Stoi na stacji lokomotywa
Król Europy do nas przybywa
Postać zdradliwa
Wita i ściska wierne kundelki
Lecz w oczach jego strach widać wielki
Buch — przesłuchanie!
Uch — przesłuchanie!
Puff — przesłuchanie!
Uff — przesłuchanie!
Już ledwo ściska, już ledwo żyje
A jeszcze Ewka z gębą się ryje

Równo kundelki poustawiali
Na tym peronie ze szkła i stali
I pełno ludzi jest na peronie
W pierwszym szeregu stoją gamonie
...

Po seansie nowego „Wesela” Wojciecha Smarzowskiego, wychodząc z kina, pomyślałem w stronę reżysera to, co powiedział Franz Maurer do Angeli w „Psach” Pasikowskiego: „Nie chce mi się z tobą gadać”. Idąc na film spodziewałem się, że będzie jechanie prętem po klatce, że będzie ostro, ale założyłem, że nie da się być bardziej nieobiektywnym i nie można jeszcze ohydniej generalizować, niż w „Klerze”....

Dziś, w dniu Wszystkich Świętych, cmentarze pachną zniczami i wspomnieniami. I nagle pomyślałem: zakazy to też jakaś lekcja. Małe gesty stają się wielkie, bo nagle nie wolno. Pamięć, choć nie do zamknięcia, zyskuje wartość, gdy okazuje się ograniczona. A najbardziej proste rzeczy – palenie znicza, spojrzenie, oddech – nabierają sensu dopiero wtedy, gdy są zakazane. Taka naszła mnie dziś refleksja...

” Cześć to ja — Ewa Kopacz. Jestem tu po to, żeby Was zaprosić na 6 maja, na wielki Marsz Wolności. Zamiast siedzieć przy grillu będziemy maszerować. A wiecie, dlaczego musimy tam być? Po to, żeby w Polsce kolejne długie weekendy były normalne, były serdeczne, były radosne. Będziemy o to walczyć właśnie szóstego. Chcę się tam z wami spotkać, serdecznie zapraszam”.

Po tym dramatycznym apelu byłej...