Ci w białych kołnierzykach i czarnych sumieniach

Podkładają ogień pod świętość ołtarzy

I mówią pogardliwie o wyścigu szczurów

Do śmietnika stworzonego tym o ludzkiej twarzy

Ustawiają w teatrze śmiercionośne armie

Globalne rozwiązanie dla głupoty świata

Dla tych co uwierzyli w szczerość demokracji

I w doktrynę wybranych oraz w siłę bata

Ci w białych rękawiczkach oraz brudnych rękach

Roznoszę...

gdy codzienność zaciska coraz ciaśniej okrąg

jak wilk co oczekuje końca swej ofiary

Ona idzie ze światłem płonącej gromnicy

 przez ciemność naszych zwątpień z ciepłem ufnej wiary

przez śniegi naszych milczeń przez zaspy niemocy

przez ścieżki zasypane zadymką wichury

Ona idzie jak światło niczym świt po nocy

przez bezdroża i doliny i przez nasze góry

Matka Boża Gromniczna ze światłem miłości

...

POMYJE OBŁUDY

więc tak umiera Naród odarty z pamięci

pozbawiony godności honoru i ducha

Naród który stanął po stronie Barabasza

który głosu sumienia i Boga nie słucha

który stanął po stronie kłamstwa i Judasza

i po stronie mamony grzechu oraz zdrady

po stronie cywilizacji śmierci oraz piekła

bez miłości i dumy w myśl podłej zasady

więc tak umiera Naród który bluźni Bogu

zarażony...

więc opisuję dla was dziś beskidzki las

by został śladem kiedyś chociaż w słowach

gdy go kładziemy kojącym poszumem

na naszych ciężkich skołatanych głowach

 sarna co stąpa po obrusie śniegu

gdy pisze tropem lękliwe pytanie

pójdzie po latach tą strofą tak samo

zanim przed progiem zdyszana przystanie

Ty! będziesz Mowo! szumieć jak mój las

zrośnięta z Polską szorstkim płaszczem kory

wrośnięta...