Jak nas Litwini uczyli dyplomacji

Obrazek użytkownika rosemann
Kraj

Trudno przypomnieć sobie kiedy nasze stosunki z Litwą można było nazwać przyjaznymi. Najpewniej wtedy tylko, gdy kibicowaliśmy Litwinom stojącym szpalerem wokół wileńskiej wieży telewizyjnej i patrzącym w czerwone oczy sowieckim czołgom. Wtedy Lndsbergis dziękował nam w pięknej polszczyźnie za solidarność. Później jakoś szybko zapomniał naszego języka i dziennikarzom z Polski odpowiadał już tylko po litewsku (czy tam angielsku). Choćby wtedy, gdy pytali go o kolportowaną przez ludzi Sajudisu mapę „historycznej Litwy” sięgającej gdzieś pod Elbląg.

I tak już zostało.

To, co zrobiła Prezydent Grybauskaite to nie tylko przejaw konsekwencji w budowaniu wzajemnych relacji Litwy z Polską. To także lekcja dla naszych macherów od polityki zagranicznej jak się powinno w niej poruszać. Kiedy w ubiegłym roku doszło do protestów litewskiej Polonii związanych z ustawowymi ograniczeniami polonijnego szkolnictwa , wydawało się, że mamy szansę połknąć nieprzyjaznych sąsiadów jednym kłapnięciem. I nikt z naszej wielkiej „europejskiej rodziny” nam tego aktu kanibalizmu nie będzie miał za złe.

Problem w tym, że i tę sprawę „załatwiono” tak, jak załatwia się od jakiegoś czasu wszystkie sprawy naszego kraju. Szybki benefis przed kamerami i mikrofonami tego czy tam owego z naszej „klasy politycznej” a później cisza. Nic się nie dzieje. Gdyby dziś, tak na szybko, zapytać tę gawiedź, która tak szarpała się oceniając wielki sukces/ koszmarną porażkę Tuska pod Ostrą Bramą, jak się sprawy z polskimi szkołami na Wileńszczyźnie mają, pewien jestem, że mało kto by wiedział. A przecież trudno było tamtą sytuację oceniać inaczej jak wystawienie się Wilna na nasz cios i oczywisty nokaut.

Ten, kto tak widział tamtą sytuację (w tym ja) oczywiście przecenił zdolności naszych „dyplomatów”. Ale też nie docenił zdolności ich litewskich odpowiedników.

Słowa pani Prezydent to takie efektowne wyjście spod ciosu. Nie powiem mistrzowskie. Mistrzowskie byłoby gdyby nie… Gdyby nie to, że ten, kto miał przeciwnika tak wystawionego przez tyle czasu nie potrafił nic zrobić. A jak mawiają klasycy niewykorzystane sytuacje się mszczą. No i zemściły się.

Widać na tym przykładzie, że to, co zbyt często umyka nam, jest pilnie odnotowywane przez innych. Dotąd nasze spory o osobliwe matrimonium non consumatum z Rosją, zaklepane nad ciałami w Smoleńsku zdawały się akademicką dyskusją o estetyce, etyce i kilku innych, teoretycznych a więc całkiem nie przydatnych dziedzinach, okazały się mieć swój jakże realny wymiar.

Okazało się, że nasze, hmmm…, zbliżenie z Rosją nie tylko nie przyniosło nam ani spodziewanych ani nawet niespodziewanych korzyści. Okazało się, ze przyniosło nam oczywistą szkodę.

Litwini, którzy wtedy, gdy Tusk lansował się bezproduktywnie na wileńskiej ziemi, mieli nie za wiele argumentów w dyskusji z nami, teraz je, a jakże mają. I, widząc ich dyplomatyczna sprawność, będą ich mieli jeszcze więcej.

Nie zdziwcie się szanowni obserwatorzy, jeśli okaże się za jakiś czas, że do niezadowolonego Wilna dołączy jeszcze kilku „niezadowolonych”. Tych, których nasze rzeczywiste czy tam wydumane zbliżenie z Moskwą też zacznie niepokoić. Nie łudźcie się wtedy, ze to się stanie ot tak samo z siebie. Będzie to efekt tych słów pani Grybauskaite ochoczo rozwiezionych po różnych Rygach czy Tallinach przez jej heroldów.

Jej słowa świadczą najlepiej, ze nasi mniejsi bracia wcale się nas nie boją. Bo co im zrobimy? Przecież nas nawet te kilka milionów Litwinów potrafi zrobić w bambuko. Takich mamy mocarzy w MSZ-cie!

Za jakiś czas nie będzie innego wyjścia tylko wizyta naszego Prezydenta, odzianego w jakąs Włosienicę od Armatniego czy od Prady, w Wilnie z płaczliwym „wybaczcie bracia Litwini!”

My po prostu inaczej nie umiemy. Przynajmniej póki na czele naszych dyplomatów stoi taki gigant jak pan Radosław Sikorski.

Ocena wpisu: 
Brak głosów

Komentarze

nawet "bractwo kurkowe" z Litwy nie będzie miało problemu z polską armią i teraz jak na to wszystko patrzę to zaczynam przyznawać mu rację.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#257170

Za dużo, tego "MY", bo to nie Polacy, robią teraz politykę, i raczej o tym więcej pisać! Nie wolno w tym miejscu pisać, o nieudolności niepolaków, na niby polskich politycznych stanowiskach. Oni, są bardzo profesjonalni, ich zadaniem jest ośmieszać Polskę i Polaków właśnie, na każdym kroku, w każdej idiotycznej decyzji, w każdej idiotycznej wypowiedzi, jak ta, że "Mistrzostwa Europy w piłce nożnej, to najważniejsze wydarzenie w histori Polski", tak mógł powiedzieć tylko debil lub sabotażysta, zaprzaniec, zdrajca właśnie??? Proszę sobie to przemyśleć i opisując jakiekolwiek poczynania, polityczne czy gospodarcze, najpierw proszę przedstawić je pod tym kątem, będzie bardziej wiarygodne i pouczające??? Pzdr.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#257179

niestety po kilkudziesięciu latach PRL i PRL bis większość Polaków chce likwidacji państwa, może sobie tego nie uświadamia, ale popierają polityków, którzy to realizują - wynika to z poczucia własnej małej wartości i braku szans na godziwą pracę i życia w ciągłym strachu przed jej utratą. Aby to zmienić trzeb by było przedstawić społeczeństwu inne możliwości, ale wymaga to oddolnych działań i tworzenia "grup wsparcia" prawie jak dla uzależnionych, z tym że teraz uzależnionych od źródeł masowej manipulacji tzn. kłamstwa.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#257208

To nie My robimy politykę, Ci zdrajcy wykonują polecenia, do tego się nadają, choć i to wychodzi im słabo.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#257195