Czy piramidy zbudowali kosmici? Naukowcy wiedzą całkiem dużo o budowie piramid. Z biegiem lat archeolodzy znaleźli i skatalogowali:

• kamieniołomy, z których wydobywano bloki,
• ślady transportu wodnego i pozostałości ramp,
• drewniane sanie do przeciągania kamieni,
• osiedla robotników, piekarnie, miejsca przygotowywania żywności i cmentarze budowniczych.

  Co więcej, w 2013 roku odkryto tzw. Dziennik Merera. To autentyczny, starożytny dziennik budowy – zachowane na papirusie zapiski i swoista lista obecności brygadzisty, który ze swoimi ludźmi skrupulatnie odnotowywał transport wapienia z Tury do Gizy na budowę piramidy Cheopsa. Badania geologiczne wskazują też, że materiały mogły być przewożone nieistniejącą dziś odnogą Nilu, biegnącą w pobliżu kompleksów piramid.

  Wiemy również, że Egipcjanie stosowali pochylnie, dźwignie, liny, sanie i ogromną, świetnie zorganizowaną siłę roboczą. Nadal publikowane są nowe modele inżynieryjne, w tym systemy wielorampowe, przeciwwagi czy mechanizmy przypominające wyciągi. To pokazuje, że choć nie znamy absolutnie wszystkich szczegółów, w żadnym wypadku nie oznacza to, że konstrukcja była dla ludzi niemożliwa.

Czy przy ówczesnej technologii to było niewykonalne?

  Nie. Było to przedsięwzięcie skrajnie trudne, kosztowne i organizacyjnie imponujące, lecz nie naruszało żadnych praw fizyki.

  Piramida jest pod względem konstrukcyjnym bardzo dogodną formą monumentalnej budowli:

• ma szeroką podstawę, a każdy kolejny poziom jest mniejszy i lżejszy,
• ogromna większość bloków znajduje się nisko,
• konstrukcja pracuje głównie na ściskanie,
• nie wymaga gigantycznych, skomplikowanych sklepień ani wysokich, wolnostojących ścian.

  Największe wrażenie robi tu skala przedsięwzięcia i precyzja pomiarów, a nie użycie technologii, której nie można wyjaśnić mechaniką.

  W dodatku piramidy nie pojawiły się znikąd. W architekturze Egiptu wyraźnie widać ewolucję i rozwój metod: od płaskich mastab, przez piramidę schodkową Dżesera, aż po piramidę łamaną w Dahszur, piramidę czerwoną i ostatecznie – Wielką Piramidę.

  Piramida Łamana w Dahszur to wręcz fizyczny dowód na inżynieryjne wpadki. Kąt nachylenia jej ścian zmieniono drastycznie w połowie budowy. Dlaczego? Bo konstrukcja zaczęła pękać i groziła zawaleniem. To wygląda jak klasyczna ludzka technologia, rozwijana metodą prób, błędów i ratowania projektu, a nie jak przekazanie gotowej, absolutnie doskonałej wiedzy przez przybyszy z kosmosu.

  Nie ma żadnego dowodu na udział obcych cywilizacji. Drobna luka w wiedzy o logistyce sprzed tysięcy lat nie jest dowodem na istnienie kosmitów.

Skąd więc ci obcy? Czyli co się stało z History Channel

  Tezy sugerujące, że w budowie piramid maczali palce kosmici, propaguje dziś głównie History Channel.

  Warto to podkreślić: History Channel nie jest kanałem naukowym, mimo że nazwa, głęboki głos lektora, drogie grafiki komputerowe i wypowiedzi ludzi podpisanych jako eksperci mogą tworzyć takie wrażenie. To przede wszystkim komercyjny kanał rozrywkowy. Produkuje wszystko: od solidnych dokumentów historycznych, przez reality shows, aż po jawną pseudohistorię. Samo logo HISTORY nie jest więc żadnym certyfikatem wiarygodności.

  Początkowo stacja koncentrowała się na dokumentach, wojnach i archiwaliach. Z czasem przesunęła się w stronę widowiskowej rozrywki: łowców skarbów, lombardów, spisków i zjawisk paranormalnych. Powód tego zwrotu jest prozaiczny – tajemnica i sensacja lepiej zatrzymują widza przed ekranem niż uczciwe stwierdzenie naukowca: "Większość szczegółów znamy, a te kilka wciąż badamy".

  Koronnym przykładem pseudonauki jest tu flagowa seria Ancient Aliens (Starożytni kosmici). Program jest powszechnie uznawany przez archeologów i historyków za pseudoarcheologię. Krytycy zarzucają twórcom:

• wybieranie tylko tych faktów (tzw. cherry-picking), które pasują do z góry przyjętej tezy,
• pomijanie banalnych, udowodnionych wyjaśnień archeologicznych,
• przedstawianie spekulacji w formie twardego dokumentu,
• manipulowanie wypowiedziami ekspertów (omawiają jeden detal, a montaż zestawia to z cudzą teorią o ufo),
• płynne przechodzenie od pytania "czy to możliwe?" do wniosku "najwyraźniej tak było".

  "Smithsonian Magazine" pisał wprost o fabrykacjach i przeinaczeniach w tym programie, a "The Washington Post" celnie punktował, że twórcy wykorzystują prawdziwą archeologię jedynie jako efektowną dekorację dla fałszywej historii.

Jak rozpoznać telewizyjną manipulację?

  Typowy fragment Ancient Aliens to zawsze ten sam, sprawdzony schemat:

• Pokazuje prawdziwy, imponujący fakt — na przykład wielkość kamiennego bloku.
• Lektor dramatycznie ogłasza, że "naukowcy do dziś nie potrafią wyjaśnić jego transportu".
• Program całkowicie ignoruje istniejące hipotezy, eksperymenty i znaleziska (jak wspomniany Dziennik Merera).
• Zadaje retoryczne pytanie: "Czy starożytni mogli otrzymać pomoc od istot pozaziemskich?".
• Wstawia efektowną, drogą animację statku kosmicznego wznoszącego bloki laserem.
• Błyskawicznie przechodzi do kolejnej "zagadki", zanim widz zdąży zorientować się, że nie przedstawiono absolutnie żadnego dowodu.

  Warto pamiętać: animacja z programu to nie rekonstrukcja oparta na znaleziskach. To po prostu wizualizacja tego, co wymyślił scenarzysta. Formalnie twórcy nigdy nie mówią: "udowodniliśmy istnienie kosmitów". Jednak poprzez język ("Czy to możliwe, że…?", "Zwolennicy teorii starożytnych astronautów twierdzą, że…"), odpowiednią muzykę i montaż, widz jest prowadzony za rękę dokładnie do takiego wniosku.

Prawdziwi badacze UFO a telewizyjna papka

  Twórcy programów rozrywkowych często powołują się na nazwiska rzeczywistych naukowców badających zjawiska anomalne, by uwiarygodnić swoje teorie o starożytnych kosmitach. Warto jednak wiedzieć, co dwaj najsłynniejsi z nich – J. Allen Hynek i Jacques Vallée – uważali naprawdę.

J. Allen Hynek

  Hynek był zawodowym astronomem, który przez ponad 20 lat doradzał amerykańskim siłom powietrznym w projektach badających UFO (Sign, Grudge, Blue Book). Początkowo był zdecydowanym sceptykiem — wojsko zatrudniło go, by udowadniał, że świadkowie widzieli Wenus, meteory, balony lub zjawiska atmosferyczne.

  Z czasem uznał jednak, że części relacji (zwłaszcza od pilotów i wojskowych) nie da się tak łatwo zbyć. To on stworzył słynną klasyfikację "bliskich spotkań". Co ważne, Hynek twierdził, że:

• ogromną większość (ponad 90%) obserwacji można wyjaśnić całkowicie normalnie,
• tylko niewielki ułamek relacji tworzy rzeczywisty problem badawczy,
• nie wiadomo, czym są te niewyjaśnione obiekty, więc utożsamianie ich z automatu ze statkami kosmitów jest przedwczesne i nienaukowe.

  Był rzetelnym analitykiem, który rozróżniał zjawisko niewyjaśnione od twardego dowodu na obecność cywilizacji pozaziemskiej.

Jacques Vallée

  Vallée (informatyk, astronom i specjalista od baz danych) poszedł o krok dalej i jest w swoich tezach bardziej spekulatywny. Po przeanalizowaniu tysięcy spotkań z UFO doszedł do wniosku, że popularna teoria o "kosmitach przylatujących statkami z innych planet" po prostu nie trzyma się kupy.

  Dlaczego? Zauważył, że:

• relacjonowanych wizyt jest absurdalnie dużo jak na zwykłą misję badawczą,
• zachowanie domniemanych istot często jest nielogiczne, teatralne i groteskowe,
• opowieści o porwaniach zupełnie nie przypominają sensownego programu badań biologicznych zaawansowanej cywilizacji,
• niemal identyczne historie występowały w dawnym folklorze (kiedyś mówiono o elfach i demonach, dziś o latających spodkach),
• relacje pełne są elementów zmienionej percepcji i manipulowania świadomością.

  Vallée zaczął podejrzewać, że zjawisko UFO może być rodzajem systemu oddziałującego na ludzką kulturę, dostosowującego swój "wygląd" do danej epoki. Te hipotezy są jednak niemal nietestowalne z punktu widzenia fizyki, co jest ich ogromną słabością. Sam Vallée do dziś otwarcie przyznaje: nie wiemy, czym jest UFO. Analizowane przez niego rzekome fizyczne "próbki" nigdy nie dały ostatecznego dowodu na pozaziemskie pochodzenie.

  Historia rzekomego udziału obcych w budowie naszych najwspanialszych zabytków to chwytliwy mit napędzany przez komercyjną telewizję.

  Piramidy to triumf ludzkiej organizacji, inżynierii, potu i pracy metodą prób i błędów, a nie dowód na interwencję z kosmosu. Prawdziwe, niewyjaśnione zjawiska w przestrzeni powietrznej (jak te badane przez Hyneka i Vallée) wciąż pozostają fascynującą zagadką dla nauki. Jednak programy pokroju Ancient Aliens nie próbują tej zagadki rozwiązać. Ich jedynym celem jest zatrzymanie widza przed ekranem na czas kolejnego bloku reklamowego, spłycając przy tym niesamowite osiągnięcia naszych przodków. Zamiast więc szukać kosmitów w starożytnym Egipcie, lepiej po prostu docenić to, do czego zdolny jest człowiek.

Co warto obejrzeć? (Zamiast Ancient Aliens)

  Jeśli chcecie zobaczyć, jak niesamowita jest prawdziwa historia budowy piramid i na czym polegają dzisiejsze badania naukowe (albo jak łatwo manipulować faktami w telewizji), przygotowałem dla Was zestawienie filmów.

Rzetelna wiedza, inżynieria i świetne reportaże

  Kapitalny, pełnometrażowy dokument pokazujący najnowsze odkrycia archeologiczne. Zobaczysz w nim z bliska osadę robotników, poznasz treść Dziennika Merera (najstarszego na świecie papirusu!) oraz zobaczysz, jak starożytni inżynierowie genialnie wykorzystywali wylewy Nilu i system sztucznych kanałów do transportu ważących tony bloków. Zero kosmitów, 100% fascynującej, twardej archeologii.

NOVA PBS: Decoding the Great Pyramid (ok. 53 min)

  Fantastycznie zrealizowana animacja badająca trzy najpopularniejsze naukowe teorie budowy. Autorzy biorą na tapet tradycyjne rampy zewnętrzne, innowacyjną koncepcję ramp wewnętrznych oraz zupełnie nową, głośną teorię z 2024 roku mówiącą o hydraulicznej windzie wewnątrz piramidy. Rzeczowo, z dbałością o detale i inżynieryjne wyliczenia.

Fern: How Were the Pyramids Actually Built? (ok. 18 min)

  Dokument oparty na pracy francuskiego architekta Jean-Pierre'a Houdina, który do rozwikłania zagadki piramidy użył... zaawansowanego oprogramowania 3D do projektowania samolotów. Animacja krok po kroku pokazuje jego logiczną i elegancką hipotezę o wewnętrznej spiralnej rampie i wielkiej przeciwwadze. Patrząc na to okiem inżyniera, wszystko nagle zaczyna mieć sens.

Dassault Systemes: Khufu Reborn (ok. 39 min)

  Krótki i bardzo przystępny polski materiał, który w pigułce rozprawia się z mitem o budowaniu piramid przez 100 tysięcy okrutnie bitych niewolników (to bujda) i obala argumenty kosmiczne. Autorzy na prostych wyliczeniach pokazują, jak zorganizowanie pracy na zmiany wystarczyło, by utrzymywać odpowiednie tempo układania bloków skalnych.

Komputer Świat: Jak budowano piramidy? KŚ wyjaśnia (ok. 10 min)

  Praktyczny, podróżniczy vlog pokazujący ewolucję egipskiej architektury. Autor z kamerą czołga się przez duszne, klaustrofobiczne korytarze i pokazuje piramidę schodkową Dżesera oraz piramidę Łamaną. To idealny dowód naoczny na to, że piramidy były ludzką technologią, rozwijaną metodą prób i spektakularnych budowlanych błędów.

40 lat i do piachu: Piramidy w Sakkarze i Dahszur (ok. 25 min)

Przykład telewizyjnej hochsztaplerki

  Krótki fragment z "Ancient Aliens", który jest wręcz podręcznikową ilustracją medialnej manipulacji, o której pisałem w tekście. W zaledwie 3 minuty widz jest bombardowany "faktami" wyciągniętymi z kapelusza – że w piramidzie ukryta jest dokładna odległość od bieguna, skala ziemskiej półkuli, a jej współrzędne geograficzne równają się prędkości światła. Dynamiczny montaż i głęboki głos lektora mają sprawić, byś nie zdążył pomyśleć: "zaraz, przecież starożytni Egipcjanie nie używali naszych metrów i sekund, więc jak mogli w nich cokolwiek zakodować?". Klasyk gatunku.

History Channel: Ancient Aliens – Great Pyramid's Shocking Precision (ok. 3 min)

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>