Blokada Ormuzu to nie tylko lekcja dla Iranu – to jasny sygnał dla Chin

Chiny nie są stroną tego konfliktu i nie zostały zaatakowane. Przez Ormuz przewożona jest ropa do Azji i Europy. Tak naprawdę zaatakowana została Japonia, bo tamtędy transportowane jest 88% całego japońskiego importu ropy, co stanowi 3.1 mln baryłek. Zaatakowana została Korea Południowa, ponieważ przez Ormuz przepływa 73% jej całego koreańskiego importu ropy i Indie, ze względu na 64% transportu ropy. Do Chin przewożone jest przez cieśninę Ormuz 4.4 mln baryłek, ale to jest tylko 40% całego importu chińskiego. 

Operacje USA w Zatoce Ormuz wymierzone są w Iran, bo Iran jest słaby. USA nigdy by nie napadły na Chiny ani inny kraj silniejszego od siebie.

Zawiedzony świadomie ukrywa ten wstydliwy wątek narracji, bo musiałby jeszcze napisać o łamaniu przez USA prawa międzynarodowego i morskiego i tego najzwyczajniej ludzkiego. Musiałby napisać o projekcie budowy wielkiego Izraela na Bliskim Wschodzie. Pomimo, że dominacja Wielkiego Izraela w rejonie brzmi jak teoria spiskowa, to niestety, ale ten projekt jest realny i w trakcie realizacji. 

Zawiedzony majaczy i marzy w półśnie, nasyca się pożądliwie amerykańską i izraelską agresją. Tworzy wizje, że USA są hegemonem i mogą wszystko, a zaatakowani nie. Aby ukryć przykrą prawdę prezentuje opowieść, że to Chiny są celem amerykańskiej agresji.

Tutejsza prawica, szukająca prostych narracji, przyjmie i tę powiastkę, bo takiej baśni w istocie pragnie i  wydaje jej się, że przez nią będzie wybawiona od Tuska.

Tymczasem, Chiny i USA są nierozerwalnie na dzisiaj złączone gospodarczo. Chiny są gigantycznym rynkiem zbytu dla amerykańskich towarów, kluczowym elementem w łańcuchu dostaw, montażownią. A USA dla Chin są największym rynkiem eksportu, dostępem do dolara, rynków finansowych i technologii. Nic się w tej materii nie zmieniło za czasów Trumpa. 

USA prowadziły na Bliskim Wschodzie liczne interwencje wojskowe, które w efekcie były przyczyną głębokiej destabilizacji wielu państw regionu. W takiej sytuacji Izrael zyskał znaczącą przewagę polityczną, wojskową i gospodarczą.

Obecnie celem stał się Iran. USA i Izrael przeprowadziły wspólne uderzenia na irańskie instalacje wojskowe i cywilne. Według publicznych wypowiedzi Donalda Trumpa, przed atakiem  USA wspierały protestujących m.in. poprzez dostawy broni przekazywane kurdyjskim organizacjom. W mediach pojawiały się również doniesienia o cyberatakach, w których izraelscy hakerzy mieli przejmować sygnał irańskiej telewizji i wzywać do protestów. Atak na Iran trwa i nie wiemy jak się zakończy.

Warto w tym punkcie wspomnieć, że na swoją pierwszą kampanię wyborczą w roku 2015 prezydent Trump wydawał głównie własne pieniądze (wziął w tym celu pożyczki). Natomiast na kampanię w roku 2020 Trump otrzymał bardzo wysokie darowizny od osób prywatnych, w tym od proizraelskich darczyńców w wysokości ponad 230 milionów dolarów. Od samej Miriam Adelson Trump otrzymał 100 milionów dolarów*.

*  https://pl.wikipedia.org/wiki/Miriam_Adelson

Staję po stronie Donalda Trumpa i JD Venca. Wszyscy inni są nieistotni.

To dwaj prawdziwi mężczyźni, którzy, bez względu na to, co robią, w danym momencie zyskują jedynie nienawiść.

Ale z perspektywy czasu wydaje się że zawsze mają rację, łamią wszelkie reguły i wielokrotnie okazują się zwycięzcami.

Wspieranie ich w danym momencie jest trudne, ponieważ lewackie masy nienawidzą ich bez końca, a nawet ich własni zwolennicy czasami odwracają się od nich w najczarniejszych chwilach.

Ale na dłuższą metę, jeśli staniesz po ich stronie, wydajesz się dużo mądrzejszy, niż naprawdę jesteś

Zapełnienie irańskich magazynów ropą doprowadzi do wstrzymania odwiertów ropy. Tego nie da się ponownie uruchomić, bo szyby zostaną zatkane parafiną a złożą podobno mogą się przemieścić. Iran może stać się Midasem 2.0 śpiącym na zlocie umierając z głodu.

Ajatollahowie na czele z Chamenei liczyli na to, że będzie jak za Obamy. No i się srogo przeliczyli, a po najwyższym przywódcy duchowym Iranu został jedynie turban. 

To nie do pomyślenia, że największa militarna potęga pozwalała tak długo na panoszenie się zawszonych onuc czy chińskiego badziewia pod swoim nosem, w Wenezueli, na Kubie czy w Panamie. A do tego miałaby militarnie ochraniać Kanadę, z której lewacka międzynarodówka pod okiem bankierów i masonów uczyniła coś w rodzaju chińskiego gułagu pod tęczą. 

Powoli zbliżamy się do momentu konfrontacji amerykańsko-chińskiej, w której obie strony będą chciały udowodnić, że są gotowe do wojny i mogą ją wygrać. Jestem przekonany, że czeka nas gra w cykora, a Trump zbiera właśnie punkty (Wenezuela/Iran) potrzebne do bycia bardziej wiarygodnym w groźbach. I demonstruje, że może założyć blokadę morską na Chiny, gdzie indziej niż na Pacyfiku. Np. na Cieśninie Ormuz, Kanale Panamskim, Cieśninie bab al-Mandab czy na Malakka. Dodatkowym problemem Chin - gdyby doszło do wojny z USA - jest to, że Chiny sąsiadują z Rosją, Indiami i Japonią. Porażka może ich drogo kosztować. Amerykanie natomiast graniczą z... Kanadą i Meksykiem. Chińczycy przy ewentualnym starciu muszą kalkulować zamknięcie Chin od strony mórz i oceanów. Z perspektywy Pekinu starcie będzie miało wymiar czysto regionalny. Będą podejmować działania w swoim otoczeniu. Amerykanie natomiast mogą wykorzystywać dostęp do szlaków morskich by korzystać ze swobody manewru. Uderzać w Chiny wszędzie tam, gdzie Chińczycy byliby bezsilni. Komfort strategiczny leży po stronie USA. Administracja Trumpa to dostrzega i zaczyna z tego korzystać. W 2025 Waszyngton spróbował uderzyć na płaszczyźnie jednej słabości Chin - ich zależności do globalnego rynku i eksportu. Udało się średnio. W 2026 Amerykanie przerzucili się na front chińskiego importu (surowce energetyczne). I jest to front wygodniejszy, bowiem nie trzeba bezpośrednio uderzać w Pekin. Na cel obrano partnerów. Im dłużej trwa amerykańska blokada na Ormuz, tym Chiny mogą mieć większy problem z dostępem do ropy. Są największym importerem z Zatoki Perskiej. Ich magazyny ropy zostały przed wojną napełnione, ale co będzie, gdy w wyniku aktualnego kryzysu na rynku podażowym zbiorniki się opróżnią? Gdy Cieśnina Ormuz zostanie odblokowana, to Chiny - ani nikt inny - nie otrzyma zaległych dostaw oprócz tych bieżących. Dostępnej ropy nie będzie nagle znacznie więcej. Powtórne napełnianie magazynów ropy może potrwać i może też być drogie (bo cena surowca nie spadnie do cen sprzed wojny, jeśli popyt się zwiększy z uwagi na potrzebę uzupełnienia zapasów). To oznacza, że jeśli Chiny utracą swoją odporność energetyczną i nie zdążą jej później szybko odbudować, to będą bardzo podatne na ewentualny drugi lub kolejny kryzys na rynku ropy. Dochodzimy więc do konkluzji, że istnieje możliwość zbieżności dwóch okien możliwości dla USA. Po pierwsze, Iran może zostać na jakiś czas osłabiony i zneutralizowany. Dzięki czemu Amerykanie będą mogli przerzucić wszystkie siły w inny rejon świata. Po drugie, Chińczycy mogą być niebawem podatni na szantaż energetyczny, co czyniłoby ich łatwiejszym celem do wywarcia presji polityczno-gospodarczej. Po trzecie wreszcie, Chińczycy już wiedzą, że ewentualna inwazja na Tajwan może być problematyczna, jeśli nie zadbają wcześniej o zabezpieczenie sobie dostaw gazu i ropy, których większość importują drogą morską. Na ten ostatni argument wskazywałem wielokrotnie w kontekście stawiania tezy, że do żadnej wojny o Tajwan nie dojdzie, bo Chińczycy nie są na nią zwyczajnie gotowi. Ani militarnie, ani gospodarczo, a wreszcie także politycznie (to zrujnowałoby pozycję Chin jako partnera na Zachodzie, a to głównie tam Pekin zarabia na eksporcie).

https://x.com/KWojczal/status/2046886777844060361