DO WNUKA...

DO WNUKA...

Po co nam taka Polska skarlała i słaba

W której nie potrafimy docenić wolności

Po co nam  taka Polska co z gębą parobka

Zapomniała o przeszłości dumie i godności

Ci co się wsłuchiwali w kremlowskie kuranty

Dla wielu z nas są teraz i miarą i wzorem

Mała szuja majstruje przy państwie i prawie

Zasłaniając się przez naród  haniebnym wyborem

Po co nam te pomniki krzyże i sztandary

Słowa co nie szeleszczą muzyką dolara

Te symbole ...kolory...mazurki i dusza

Co czerepem rubasznym z nas się naigrawa

Te wierzby... Polonezy...narodowe dzieła

Przykazania Wieszczów świątynie kultury

Po co nam taka Polska gdzie człowiek uczciwy

Musi grzebać w śmietniku odganiając szczury

Popłaczemy w Częstochowie powzdychamy w Wilnie

We Lwowie pośpiewamy o naszej tęsknocie

Bo zazwyczaj aleje gdzie idą kondukty

Toną w smutku...nostalgii...żałobie...i błocie...

Kolejna rocznica będzie narodowym świętem

Czerwone zamienimy na niebiesko - złote

Późny wnuku jeżeli powrócisz do Polski

Musisz za nią zapłacić bólem...krwią...i potem..!