"Tak to trzeba interpretować"

 Przeczytałem i... najbardziej spodobało mi się przedostatnie zdanie. Świetne. Warte by wykuć na pamięć.

 Drugie- już za chwileczkę, już za momencik nastąpi nie Piątek z Pankracym a piątkowe obowiązkowe rozpoczęcia weekendów u Szwabensynów. Już teraz, mimo bylejakości naszej armii, mogła by dosłownie nakryć czapkami Bundeswehrę. Choćby w imię ochrony obywateli niemieckich przed, hmm. Coś się wymyśli. Póki wschodnie landy nie są jeszcze tak opanowane przez Islam. Wkroczenie i ustanowienie najmniej stowarzyszenia. Bedą sami chcieli, może i wcielenie.

 Reszta Niemców i ich za przeproszeniem, wojska? Niech się bujają. A Francuzi, Anglicy czy Włosi? Zapewne by ani drgnęli na wieść o takim casusie. Nam wystarczyło by wkroczenie, zajęcie garnizonów, magazynów, lotnisk.

 Oraz inwentaryzacja będącego w lichym stanie wyposażenia. Pozostali na miejscu Niemcy mieliby wybór: albo ewakuacja na zachód w ciągu powiedzmy kwartału albo pozostanie w charakterze mieszkańców naszych zachodnich województw.

 Muzułmanie? Niestety, kierunek zachód, niech się tam kiszą w sosie Dżihadu.

 Wiem że to bardzo przypomina idee przedwojennej wojny prewencyjnej.

 Ale małomisiowo uważam, nie można im pozwolić na rozbudowę przemysłu zbrojeniowego.

 Teraz zacierają łapki na myśl o zamówieniach.

 Pytanie- kto tam będzie zasuwał?

 A jest jeszcze jedno paskudniejsze.

 Powiedzmy, taki Rheinmetall się trochę rozbuja.

 Na początku sehr gutt. Na początku.

 Bo gdy władza wpadnie w łapska dżihadystów...

 Poza tym skoro nie chcą nam oddać zagrabionego, możemy sobie sami wziąć reparacje.

 I to jeszcze z dodatkiem w postaci wdzięczności ludzi którzy po latach życia w krainie total- perdoltza nareszcie zaznają normalności.

 A my? Uzyskamy dodatkowy bufor oddzielający nas od bezpośredniego sąsiedztwa z Kalifatem.

 Zaś granica z krajem islamskim może o dziwo być po tym znacznie bezpieczniejsza niż poprzednia z Niemcami czy Zbirem.

W niemieckiej pamięci zbiorowej coraz częściej pojawia się narracja „Niemcy też byli ofiarami” (wypędzeni, bombardowania Drezna itp.), a Polska bywa przedstawiana jako kraj współwinny lub przynajmniej nie całkiem niewinny.
To  jest dominująca narracja w Niemczech, i jest bardzo głośna w mediach i wśród części elit.

Fakty, a nie interpretacja są takie, że Władysław Bartoszewski, ps. „Ludwik”, „Teofil”, został zwolniony do domu z obozu zagłady w Auschwitz ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Jego kolega po fachu, niejaki Cyrankiewicz Józef, zdołał przeżyć pobyt w tym samym obozie, bez większego uszczerbku na zdrowiu. Tak zaprawieni w sztuce przeżycia, każdy na swój sposób, zrobili kariery w powojennej Polsce, czyli żyło im się ciekawie i wygodnie.

Inną drogę wybrał Witold Pilecki, ps. „Witold”, „Druh”, który miał kontakt w Auschwitz zarówno z Bartoszewskim jak i Cyrankiewiczem. Takich naocznych świadków, którzy dużo wiedzieli, PRL sobie nie życzyła. Witold Pilecki jest symbolem milionów Polaków w powojennej Polsce, dla których kooperacja z okupantem nie była żadną opcją na przeżycie. To dzięki takim patriotycznym postawom jeszcze Polska nie zginęła. Polak pamięta!

Wyroki obcej, narzuconej władzy nigdy mocy prawnej nie miaył i mieć nie mogą.
Wiele jest robione od 80 lat, by zatrzeć pamięć o tamtych bohaterach. Historia Europy jest pisana na nowo. Naoczni świadkowie są coraz mniej liczni, a fałszowanych „dokumentów” jest coraz więcej. Kolejne pokolenia dziedziczą po rodzicach alternatywną historię Polski, która ich i tak coraz mniej insteresuje. Wolą polegać na sztucznej inteligencji. Ale ten polski gen i z tym sobie poradzi. Już nie takie kataklizmy przeżywał!