine Blätter!
Du grünst nicht nur zur Sommerzeit,
Nein, auch im Winter, wenn es schneit.
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Wie treu sind deine Blätter!

O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Du kannst mir sehr gefallen!
Wie oft hat schon zur Winterszeit
Ein Baum von dir mich hoch erfreut!
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Du kannst mir sehr gefallen!

Ocena wpisu: 
Brak głosów

Komentarze

Dziękuje za tekst - czasami warto przypatrzeć się temu, ską∂ wzieły się zwyczaj, które uważamy za tak oczywiste. :)

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#41223