Zmieniam tytuł: Czy Czarzasty jest konserwatystą ?

Czy zwolennik monarchii jest konserwatystą ?

Są w przestrzeni publicznej ludzie, którzy są zwolennikami monarchii, ale ich poglądy nie trzymają się kupy.

Być zwolennikiem monarchii tylko dlatego, że to już było kiedyś ? Wtedy i Czarzasty okaże się konserwatystą, bo konserwuje relikty z peerelu.

A jaki jest miernik wyższości monarchii nad innymi formami - czego ?

Tu się trzeba zastanowić, bo chodzi przecież o taką lub inną formę konstroli społecznej czy sterowania. Tylko ignorant socjologiczny może opowiadać się za monarchią. Monarchia była pewnym sposobem kontroli społecznej w określonym czasie historycznym ze względów demograficzno-strukturalnych, ale ten czas minął i ta forma się zdezaktualizowała.

Trzeba sobie przypomnieć lub poczytać najnowsze opracowania historyczne i zorientować się, jak to było przed monarchią czy w strukturach przedpaństwowych..

W czasach wspólnot pierwotnych przy niewielkiej liczebności grupy - ok. 150 jak wskazał Robin Dunbar, kontrola była bezpośrednia bo wszyscy się znali i podejmownie decyzji było łatwe. Ale wraz z rozwojem demograficznym proces podejmowania decyzji i osiągania jednomyślności narastał i w końcu zdecydowano postawić na jakąś charyzmatyczną jednostkę w roli wodza, a potem to rozwiązanie poszło jeszcze dalej i pojawiła się władza królewska.

Najbliższy naszych czasów przypadek takiej transformacji to historia sukcesu Mahometa, ale ten miał łatwe życie, bo korzystał z przykładu judaizmu i chrześcijaństwa.

Ale jakie były gwarancje, że król podejmować będzie trafne decyzje ? Pozytywna cecha tego rozwiązania  była taka, że mozna było wskazać ojca sukcesu lub winowajcę w razie niepowodzenia. Negatywna  była taka, że pozostali członkowie wspólnoty tracili umiejętnośći deliberacyjno-decyzyjne zdobyte w okresie pierwotnym.

Proces politycznego podejmowania decyzji jest trudny, wymaga wiedzy i czasu, więc król potrzebował  doradców, z których powstał aparat administracyjny państwa, zalążek aparatu produkcyjnego produkującego na potrzeby władzy i kultu oraz wojowników, a to sprzyjało rozwarstwieniu społecznemu i rodziło kolejne problemy, ale i kolejne okazje. Stopniowo więc poszerzał się udział społeczeństwa we władzy, czego najlepszym przykladem była I RP.

W końcu historia zatoczyła koło i pojawiła się demokracja, bo podłożem cywilizacji jest wrodzony, naturalny egalitaryzm, a demokracja  wymaga dużo czasu wolnego i umiejętności decyzyjnych od każdego. W grupach pierwotnych, zbieracko-myśliwskich, jak wiemy z historii aborygenów było też sporo czasu na deliberacje.