"Wino truskawkowe"

W czasie pobytu w Polsce wybrałam się do kina na "Wino truskawkowe".
Wspaniałość! Magia i prawa małego,sennego miasteczka. Edit Piaf śpiewa z kasety, a miejscowa piękność Lubica
nie daje spać połowie tej zabitej deskami mieściny i tańczy tak, że to wrażenie w połączeniu z winem działa jak narkotyk.
Policjant Andrzej nie chodzi w mundurze. Probosz pije wino truskawkowe z komendantem policji,zaś czas się wlecze w rytmie zmieniających się pór roku.
Tak, film nakręcono na podstawie "Opowieści galicyjskich" Andrzeja Stasiuka.
Jest miłość, zazdrość,są duchy,jest pokuta.
Postpegeerowska rzeczywistość pod piórem Stasiuka który jest także współautorem scenariusza i w ujęciu kamery Tomasza Michałowskiego zmienia się w miejsce magiczne i jednocześnie bliskie ziemi (bieda, pijaństwo), ale i odrealnione, jakby poza czasem.
To nie jest film o wielkiej miłości, chociaż miłość Andrzeja i namiętnej Lubicy jest w nim obecna. To też nie jest komedia, chociaż bohaterowie mówią śmieszne rzeczy i dzieją się w nim śmieszne rzeczy.
Jak również to nie jest kryminał czy horror, chociaż główny bohater docieka, kto zabił Lubicę i pyta się o to ducha.... I w końcu to nie film obyczajowy, chociaż prowincja urzeka tu swoimi kolorami,nastrojem i nie jest to też film muzyczny, chociaż namiętna Lubica tańcem wyraża swoją tęsknotę za prawdziwą miłością i także nie jest to film o duchach, chociaż duch prowadzi pogawędki z policjantem Andrzejem.
Kieliszek „Wina truskawkowego” wprowadza nas w pełen magii świat prawdziwego środka Europy.
Gdy film się kończy jest nam żal że to już jest naprawdę....koniec filmu.

http://www.youtube.com/watch?v=kIT20Fzv75w

http://www.youtube.com/watch?v=XHGG14GLEEQ