Co Putin tłumaczył Trumpowi na Alasce...;)

Alaska niegdyś rosyjska, a dzisiaj  amerykańska, stała się wspólnym terenem dla ugody USA z Rosją, po tym jak administracja  prezydenta Obamy zbudowała  wroga dla Rosji na kijowskim Majdanie. W planach prezydenta Obamy było tworzenie silnego NATO - we wspólnym sojuszu USA i Europy Zachodniej plus Europy Centralnej...a nawet tych z Europy Wschodniej... przeciwko...no właśnie...przeciwko komu? Rosji? 

 Prezydent Putin bez problemu dotarł do miejsca rozmów, bo  czerwony dywan wyznaczał drogę. Niewątpliwie powitanie było nad wyraz pełne szacunku i  uznania dla Putina, a publiczne pokazanie tego  miało na celu, aby cały świat się o tym dowiedział. Jakże odmiennym było przyjęcie prezydenta  Zelinskiego  w Białym Domu przez prezydenta Trumpa.  Tam Zelenski nie miał żadnych szans, wszyscy politycy administracji Trumpa byli przeciwko niemu. 

Tak się stało, bo polityka zawsze jest grą interesów, a odczytanie właściwe polityki polega na zrozumieniu czyj i gdzie jest jej korzystne przejęcie.  Dzisiejsza Rosja nie jest wrogiem USA, nie jest wystarczająco silna aby być czyimkolwiek wrogiem, ale mając  w swojej ziemi  bogactwo, jest  warta przyjaznych gestów. 

Ofiarą  dzisiejszej polityki  jest Ukraina, zwerbowana przez Obamę  do wojny z Rosją, a zapomniana przez Trumpa. Problemem Ukrainy nie jest wojna, ale jej skład narodowościowy.
 Chociaż Ukraińcy stanowili 77,8% ludności, to język ukraiński, jako ojczysty, wskazało 67,5% ankietowanych. Język rosyjski jako ojczysty zadeklarowało 29,6% mieszkańców Ukrainy w tym część etnicznych Ukraińców. (Według AI) 

A to znaczy, że 30% Ukraińców uznaje dziedzictwo kultury rosyjskiej jako własne. Ja nie wiem jakie  jest  dziedzictwo kultury ukraińskiej, ale z  tego co można wyczytać, to nawet prezydent Zieleński  zna lepiej język rosyjski niż język ukraiński. Tak jest -  bo początki historii Ukrainy  zaczynają się dopiero  od powstania UPA. Tym samym nie ma szans aby Ukraińcy  wyrzekli się  własnej historii. Teoretycznie  rzecz biorąc,  relacje  polsko-ukraińskie  pomijają  i wyciszają ten odcinek historii jakim jest Rzeź Wołyńska, jeżeli tyle  najwyższych  odznaczeń polskich  znalazło miejsce na piersiach ukraińskich. 

Polski Order Orła Białego został ustanowiony pierwotnie przez Augusta II Mocnego w 1705 roku. Po rozbiorach Polski i utracie niepodległości, carowie rosyjscy włączyli Order Orła Białego do systemu odznaczeń Imperium Rosyjskiego (jako Cesarski i Królewski Order Orła Białego). Współczesny Order Orła Białego (reaktywowany w 1921 i 1992 roku) jest prawnym kontynuatorem tradycji dawnej Rzeczypospolitej, a nie jego zrusyfikowanej wersji z okresu zaborów.(Za AI) 

 Order Orła Białego został nadany dla  carycy Katarzynie II Wielkiej przez ostatniego króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego. Do nadania odznaczenia doszło w 1787 roku, najprawdopodobniej podczas słynnego zjazdu obojga władców w Kaniowie. Poniatowski, który w przeszłości był kochankiem Katarzyny, a tron zawdzięczał jej politycznemu wsparciu, wręczył jej najwyższe polskie odznaczenie w okresie, gdy Rzeczpospolita znajdowała się już w głębokiej zależności od Imperium Rosyjskiego.

Dzisiaj w czasie zawirowań politycznych Polski i Ukrainy należy wspomnieć o tym, że istnieje (?) Trójstronny pakt brytyjsko-polsko-ukraiński i jest to format współpracy polityczno-strategicznej, który oficjalnie ogłoszono 17 lutego 2022 roku w Kijowie. Inicjatywa ta, nazywana również osią Londyn-Warszawa-Kijów, powstała zaledwie tydzień przed  inwazją Rosji na Ukrainę. Jej głównym celem była odpowiedź na narastające zagrożenie dla bezpieczeństwa europejskiego ze strony Federacji Rosyjskiej.