|
|
15 lat temu |
Oto moje skromne uwagi odnośnie 19 X |
1. Po pierwsze dla mnie data 19 października jest tyko symboliczna, gdyż prawdopodobnie ks. Jezry został amordowany przez doprowadzenie do uduszenia w wodzie po kilkudniowych torturach (tekst poniżej) (por. http://www.parafiamateusza.com/czytelnia/art121.php)
Ks. Jerzy Popiełuszko odprawiał tego dnia mszę w intencji ojczyzny w kościele Braci Męczenników Polskich w Bydgoszczy. Kierowcę Popiełuszki, Jacka Lipińskiego, który miał go potem odwieźć do Warszawy, w ostatniej chwili zastąpił Waldemar Chrostowski.
Jak się poźniej okazało, Chrostowskiego zwerbowało już wcześniej SB i miał pseudonim Desperat.
Msza trwała, a w pobliżu kościoła w służbowym fiacie 126p czekał na księdza kapitan Grzegorz Piotrowski (57 l.) ze swoimi ludźmi z Wydziału VI Departamentu IV MSW. Ten wydział odpowiadał za dezintegrację środowisk kościelnych. Jeden z szefów WSI w latach 90. zeznał, że kilkadziesiąt metrów dalej stały też samochody z żołnierzami Wojskowej Służby Wewnętrznej, która śledziła grupę Piotrowskiego.
Po mszy Popiełuszko wsiadł do volkswagena golfa. Chrostowski miał go odwieźć do Warszawy. W okolicy Górska, między Bydgoszczą a Toruniem, zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy SB podających się za milicjantów; wśród nich był Piotrowski. Umundurowany mężczyzna wyszedł z fiata i poprosił „Desperata” na kontrolę trzeźwości. Gdy ten podszedł do
samochodu, został wepchnięty na miejsce obok kierowcy i skuty kajdankami. Wówczas Popiełuszko wysiadł z golfa. Siłą wepchnięto go do bagażnika auta Piotrowskiego. Fiat ruszył w stronę Torunia. W czasie jazdy Chrostowski miał otworzyć
sobie drzwi i wyskoczyć przy prędkości 90–100 km/h. Nie odniósł przy tym żadnych obrażeń. Według prokuratora Andrzeja Witkowskiego (56 l.), który w latach 90. oraz 2003–04 prowadził śledztwo w sprawie ks. Popiełuszki,
Chrostowski miał spiłowane kajdanki, co pozwoliło mu uciec. Prokurator dowodził, że „Desperat” nie mógł wyskoczyć z samochodu bez uszczerbku na zdrowiu. Te okoliczności miałyby świadczyć o jego współpracy z funkcjonariuszami SB.
W czasie jazdy duchowny był związany w taki sposób, że każda próba wyprostowania nóg zaciskała pętlę na jego szyi. Fiat po raz pierwszy miał zatrzymać się w ruinach zamku toruńskiego. W trakcie śledztwa znaleziono tam różaniec Popiełuszki. Tam też dotkliwie pobito księdza pałkami. Kolejny postój i tortury miały miejsce w starym bunkrze wojskowym w pobliżu Kazunia.
Według dotychczasowych wersji, grupa Piotrowskiego wrzuciła worek obciążony kamieniami z ciałem ks. Popiełuszki do rzeki przy zaporze we Włocławku. Nie wiadomo, czy w tym momencie jeszcze żył. Dr Leszek Pietrzak ma inną wersję wydarzeń. Według zgromadzonych przez niego poszlak wynika, że nad ranem Popiełuszkę przejęła inna grupa operacyjna, a kpt. Piotrowski ze swoimi ludźmi wrócił do Warszawy.
Według Pietrzaka, poszlaki wskazują na to, że księdzem zajęli się ludzie inwigilujący oddział Piotrowskiego. Popiełuszko mógł żyć sześć dni dłużej, niż uważaliśmy do tej pory. – W dniach 20–25 października duchowny mógł przebywać w sowieckiej bazie w rejonie Kazunia. Tam też mieścił się oddział KGB. Tamtejsze tereny były zajęte przez Sowietów, niemal eksterytorialne – mówi Faktowi dr Pietrzak. Dodaje, że za tą hipotezą przemawia też fakt, że KBG zaczęło
interesować się księdzem kilka miesięcy wcześniej. Sowieckie służby nawiązywały też kontakt z kapitanem Piotrowskim. Wiadomo także, iż po całej sprawie odbyła się narada ludzi z MSW z przedstawicielami KGB, na której podsumowywano sprawę Popiełuszki.
W czasie, gdy Popiełuszko mógł być torturowany, szukało go ok. 30 tys. ludzi. MSW prowadziło akcje poszukiwawcze pod kryptonimem „Sutanna” i „Przeszukanie”. – Jest rzeczą niemożliwą, by wtedy nie znaleziono ciała księdza. To wskazuje, że Popiełuszko mógł nadal żyć – podkreśla Pietrzak. – Także obrażenia na ciele księdza świadczą o dużo dłuższych torturach – dodaje.
Na potwierdzenie swojej tezy historyk przytacza jeszcze jedno wydarzenie. 25 października u lekarza kapłana zjawiło się dwóch
tajniaków MSW. Dopytywali się o leki, jakie przyjmował Popiełuszko. – Po co mieliby to robić, gdyby ksiądz już nie żył? – pyta Pietrzak.
Historyk uważa, że jako dzień śmierci podano 19 października, bo ta data bardziej pasuje do scenariusza, który odpowiada MSW. – Ten dzień automatycznie wskazuje na sprawców grupę Piotrowskiego. Wiadomo, że nad ranem wracali już do Warszawy, więc to był jedyny logiczny termin – mówi Pietrzak.
Ciało Popiełuszki mogło być też dwa razy wyławiane z Wisły. Pierwszy raz 26 października. Ludzie Czesława Kiszczaka (83 l.) mieli tego dnia wyłowić ciało i wezwać na miejsce prokuratora, by obejrzał zwłoki. Potem ponownie wrzucono je do rzeki. Dopiero 30 października ciało zostało oficjalnie wyłowione. Prokurator Andrzej Witkowski nie chce odpowiedzieć na pytanie, która
data śmierci ks. Popiełuszki jest bardziej prawdopodobna. – Data 25 października jest jak najbardziej możliwa.
2. Po drugie, Ks. Małkowski został już dawno opluty i zabity w sensie śmierci cywilnej.
3. Po trzecie, Ks. Popiełuszko nie chciałby, abyśmy robili dobrą minę do złej gry i udawali, że Polska jest taka o jaką walczył, obrońcy Krzyża są uważani za antychrześcijan, w najlepszym razie chorych psychicznie, a Dominik Taras święci triumf, Tusk i Komorowski z honorami przyjmują Komunię świętą (w nagrodę za in vitro?), prawdziwemu autentycznemu "popiełuszkowemu" procesowi ukręcono łeb, aby chronić Kiszczaka etc., i udaje się wzniosłe świętowanie, a w tle same kłamstwa. Jedyną prawdą jest to, że ks. Popiełuszko jest błogosławiony, I Bogu dzięki i Papieżowi za ogłoszenie Go takim. |
|
Zwyciężajmy dobrem, jak bł. Jurek |
|
