Młyny sprawiedliwości (dalej) mielą aż huczy[i]

Obrazek użytkownika faxe
Kraj

Młyny sprawiedliwości (dalej) mielą aż huczy[i]

Dla władzy sądowniczej nie ma znaczenia, czy decyzje sędziów są produktem widzimisię, korupcji, układów czy też rzetelności, bezstronności i niezawisłości, czy zostały podjęte zgodnie z przepisami prawa czy rażąco naruszając prawo. Sędzia de facto nie ponosi żadnej odpowiedzialności moralnej, dyscyplinarnej, czy karnej za jakość   merytoryczną   orzeczenia, za zgodność  tego orzeczenia z prawem, logiką  

 W polskim porządku prawnym Krajowa Rada Sądownictwa ma konstytucyjny obowiązek stania  na straży sędziowskiej etyki i niezawisłości.  KRS zajmowała się do 2002r. tylko zagrożeniami dla niezawisłości sędziowskiej ze strony władzy wykonawczej i ustawodawczej. Skargi obywateli m. inn. na domniemane sprzeniewierzanie się niezawisłości przez sędziów  Rada zaczęła rozpatrywać od 2002r. Jak poważnie Rada traktuje swoje konstytucyjne obowiązki – pochylając się i rozpatrując  sygnalizowane i zgłaszane przez obywateli domniemane przypadku naruszeń etyki i niezawisłości sędziów - świadczy fakt, iż na stronie internetowej tego organu nie ma i nigdy nie było informacji dotyczących skarg obywateli - jakich naruszeń one dotyczą, a także kryteriów i sposobu rozpatrywania tychże. Brak jest też informacji jakie ewentualnie konsekwencje ponieśli sędziowie orzekający w 28 przypadkach uznanych za zasadne (przez 12 lat).

 

W zakładce Działalność nie ma  słowa o rozpatrywaniu skarg obywateli (czy postępowaniach dyscyplinarnych wobec sędziów). Tylko w corocznych sprawozdaniach KRS przedstawianych w Sejmie można wykopać lakoniczne informacje w tej materii - zajmujące ca pół strony 60-110 stronicowego sprawozdania. Porównując te informacje ze szczegółowymi, zajmującymi dziesiątki stron sprawozdania -  informacjami o działaniach Rady w kwestii domniemanych naruszeń niezawisłości sędziowskiej i niezależności sędziów przez władzę wykonawczą – wniosek jest jeden. Rada nie stoi na straży gwarancji konstytucyjnych obywateli zawartych w artykułach 32, 41, 42, i 45 Konstytucji.  Działania KRS są symulowaniem wykonywania  konstytucyjnych obowiązków w tej materii.

 

W pierwszych 3 latach tej działalności Rady pozostawiano relatywnie dużo mniejszą liczbę skarg bez nadania biegu, niż w późniejszych latach.  Wg wyjaśnienia Rady w kilku corocznych informacjach o skargach obywateli – nie nadawano biegu  skargom ponawianym, skargom o charakterze pieniaczym lub wskazującym na niezrównoważenie psychiczne ich autorów. Od ponad dekady nieznane są kryteria KRS, które determinują pozostawienie skargi bez biegu.

 

W pierwszych  3 latach tej działalności Rada uznanała za zasadne 28 skarg. W latach 2005 – 2014 ani jednej (w latach 2011-2012 przekazano 131 skarg do rozpatrzenia przez rzeczników dyscyplinarnego). Jednocześnie lawinowo wzrastała liczba skarg pozostawionych bez nadania biegu.

W  latach 2002 – 2010  wpłynęło do KRS 11 547 skarg,  bez biegu pozostawiono  4543 zapoznano się z 7004  rozpatrzono 683, a  uznano za zasadne 28.

A w latach 2011 do 2014 wpłynęło 13 202 skarg i pism,  pozostawiono bez biegu 11157 zapoznano się i rozpatrzono 2045 i z tych 131 przekazano rzecznikom dyscyplinarnym do rozpatrzenia.

Ogółem od 2002 do 2014  wpłynęło 26. 095  skarg  i pism obywateli – KRS pozostawiła bez biegu  16.700. Z pozostałych 9395 rada  uznała 28 za zasadne, a 131 przekazano rzecznikom dyscyplinarnym.

"Młyny sprawiedliwości (dalej) mielą aż huczy, tylko bez ziarna, na jałowym biegu".[ii]

[i] Prof. Ewa Łętkowska

[ii] ibidem

 

Ocena wpisu: 
5
Twoja ocena: Brak Średnio: 4.5 (głosów:10)

Komentarze

nieomylna

 

jest nieomylna

wystarczy i basta

jest nieomylna

sędziowska kasta

Podoba mi się!
4
Nie podoba mi się!
0

jan patmo

#1520466