Wędrówki do Emaus (Wielkanoc 2026)

Patrząc z rozterką w przyszłość,

której kontury zawiłe,

do Emaus zdążam – już blisko,

by tam odpocząć choć chwilę.

Spróbować ułożyć na nowo

plany na resztę życia,

lub stare składać ab ovo,

z nadzieją bez pokrycia.

Gdy w drodze Nieznajomy

przyłącza się do wędrówki,

toczymy z sobą rozmowy –

i mądre Jego wskazówki.

A potem, już przy wieczerzy,

spada zasłona z oczu,

znowu zaczynam wierzyć

i w sercu znowu pokój.

I mam już siłę by wrócić,

skąd uciekałem ukradkiem,

pora by z Emaus wyruszyć,

być Zmartwychwstania świadkiem…