Skąd się bierze chaos ?

Okazuje się, że popełniłem mały błąd nie zaznaczająć wyraźnie na początku tekstu, że nie zajmuję się fizyczną teorią chaosu, lecz specyficzną jego odmianą powstającą w wyniku błędów poznawczych. To dwie różne rzeczy. Niniejszym wprowadzam korektę.

W jednym ze swoich felietonów w tygodniku Sieci pani Katarzyna Zybertowicz, identyfikująca się z konserwatyzmem, ubolewa nad otaczającym nas chaosem, który sprawia wrażenie nowej normy.

Jeżeli zastanowimy się nad generatorem tego chaosu, to okazuje się, że nie jest to zwykły chaos, lecz konsekwentny efekt przyjęcia ideologii liberalnej i gospodarki konsumpcjonistyczne. Polityczny liberalizm stawia na nieskrępowaną wolność dla każdego, która trwałą tożsamość uznaje za czynnik opresyjny i chce rozwijać indywidualną tożsamość w nieskończoność, co sprawia, że jednostki tracą wspólny język a współnota przestaje być wspólnotą, bo nic tych ludzi nie łączy. Zaś gospodarka konsumpcjonistyczna stwarza, zgodnie z tą ideologią, coraz to nowe sztuczne potrzeby, których rozbudowa stwarza trwałe struktury instytucjonalne, utrwalające ten chaos. Jaki bowiem sens ma praca w studio tatuażu,  studnio poznokcia czy w solarium ? To są puste przebiegi.

Tak wiec to nie jest jakiś przypadkowy chaos będący efektem niedopatrzenia czy pomyłki, jest to chaos systemowy i nieuświadomiony będący cechą wrodzoną liberalizmu.

Jest to jednak faktyczny chaos z merytorycznego punktu widzenia, jeśli odniesiemy się do struktury cywilizacji. Cywilizacja chrześcijańska ma trwała strukturę zakodowaną w wymiarach/relacjach społecznych przestrzeni społecznej, a liberalizm jest ideologią, która popełnia błąd, błędnie interpretując istotę cywilizacji i naruszając jej wewnętrzny model. Zarówno z obiektywnego jak i konserwatywnego puntu widzenia jest to rzeczywisty chaos.