UNOSZĄC SIĘ NAD PŁASKĄ RÓWNINĄ (cz.III)

Obrazek użytkownika intuicja
Idee

część I : http://niepoprawni.pl/blog/1627/unoszac-sie-nad-plaska-rownina

część II : http://niepoprawni.pl/blog/1627/unoszac-sie-nad-plaska-rownina-czii

I nagle z cichym, metalicznym dźwiękiem spadło na drogę tysiące kropel interpretacji. I potoczyły się przed siebie, kłując w oczy kolorami tęczy. Malutkie nic , absorbujące uwagę i nadające bezsens. Pokryły karmazynowy dach, zawisły smętnie na drewnianych okiennicach, a te najsprytniejsze wpadły przez uchylone drzwi prosto do pokoju.

Z jakim wyczuciem wpasowały się w korytarze śmierci wydrążone przez lateksowe węże!

Idealne połączenie. A może lepiej - przeznaczenie…

Właściciel rudawych źrenic chichotał schowany w pniu starej, przydrożnej wierzby. Miał powód do radości – odwiecznie powtarzany żart udał mu się po raz kolejny i wszystko stało się jeszcze bardziej niejednoznaczne.

„Tym razem wygrałeś” – pomyślałem.

A potem przysiadłem na gładkim wzgórzu, wtuliłem głowę w skrzydła i patrzyłem z niedowierzaniem jak mój biały dom o karmazynowym dachu ginie w kokonie platynowych smug z nanizanymi nań koralikami złudzeń. Tak, tymi samymi, które przed sekundą spadły na drogę. Widać już było tylko smukłą szyję komina, przez który tamtej nocy uciekła jej dusza.

I po raz kolejny zdałem sobie sprawę z tego, że od Zawsze jesteśmy w tym samym miejscu - jak w matni. I nic tego nie zmieni.

Na Tę stronę lustra nie można bowiem wrócić samodzielnie. Może nas przeprowadzić tylko On.

Ocena wpisu: 
Brak głosów

Komentarze

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

intuicja

#171751