Wreszcie jakiś ruch w martwej przestrzeni

@ Zetjot

W porównywaniu II RP z III RP chodzi o coś zupełnie innego. II RP była państwem niepodległym, III RP, tak, jak Pan pisze. Porównania są wręcz konieczne, bo  mają charakter nauczający: są punktem odniesienia, początkiem nowoczesnej Polski, i wzorem (choc niedoskonałym) do naśladowania, niemal w każdej dziedzinie. Wychowała społeczeństwo najbardziej adekwatne do swoich potrzeb i możliwości, które w 1939 r. sprawdziło się. Ponadto bez powrotu do łączności z nią, nie ruszymy z miejsca.

Nie mamy innego punktu odniesienia, bo chyba, nie sądzi Pan, że może być nim PRL.  

@ ronin 

1. Jest Pan porządnym facetem, ale mnie chodzi nie o socjal, lecz przyzwyczajenie do socjalu i dotacji. A to dwie różne rzeczy. Nie zauważył Pan, że każdy rząd walczy o dotacje, i to w sposób niewolniczy, że życie obywatela upływa nie na walce o nowoczesność, innowacyjność o przemysł, lecz na staraniach o dotacje, wspomaganie, socjal, dopłaty i walce o miejsca pracy. Drogi Panie, przecież to zamknięta klatka dla lemingów. Jeżeli chcemy zbudować jakieś suwerenne państwo, to nie z taką mentalnością.

2. Niczego nie przerzucam, lecz dzisiejsza opozycja jest niemrawa i bezzębna, a zadłużenie państwa rośnie - jak podają - 1,5 mld dziennie. Ktoś musiał wykonać jakiś ruch, aby ruszyć tę zmurszałą i zastygłą w ruchu scene polityczną. Chce Pan umierać stojąc?

3. To nie społeczeństwo... A kto dokonał takiego wyboru? Jakie możliwości koalicyjne miał PiS? Jak układają się słupki aktualnego poparcia dla KO? Jaką myśl państwową wygenerował PiS? Czy społeczeństwo, które daje takie poparcie Tuskowi, wie co ma robić i dokąd zmierzać - prócz oczywiście popierania socjalu? Mało tego, 37. milionowy naród nie ma państwa, bo to,co jest, to jego rozkład. Nie można zaklinać rzeczywistości, bo ona jest silniejsza i zawsze zwycięży. Nie zauważył Pan, że wszyscy się dusimy, i każdy łapie powietrze, jak i gdzie może? Pisałem wielokrotnie, że PiS dotacjami i socjalem chce uzależnić społeczeństwo i zapewnić sobie wieczne poparcie. To była krótkowzroczność. Za takie niezgólstwo się płaci, historia wystawia rachunki. Polski model polityczny jest w II RP, która wychowała społeczeństwo najbardziej adekwatne do geopolitycznego położenia. Społeczeństwo, nie na socjalu, lecz na patriotyzmie i poczuciu odpowiedzialności za państwo.

4. Konfederacja nigdy nie parła do rządzenia  - to po co ona jest? Co robi w Sejmie, skoro nie chce rządzić? O stołki to za mało, przypomina PSL.

5 Masowe protesty też nic nie dadzą, bo nie ma w głowach poukładane. Protestujący protestują o garnek, a nie o zmianę systemu, choć tak mówią. Pamiętam "S", sam w niej byłem, czym się zakończyła? Okrągłym stołem i reaktywację komuny. Bez nowej myśli, bez odwołania się do II RP, nie będziemy mieli żadnych wzorców, ani żadnego planu na swoją przyszłość. 

Proszę to wszystko przemyśleć. A co będzie dalej, to zobaczymy, niestety, bo jak na razie wszystko kończy się na inwektywach - a więc na prezentacji niemocy i kompletnego zagubienia. To dowód na brak myśli, efekt promocji modelu opartego nie na wytartych mechanizmach, na socjalu i dotacjach. Pomoc państwa musi być, ale ta pomoc nie może zatykać strumienia racjonalizmu, odporności kulturowej i obronnej. Ronin, zrozum, to musiało się stać!

@ zetjot

Owszem, są racjonalne siły oporu, ba, istnieje dość pokaźna liczba ludzi niezdemoralizowanych, ale to wszystko jest skutecznie i metodycznie blokowane przez zwasalizowane państwo. To ono generuje postawy obywatelskie, modele zachowań i płaci za nie. Proszę otworzyć jakąkolwiek staję radiową lub TV, gazetę itd., a wyleje się na Pana albo destrukcja, albo prowincjonalizm, albo mdlący populizm. Nawet ośrodki prawicowe, które powinny dawać odpór, budować kontrpostawy i ratować kulturę, zatrzymały się na poziomie nawalenki wyborczej, która niczego nie wnosi. Polaków trzeba nauczyć myślenia historycznego, filozoficznego i państwowego! A tymczasem nie ma żadnej myśli, nadal idziemy pochodem, jak za "S", lecz tym razem krzyczymy chcemy dobrobytu. Ale ten dobrobyt nie jest na ulicy, w socjalu, lecz w głowach i pracy, której znów zaczyna być coraz mniej.

Pytanie komu wierzyć, skoro nie wiadomo dokąd idziemy, co chcemy osiągnąć, kto mówi prawdę, i czyja postawa jest szczera a czyja fałszywa. W oparciu o jakie założenia ma funkcjonować polska dyplomacja, o czym ludzie mają rozmawiać? Społeczeństwo zostało źle wykształcone i nie potrafią odróżnić kłamstwa od prawdy, ba, nawet dobra od zła. Autorytety zniknęły, dobił je covid. Iluż pozostało z tej starej polskiej inteligencji, którą wykształciło 1000-lecie naszych dziejów? Ba, pojęcie "inteligencja" stało się inwektywą - taki sobie bolszewicki mechanizm.

Jak mowa o wierze, to nawet Kościół zaczyna nas zawodzić, zresztą nie pierwszy raz. Wstydzimy się II RP, tej która była emanacją polskości, odpowiedzialności i państwowej myśli. Zamknęliśmy się w czasie powojennym, bo wszystko, co przed, jest albo pańskie, albo nacjonalistyczne, albo zniewolone. I dusimy się nie wiedząc co robić.

Komu więc wierzyć? Kto nie udaje, nie pozoruje swoich działań - dla kasy? Państwo nagradza nie tych, którzy czują się za niego odpowiedzialni, lecz tych, którzy je szkalują i wyśmiewają polskość...

Rozpisałem się, ale to kilka refleksji na podstawowe pytanie: komu dziś wierzyć?