Polska, moja miłość

Tak naprawdę nie wiem, dlaczego ją kocham. Podejrzewam, że to miłość sieroty społecznej z bidula.Ona też kocha swoją matkę, która ją porzuciła. Potrafi wszystko wybaczyć, tak jak ja. Pamięta kilka wizyt, jakąś spinkę, jakiś lizak.

Całe lata czekałam na koniec komuny. Doczekałam - ja i moje dzieci.. Teraz są za granicą, nie chcą dłużej czekać, czy mogę je potępiać? Nie każdy kocha patologię. A ja? No cóż, chyba się już nie zmienię.

I dlatego, że trwam, mimo wszystko, że nie wyjechałam, nie wybijam szyb jak Grecy, nie podpalam samochodów i nie demoluję strzeżonych osiedli można mną tak pomiatać? Przed chwilą wyłączyłam telewizor - tam Monika O. atakuje Błaszczaka o słowa hymnu śpiewanego przez ludzi pod Pałacem. Bo, że jestem faszystką to już wiem, jeszcze trzeba dokładnie określić co mi wolno mówić, co śpiewać. Nie tylko mnie, wszystkim.

Ta notka miała być zupełnie inna. Tytuł owszem, ten sam. Chciałam jednak apelować do "prawej strony" o niełomność, nieskazitelność. Zwłaszcza do polityków, aby stanowili przykład dla innych, ale też do zwykłych ludzi też.. .

Odechciało mi się. To nic nie da. To tak, jakbym apelowała do dzieci - musicie chodzić na paluszkach, być cicho, mieć ułożone wszystkie zabawki a może ojciec-sadysta wam nie przyleje. Nie, on zawsze jakiś powód znajdzie.

Dlatego nie będę do nikogo o nic apelować. No, może do dziennikarzy, bo rządzący i tak tu nie zajrzą.

Przestańcie do cholery judzić! Nie cytujcie z namaszczeniem każdego g...,które pada z ust polityków, wszystko jedno z jakiej opcji lub partii. Oni sobie jakoś poradzą - wyjadą na wykłady, załatwią posady w Brukseli.

A wy? Przed wojną była taka rubryka: wyznanie. Może teraz też powinna jakaś odmiana tej rubryki powstać?

A tam każdy polityk, dziennikarz powinien wpisać: Polska lub Rosja lub Niemcy albo Europa. Jeszcze inny: cały świat. Przynajmniej byłoby wszystko jasne.

Bo ja nie chcę się rozpuszczać w Europie. Owszem, chcę wziąć z tej Europy wszystko, co najlepsze i nie są to pieniądze.Ale jeszcze zostało w Polsce kilka rzeczy i nie są to żubry ani bociany, które nas od tej Europy różnią. I chciałabym je zachować i nie wmawiajcie we mnie, że to tylko obciach.

Bo już były takie lata, że wmawialiście nam zupełnie co innego.Wtedy też mówiliście o nas, że jesteśmy niedojrzali. Potem głośno nawet nikt nie przeprosił. Och, błądzić jest rzeczą ludzką, ten się nie myli, co nic nie robi.

Teraz może nawet przeprosicie, bo to słowo straciło jak i inne słowa znaczenie. Ale co mi po waszych przeprosinach???

Tracimy czas, tracimy młode pokolenie - jedni wyjeżdżają, drugich zdeprawowaliście do cna, a jeszcze inni nie mają na nic czasu.

Nie zapomnę takiej rubryki sprzed lat w jakiejś gazecie. Krótkie rozmowy na lotnisku - z wyjeżdżającymi i przyjeżdżającymi do Polski.

Pytanie dziennikarki do młodej kobiety wracającej do Anglii - Co Pani tam robi? - padła odpowiedź - Żyję, po prostu żyję.

Kiedy nam dacie po prostu ŻYĆ??