Śmierć Generała Pattona (1)

Obrazek użytkownika Godziemba
Historia

W niedzielę 9 grudnia 1945 roku o godzinie 11.45, w dziwnym wypadku samochodowym bardzo ciężko ranny został najwybitniejszy amerykański generał II wojny światowej – George Patton. W kilkanaście dni potem, 21 grudnia 1945 roku Generał zmarł w szpitalu wojskowym w Heidelbergu. 

George Patton w rekordowo krótkim czasie w 1942 roku zaprowadził dyscyplinę w amerykańskich oddziałach w Afryce Północnej, po dotkliwej klęsce poniesionej w bitwie z Africa Korps na przełęczy Kasserine w Tunezji. Następnie wraz z Brytyjczykami wyparł Niemców z Afryki Północnej, zostając zarządcą wojskowym części podbitych terenów.
 
Jedną z pierwszych decyzji Roosevelta w polityce zagranicznej po przejęciu władzy w USA, było uznanie Związku Sowieckiego i nawiązanie z nim stosunków dyplomatycznych. Władze sowieckie wykorzystały nowy status aby rozszerzyć infiltrację szpiegowską i wywoływać niepokoje społeczne w Stanach Zjednoczonych, szczególnie za pośrednictwem związków zawodowych. Roosevelt odrzucał raporty wskazujące na prawdziwe zamiary Sowietów i nadal wypowiadał przychylne opinie na temat komunistycznego państwa. W 1939 roku nie wykazał żadnego zainteresowania raportem Adolfa Berle, swojego doradcy do spraw bezpieczeństwa, w którym przedstawiono dowody na szpiegowską działalność na rzecz Kremla Harry’ego Dextera White, współpracownika sekretarza skarbu Morgenthaua oraz Lauchlina Curie, osobistego doradcy ekonomicznego prezydenta. Sowieckimi agentami byli również m.in. Alger Hiss z Departamentu Stanu, Laurence Duggan i Harold Glasser z Departamentu Skarbu, Natan Silvermaster z Departamentu Rolnictwa
 
Po ataku Hitlera na ZSRS, niezwłocznie wysłał do Moskwy swojego zaufanego współpracownika, o prosowieckich poglądach Harry’ego Hopkinsa, aby przygotował objęcie Związku Sowieckiego programem Lend-Lease.
Gdy Stany Zjednoczone i Związek Sowiecki zostały sojusznikami, przychylność Roosevelta wobec Stalina była bezgraniczna. Amerykański prezydent podkreślał na każdym kroku, iż na Związek Sowiecki spada największy ciężar walki z Niemcami, alianci więc powinni być mu bezgranicznie wdzięczni. Szefowi OSS Williamowi  Donovanowi powiedział: „Bill, musisz Rosjan traktować z takim samym zaufaniem, jakim obdarzasz Brytyjczyków. Wiesz, oni każdego dnia zabijają Niemców”. Gdy sekretarz marynarki wojennej, Frank Knox, sprzeciwił się zatrudnianiu komunistów jako radiotelegrafistów, Roosevelt upomniał go, twierdząc, że komunizm „w praktyce przestał w Rosji istnieć. Obecnie ich system przypomina raczej formę starego socjalizmu”.
 
Patton był zdecydowanym przeciwnikiem takiej polityki. I dał temu wyraz podczas rozmów z prezydentem, podczas jego pobytu w Casablance w styczniu 1943 roku. Być może nie było tylko przypadkiem, że na początku lutego 1943 roku, Eisenhower zakazał podległym mu generałom jakiejkolwiek krytyki Związku Sowieckiego.
 
Latem 1943 roku Patton po brawurowym natarciu przez górzysty rejon zajął Palermo, a następnie dotarł do Mesyny – doprowadzając do wyparcia Niemców z Sycylii.
 
W lipcu 1944 roku Patton został dowódcą 3 armii amerykańskiej, na czele której doprowadził do klęski Niemców pod Falaise, a następnie uratował aliantów przed katastrofą podczas kontrofensywy niemieckiej w Ardenach. Po zwycięskiej bitwie o Ardeny chciał wedrzeć się w głąb Niemiec, aby zadać im decydujący cios prosto w serce, jednak jego plan został odrzucony przez Eisenhowera. Potem gdy jego 3 Armia była około 80 km od Berlina, Eisenhower  skierował go na południe,  gdzie miał tropić domniemane niemieckie siły, które utworzyły w Alpach ostatni bastion – „redutę narodową”. Na początku maja 1945 roku gdy był o krok od wkroczenia do Pragi, Eisenhower uległ presji sowieckiej i nakazał mu wycofać się.
 
8 maja 1945 roku w dniu zakończenia wojny w Europie, podczas konferencji prasowej Patton zaszokował słuchaczy mówiąc: „Ta wojna zakończyła się dokładnie tam, gdzie się zaczęła. Na podwórku Hunów. (..) Ale na tym nie koniec. (..) To, co zrobili dzisiaj politycy w Waszyngtonie i Paryżu, podobni do ołowianych żołnierzyków, to historia, o której będziecie pisać przez jakiś czas. (...) Pozwolili nam wykopać w cholerę jednego gnoja, a jednocześnie zmusili, żebyśmy pomogli usadowić się następnemu, równie złemu albo jeszcze gorszemu niż tamten. (..) Wygraliśmy tylko szereg bitew, nie wojnę o pokój. (..) Będziemy potrzebowali nieustającej pomocy Wszechmogącego, jeśli mamy żyć na jednym świecie ze Stalinem i jego morderczymi zbirami”. „Zastanawiam się, co powiedzą dzisiaj – ciągnął dalej – wiedząc, że po raz pierwszy od stuleci pozwoliliśmy siłom Czyngis-chana wejść do Europy Środkowej i Zachodniej. Zastanawiam się , jak się czują, wiedząc, że w naszych czasach nie będzie pokoju, a Amerykanie, także ci, którzy się dopiero urodzą, będą musieli walczyć z Rosjanami jutro albo za piętnaście czy dwadzieścia lat. (…) Dzisiaj powinniśmy powiedzieć Rosjanom, że mają iść w cholerę, zamiast ich słuchać, kiedy nam mówią, że mamy się cofnąć. To my powinniśmy im mówić, że jeśli im się nie podoba, niech idą w pizdu, i wydać im wojnę. Pokonaliśmy jednego wroga ludzkości, ale umocniliśmy drugiego, znaczenie gorszego, w którym jest więcej zła i zajadłości niż w pierwszym”. Na koniec stwierdził otwarcie: „Niestety, niektórzy z naszych przywódców są po prostu cholernymi durniami i nie mają pojęcia o historii Rosji. Cholera, mam wątpliwości, czy wiedzieli chociaż tyle, że Rosja jeszcze niecałe sto lat temu zajmowała Finlandię, wyssała krew z Polski i zrobiła z Syberii więzienie dla własnego narodu. Wyobrażam sobie, jak szydził Stalin, kiedy uzyskał od nich wszystko podczas tych nibykonferencji”.
 
Można wyobrazić sobie wściekłość Stalina gdy doniesiono mu o tych słowach Pattona. Sam generał zapisał w swym dzienniku: „Rosjanie to rasa zasługująca na pogardę. Zwykłe dzikusy. Moglibyśmy ich rozpirzyć w cholerę”.
 
11 maja 1945 roku podczas spotkania dowódców alianckich w Paryżu zdecydowanie skrytykował politykę USA wobec narodów Europy Środkowej, mówiąc: „Każdego dnia do mojego sztabu przychodzą jacyś biedni czescy, austriaccy, węgierscy, a nawet niemieccy oficerowie. Ze łazami w oczach mówią: <Na Boga, generale, przyjdź ze swą armią zająć resztę naszego kraju. Daj nam szanse utworzyć własny rząd. Daj nam tę ostatnią szansę, żebyśmy mogli żyć, zanim będzie za późno, zanim Rosjanie zrobią z nas wiecznych niewolników>. Mówią mi coś takiego i każdy z nich mi proponował, że będzie walczyć pod moim sztandarem i przyprowadzi swoich ludzi. (…) Na Boga, chciałbym ich do tego wykorzystać. Jeśli tego nie zrobię, będę się czuł jak zdrajca”. Nie zważając na konsternację, jaką wywołały jego słowa, Patton kontynuował: „Ci ludzie mają rację. Nie będą mieli szansy. Spisaliśmy ich na straty. Na Boga, powinniśmy podrzeć te cholerne, podłe porozumienia z Sowietami i ruszyć prosto na wschodnie granice”.
 
Gdy w czerwcu 1945 roku po raz pierwszy od prawie trzech lat poleciał do ojczyzny na urlop, przemawiając do wiwatujących tłumów, domagał się utrzymania powszechnej służby wojskowej, aby pokonać Związek Sowiecki. Osobiście nie miał jednak złudzeń i był przekonany, że „tchórzliwe waszyngtońskie sukinsyny przeprowadzą demobilizację. Powiedzą, że znów zapewnili bezpieczeństwo demokracji na świecie. Ale Rosjanie nie są aż takimi durniami. Odbudują potęgę”.
 
Mimo nalegań o skierowanie go na Pacyfik, gdzie mógłby walczyć z Japończykami, został mianowany wojskowym gubernatorem Bawarii. Po objęciu stanowiska wywołał kolejną kontrowersję – wystąpił przeciwko repatriacji „faszystowskich zdrajców”, jak Stalin nazwał rosyjskich jeńców służących w oddziałach niemieckich. Równocześnie sprzeciwiał się koncepcji, lasowanej m.in. przez Morgenthaua, przekształcenia Niemiec w państwo rolnicze.
 
Po koniec września 1945 roku – po pretekstem hamowania procesu denazyfikacji - Pattona pozbawiono stanowiska wojskowego gubernatora Bawarii, oraz – co była zapewne dla niego ważniejsze – funkcji dowódcy ukochanej 3 Armii. Generał uważał bowiem, iż władze okupacyjne w celu zaprowadzenia porządku w Niemczech winny wykorzystywać również pomniejszych funkcjonariuszy partii nazistowskiej na stanowiskach w administracji. Chodziło mu – jak pisał – o „dbanie o to, aby Niemcy nie stały się komunistyczne. Obawiam się, że nasza nierozważna i kompletnie głupia polityka w stosunku do Niemiec spowoduje, że Niemcy staną po stronie Rosjan, a przez to powstanie państwo komunistyczne obejmujące całą Europę Zachodnią”.
 
Został dowódcą 15 Armii, liczącej w rzeczywistości kilkudziesięciu żołnierzy i historyków piszących o działaniach US Army w czasie wojny w Europie. Równocześnie został pozbawiony ochrony i rozbudowanego aparatu wywiadowczego, który wcześniej go informował o niebezpiecznych sytuacjach.
 
 
Cdn.
 
 
 
Brak głosów

Komentarze

Jan Bogatko

...dziękuję Panu za przypomnienie nam tej wielkiej postaci,

pozdrawiam,

Jan Bogatko

#114239

To był mój obowiązek dla tego wielkiego człowieka, który z niezwykłym szacunkiem wypowiadał się o umiejętnościach polskich żołnierzy.
Pozdrawiam
Godziemba

Godziemba

#114293

ciekawym wersji jego smierci, którą wkrótce przedstawisz jak i zwiazku z pewnym zdarzeniem później na Dalekim Wschodzie...

pozdrawiam

"Nie odzywając się w towarzystwie ryzykujesz uznanie za głupka, odzywając się rozwiejesz wszelkie wątpliwości" O. Wild

Jeszcze Polska nie zginęła / Isten, a*ldd meg a Magyart

#114258

Jutro opublikuję drugą część. Nie ma twardych dowodów, ale szereg przesłanek wskazuje.... ale o tym jutro:))

Pozdrawiam

Godziemba

Godziemba

#114294

Wyjaśnienie takiej postawy prezydenta USA można znaleźć w polecanych przeze mnie dwóch książkach:

http://pulldragontail.blogspot.com/2010/12/lektury-obowiazkowe.html

Ceterum censeo Moskwa delendam esse
Andrzej.A

Venenosi bufones pellem non mutant Andrzej.A

#114274

Dziękuję za linki, z przyjemnością zapoznam się z nowymi faktami, dotyczącymi tego sowieckiego miłośnika w Białym Domu.

Pozdrawiam

Godziemba

Godziemba

#114297

I reszta wypromowanych wojowników .

Gdyby .
Alianci pozwolili napisać kompletną historyje drugiej wojenki - zbladły by gwiazdeczki i posypały kary.

Wszystkim niedowiarkom polecam księge :"W Kręgu Enigmy"
Wł. Kozaczuk

#114304

Przyznam się, że nie rozumiem Pana wypowiedzi.
Czyżby sugerował Pan, że bez Enigmy, Patton nie osiągnąłby swoich sukcesów?

Książka Kozaczuka, wydana w 1979 roku przez partyjną Książkę i Wiedzę, nosi niestety znamiona epoki w której została napisana.

Pozdrawiam
Godziemba

Godziemba

#114619

dokładnie , i cała reszta anglosaskiej chołoty.

Przeanalizuj sobie Acan manewry na przedpolu przyczółka normandzkiego.
I wiele innych operacji - gdy Ci geniusze działali wbrew logice pomimo posiadanych danych.

"Książka Kozaczuka, wydana w 1979 roku przez partyjną Książkę i Wiedzę, nosi niestety znamiona epoki w której została napisana."- cyrylicą pisana?
Oj -
To mam teraz pod ręką , chyba jedyne poważne żródło podejmujące polemikę z anglosaskim skrzywieniem.

#114625

Zgadzam się, że Monty, Bradley, Eisenhower nie byli "geniuszami", ale w swoim eseju nie zajmuję się ich osobami.
Proszę podać mi przykład "spieprzonej" operacji Pattona.
W ocenie książki Kozaczuka pozostanę przy swojej opinii. Przeczytałem ją zaraz po wydaniu i pamiętam pełne zachwytu jej recenzje w "Trybunie Ludu".
Rozumiem, iż dla Pana obowiązująca jest jedynie sowiecka wersja historii II WŚ.

Godziemba

Godziemba

#114633

proszę Pana bez insynuacji-
Paton- niech pozostanie w panteonie.

Przykład - począwszy od operacji w afryce.
nie była spieprzona - no ale i nie była jego genialnym pomysłem ani intuicją wodza.

To że Pan odnosi się do dzieła anglofilnego nie pozostaje bez wpływu na Pana myślenie .
"Historycy piszący bryki " mają jeden feler.
Nie szukają żródeł -
Stąd . nie oceniam ich pod kątem ideologii a zwykłego lenistwa .
Choć naprawdę łatwo wysnuć z ich prac -fałszowanie celowe .
oparte na niedomówieniach lubo przemilczaniu istnych i znanych już faktów .
Drugą wojne można opisać po ujawnieniu wsystkich zachowanych akt - wtedy będzie to kompletne dzieło .

To co Pan przedstawiłjest - propagandą jednej z wizji jeśłi nie "ikony".
I nie nam Polakom toczyć spór o to kim był Paton - gdy wiemy swoje i mamy na to dowody (rzeczowe)

#114642

Mimo wszystko wolę opierać się na Anglosaskich źródłach niż na sowieckiej historiografii, która ma taki związek z prawdą, jak Putin z demokratą.
Przykład z Afryką chybiony gdyż decydującą rolę w Afryce odgrywał Monty, który - zgadzam się - do przebojowych generałów nie należał.
"Drugą wojne można opisać po ujawnieniu wsystkich zachowanych akt - wtedy będzie to kompletne dzieło".
na nic innego nie czekam - jak na otwarcie wszystkich sowieckich oraz angielskich archiwów.
Skoro ma Pan dowody (rzeczowe) na poparcie swoich tez - proszę je przedstawić - z przyjemnością przeczytam i może zmienię swoją "anglocentryczną" ocenę.

Godziemba

Godziemba

#114723

Przykład z Afryką chybiony gdyż decydującą rolę w Afryce odgrywał Monty, -
Och. miałem nadzieje na analizę.
Powtarzanie banałów -nawet za tuzami -

#114826

Nigdy nie zamierzałem "bawić" się w anlizę "dzieła" Kozaczuka, ale może wolnej chwili wykażę liczne jego fałszerstwa.

Godziemba

Godziemba

#114724

OK. Proszę Pana .
Jestem spokojny o prawdę - ona zawsze zwycięża.
Nie przywiązuje się do "ikon"

Pogrążając się w "Cywilizacji Kruszy Zamkowej" -mam 40 stuleci przed sobą :)

#114829

przybliża postać gen. Pattona na podstwie książki "CEL PATTON" wydanej niedawno w Polsce?

----------------------------

Ciężko wyznać: Na taką miłość nas skazali, taką przebodli nas Ojczyzną... Z. Herbert

Jesteś Polakiem? Zastrzeliłbym się, gdyby w moich żyłach płynęła inna krew. W. Łysiak

#114329

Między innymi, choć prawdę powiedziawszy jest ona dość chaotycznie napisana i niestety fatalnie przetłumaczona na język polski.
Od wielu lat śledzę amerykańskie portale, poświęcone Generałowi.

Pozdrawiam
Godziemba

Godziemba

#114622

Ten "poemat" jaruzelskiego doskonale ukazuje różnicę między bohaterskim generałem Pattonem, a sowieckim poputczikiem w PRLowskim mundurze.

Pozdrawiam

Godziemba

Godziemba

#114624

Świetny tekst. Patton to postać tragiczna - nonkonformista otoczony cywilnymi i mundurowymi konformistami. Ech, gdyby wyzwolił Czechy...

pozdrowienia

Gadający Grzyb

pozdrowienia

Gadający Grzyb

#114552

Dziękuję.
Wyzwolić Czechy mogli w każdej chwili, gdyby nie oportunizm Eisenhowera.

Pozostając nadal w sferze historii alternatywnej - gdyby zamiast Eisenhowera, prezydentem w 1952 roku został Patton - historia mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej.

Pozdrawiam
Godziemba

Godziemba

#114627

Trawestacja postu GG
"Ech, gdyby wyzwolił Austrię...

Na początku lat 80-tych rozmawiałem z około 40-letnim wiedeńczykiem. Rozmowa zeszła na temat Polski, Solidarności i stosunków u nas panujących. Mówiłem o obowiązkowej nauce j. rosyjskiego już w szkole podstawowej. Na co on oświadczył, że też uczył się w szkole rosyjskiego. Na moje zaskoczenie odpowiedział, że mieszkał wtedy w strefie zajętej przez Krasną Armię i pierwsze co zrobili, to wprowadzili rosyjski do szkół. Na moją żartobliwą prośbę o sprzedanie patentu na wysiudanie Rosjan z kraju tajemniczo się uśmiechnął i powiedział, że wieczorem w weekend przyjedzie po mnie i coś mi pokaże. Jak się okazało zabrał mnie na spektakl światło i dźwięk w ogrodach Belwederu. Jedna z sekwencji była poświęcona negocjacjom w sprawie wycofania wojsk okupacyjnych i podpisaniu traktatu w maju 1955 roku, właśnie w Belwederze. Przypomniałem mu przyrzeczenie, na co się uśmiechnął i powiedział, że ówczesny austriacki odpowiednik naszego Zdradka S. znany był z niesamowicie mocnej głowy. Podobnież tak upijał Ruskich, że często lądowali pod stołem i na cyku podpisali traktat. Zaśmiałem się, a on jako poparcie swej historii, powiedział, że wdowa po Leopoldzie Figlu żyła godziwie wyprzedając z piwnicy baterie pustych butelek.
Zazdrościłem mu wtedy tego poczucia wartości własnej państwowości, że mógł poczynić takie uwagi na temat austriackiej historii przy cudzoziemcu.

#114659

W kręgach katolickich obowiązuje wersja, zgodnie z którą w 1955 roku miliony Austriaków odprawiało nowennę do Matki Bożej z prośbą o uwolnienie Ojczyzny i ich prośba została wysłuchana.
Nie zależnie od tego, Chruszczow po prostu uznał, iż w ramach "odwilży" może zgodzic się na opuszczenie Austrii, pod warunkiem jej neutralności. Notabene Wiedeń do lat 80. pozostawał stolicą szpiegostwa, gdzie różne służby zawierały po cichu różne porozumienia i układy.

Pozdrawiam

Godziemba

Godziemba

#114726