JAKI KOŚCIÓŁ DLA POLSKI?

Obrazek użytkownika idź Pod Prąd
Idee

O Polsko! (...) Krzyż twym papieżem jest - twa zguba w Rzymie! Bieniowski - J. Słowacki

W 2007r. pisałem o potrzebie drugiej reformacji na ziemiach polskich. W wyniku moralnego i duchowego bankructwa naszej religii panującej wytworzyła się pustka do zapełnienia nowymi treściami. Kolejne lata tylko potwierdziły słuszność tej diagnozy.
"Dzisiaj zdecydowana większość myślących Polaków nie ma już wątpliwości, że kasta przywódcza katolicyzmu mówiąca wielkie słowa o Prawdzie, Uczciwości, Wierności Bogu i Ojczyźnie czy Męczeństwie sama ma z nimi niewiele wspólnego. Jeśli przez dziesięciolecia ludzie ci okłamywali naród w kwestiach społeczno-politycznych i osobistych, to czy mówią prawdę w o wiele ważniejszych sprawach duchowych? Wielu ludzi dręczonych tymi pytaniami będzie szukać satysfakcjonujących odpowiedzi. To jest kluczowy moment w naznaczonej duchowym zabobonem historii Polski!" Druga reformacja?!, idź POD PRĄD, styczeń 2007

Można by się spodziewać, że naturalną koleją rzeczy duchową pustkę wypełni oparta na Prawdzie Słowa i sile Ducha aktywność kościołów protestanckich. Niestety, ich stan i możliwości nie odpowiadają potrzebie chwili. Pasuje do nich opis z Apokalipsy:

A do anioła zboru w Sardes napisz: To mówi Ten, który ma siedem duchów Bożych i siedem gwiazd: Znam uczynki twoje: Masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły. (...) Lecz masz w Sardes kilka osób, które nie skalały swoich szat, więc chodzić będą ze mną w szatach białych, dlatego, że są godni.
Obj. 3:1-4

Tych "kilka osób", które stanowią wyjątek od protestanckiej mizerii w Polsce, nie potrafi jak na razie dokonać przełomu i zmienić oblicza swoich zborów. Problemy kościołów protestanckich to pokrótce: infantylizm spowodowany płytkim nauczaniem i ograniczeniem się do głoszenia na kazaniach ewangelii o zbawieniu (mleko duchowe), brak właściwej weryfikacji przyjmowanych osób i brak dyscypliny kościelnej spowodowany "polityką miłości" i przesadną troską o "stan osobowy", brak zrozumienia "polskiej duszy" i bezmyślne kopiowanie wzorców zagranicznych, brak zaangażowania w zdobycie dla Chrystusa elit narodu, a skoncentrowanie się na tzw. "charytatywnej ewangelizacji". Na koniec sprawa bynajmniej niemarginalna – strach przed lustracyjnym rozliczeniem spowodował, że kościoły protestanckie są często kierowane (a raczej niszczone) przez SB-ckich tajnych współpracowników lub ich następców. Zamiast do żywej wiary i radykalnego świadectwa prowadzą oni polskich protestantów na manowce ekumenizmu, oderwania od spraw dla narodu istotnych i taniego religijniactwa.

Jakie jest więc rozwiązanie dla duchowej przyszłości narodu polskiego?

Do masowego odbiorcy współczesnej postkultury nie da się szybko dotrzeć dostępnymi nam metodami. Tu otrzeźwienie dałby tylko kryzys na miarę upadku Jugosławii. Niewykluczone, że do niego niebawem dojdzie i wtedy nastąpią wielkie duchowe żniwa zgodne z Bożym cyklem historii. Widać go wyraźnie w starotestamentowej historii Żydów – okres Bożego błogosławieństwa, prosperity, sytości sprawia, że ludzie zaczynają zapominać o Bogu, zajmują się sobą, swoimi celami, przyjemnościami i w końcu staczają się moralnie. Gdy poziom grzechu przekroczy Boży limit, dopuszcza On jakiś kataklizm, tragedię, która ma otrzeźwić naród. Jeśli następuje zwrot ku Bogu, prośba o zmianę strasznego losu, naród ponownie doświadcza błogosławieństwa. Jeśli jednak nie jest dojrzały, cykl szybko się powtarza...

Abym, będąc syty, nie zaparł się ciebie i nie rzekł: Któż jest Pan? Przyp. 30:9

Dla przyszłości narodu kluczowe są jednak elity. To one powinny w pierwszej kolejności rozumieć zawiłości losu swego narodu i działanie Boga. Nie muszą to być koniecznie tzw. elity formalne. Zwrócił na to uwagę Rafał Ziemkiewicz podczas ostatniego pobytu w Lublinie na zaproszenie naszego klubu "Gazety Polskiej". Odwołał się do XIX wieku – kto dziś zna nazwiska warszawskiego salonu, wysokich dostojników czy generalicji tamtych czasów? A o Mickiewiczu, Słowackim, Norwidzie, Szopenie słyszał każdy. To oni byli nośnikami polskiego ducha. To dzięki nim w 1918 roku miał kto budować nowe państwo polskie.

Warto przy tej okazji zwrócić uwagę na religijne rozliczenie upadku I Rzeczypospolitej. Elita tamtego okresu słusznie wiązała upadek państwa z upadkiem obyczajów, fałszywą i powierzchowną religijnością oraz zgubnym dla Polski dyktatem papiestwa. (To temat na poważne opracowanie i szkoda, że do dziś nie jest ono nigdzie spopularyzowane.)

Oczywiście, nie wszystkie poszukiwania i myśli wieszczów tamtych czasów pozostają w harmonii ze Słowem, ale warto podkreślić, że postrzegali oni tragiczny los narodu przez pryzmat jego stanu duchowego i w Bogu upatrywali rozwiązania. Mieli też krytyczny stosunek do Watykanu.


"Urządziwszy Polskę w swoim duchu, podniósłszy się nad nią władzą duchową, pojrzał na nią jak na swoją własność, zapragnął zmienić ją w ślepe narzędzie swojego bezwarunkowego samowładztwa. Stąd wynikło, że ją ociemnił jezuityzmem, duchem cudzoziemszczyzny, sprowadził z drogi czysto narodowej, nietolerancją zakrwawił, zeszpecił, rozdzielił, zesłabił, następnie upodlił, przywiódł nad przepaść zguby i w końcu przeklął."
Seweryn Goszczyński, Dzieła zbiorowe
  
"Niech się Polaki modlą, czczą cara i wierzą,(...)
Na pobitych Polaków pierwszy klątwę rzucę."
Juliusz Słowacki, Kordian
  
“Ojciec Święty, któremu Polacy zawsze ślepo wierzyli, pośpieszył jej odpowiedzieć w imieniu nieba i ziemi, "że inwazja i rozbiór były nie tylko właściwe politycznie, ale i w interesie religii. (...)dla duchowego dobra Kościoła było konieczne, ażeby dwór wiedeński rozciągnął swe panowanie w Polsce możliwie daleko"
Joachim Lelewel, Histoire de Pologne..., o rozgrzeszeniu cesarzowej Austrii za I rozbiór Polski.
  

"Księża i prałaci, wy
oczekujecie zbawienia
tylko od złota..."
Adam Mickiewicz, Wykłady Paryskie
  

"Fałszywa, dawna
po cezarach wdowa,
Kościół — bez ducha
bożego i słowa"
Juliusz Słowacki, Podróż na Wschód
  
"Lud, który walczy o swoją niepodległość albo o rozszerzenie swoich swobód (...) powinien nie ufać wysokim dostojnikom Kościoła, którzy wszyscy jednakowo są przywiązani do kultu absolutyzmu bez względu na to, czy ten absolutyzm jest mahometańskim, czy heretycki, czy nawet ateistyczny."
Adam Mickiewicz, Wykłady Paryskie
  
Nie podobna być zarazem dobrym
katolikiem i dobrym Polakiem, a przynajmniej, że między dążeniami katolika i Polaka jest pewien rozbrat, który nadto interesowi pierwszego daje przewagę nad interesem drugiego; z takiej przyrody ich stosunków czyż nie może czasem wyniknąć zupełna między nimi sprzeczność i potrzeba, ażeby Polak ustąpił katolikowi, poświęcił swoje obywatelskie obowiązki obowiązkom religijnym.
Seweryn Goszczyński, Pisma
  

"W dziejach naszej części świata polityka kościelna często błądziła, usiłując przeciwstawić się prawowitemu państwu i narodowej idei lub sprowadzając je z właściwej drogi dla celów swojej organizacji. (...) wina za to spada na politykę kościelną i na miejscowe duchowieństwo, które tyle zrobiło usiłowań, by Państwo i narodową ideę zupełnie podporządkować widokom Kościoła i tem przyczyniło się do zdezorganizowania instynktów narodowych".
Roman Dmowski, Dziesięciolecie Przeglądu Wszechpolskiego
  
"Musicie baczyć, aby nie wyzyskiwali waszej wiary ci, co Boga i Ojczyznę mają wciąż na ustach, ale sam fałsz i obłudę w duszy, co dla swoich prywatnych celów gotowi są nadużyć kościoła i ambony."
Wincenty Witos 1922

Czy dziś są elity wrażliwe na Boże działanie?

Kilka lat temu zastanawiałem się, jaka grupa Polaków może być najbardziej otwarta na działanie Boga. Po empirycznym badaniu, że ludzie młodzi i wykształceni stali się w latach 90. prawie całkowicie obojętni na sprawy Boże, doszedłem do wniosku, że taką grupą są polscy patrioci, którzy nie dali się "zeuropeizować" michnikowszyźnie. Dali tym dowód, że potrafią samodzielnie myśleć i są gotowi płacić cenę za swoje przekonania - są gotowi do drogi pod prąd. Idąc nią konsekwentnie, muszą dojść w pobliże Źródła.

Ta droga jest żmudna i powolna. Nawarstwienie fałszywych przekonań (i co może ważniejsze, uczuć) w sprawach religijnych jest w naszym narodzie przytłaczające. Są jednak poważne oznaki tego, że nasza elita odzyskuje właściwe spojrzenie na duchową rzeczywistość. Wybitnym przykładem jest bloger Aleksander Ścios, którego tekst można przeczytać tutaj. Ten człowiek jest wytrwałym badaczem naszej najnowszej historii i wiele ryzykuje, pisząc prawdę o fałszu III RP. Jego blogi mogą poszczycić się dwoma milionami wejść. Publikując wspomniany tekst, zaryzykował całą swoją pozycję w narodowej elicie. Pokutuje w niej założenie, że kto zbyt ostro krytykuje katolicyzm, jest wrogiem Polski. I rzeczywiście, paru wysoko postawionych narodowców okrzyknęło go wrogiem. Pan Aleksander nie ugiął się i wykazał merytoryczną mizerię oponentów.

Na moim blogu na Niezależnej.pl też spotykam ludzi, którzy samorzutnie zaczynają sięgać do Biblii, szukając pociechy i odpowiedzi w tym bardzo przygnębiającym czasie.

Niemiec: Bardzo dziękuję za ten felieton ("CZY DAMY SIĘ ZASTRASZYĆ?"). Wie Pan, kiedyś nie czytałem w ogóle Biblii (cotygodniowe nabożeństwo było dla mnie problemem), a teraz robię to po raz drugi! Tak od deski do deski i odkrywam za każdym razem coś nowego! Myślę, że na tym drugim razie się nie skończy! Niemiec
            
Paweł Chojecki: Czytam ze wzruszeniem Pana słowa. To właśnie jest prawdziwy cel Boga - przebudzenie do mądrości na wszystkich poziomach, gdzie poziom duchowy jest najwyższy. To się dzieje!!! Oto komentarz z innego bloga: "Ręce opadają, jak z nimi walczyć? Właśnie po raz pierwszy w życiu przeczytałam fragmenty Nowego Testamentu, od procesu Jezusa przed Sanhedrynem do ostatecznego osądu przed Piłatem. Zrobiło to na mnie wrażenie, nasunęło mi się wiele skojarzeń z naszą smutną rzeczywistością. Chyba poczytam dalej. VALMERTE"
                   
Niemiec: Spotkało mnie właśnie to, co cytuje Pan w odpowiedzi! Czytam Biblię i z lekkim zaskoczeniem stwierdzam, że zaraz! Czy to, o czym czytam, nie dzieje się właśnie teraz?! Przecież to, co czytam, to Słowo Boże, to historia mojego kraju! Mojego Narodu! Mojej Polski! Potem podzieliłem się tym spostrzeżeniem ze swoim znajomym i popatrz! Okazało się, że on też zaczął czytać i ma podobne skojarzenia! Dlatego myślę, że jeszcze nie czas na poddawanie się rozpaczy i trzeba robić swoje!

Tu właśnie widzę odpowiedź na tytułowe pytanie – jaki kościół dla Polski, a dokładnie dla nowych polskich elit? Nie będzie to, przynajmniej na początku, kościół w tradycyjnym znaczeniu tego słowa – czyli zorganizowana struktura religijna. Będzie to raczej spontaniczny ruch. Coraz więcej światłych ludzi przejętych losami Ojczyzny (a dzisiaj i świata, bo nietrudno dostrzec, że znajduje się on na krawędzi jakichś globalnych przemian) będzie sięgało do Biblii i będzie odkrywało niesamowitą aktualność jej przesłania. Ci ludzie z nieufnością patrzą na wszelkie formy indoktrynacji czy zachowań stadnych. Głównym więc "agitatorem" będzie wobec nich sam Duch Święty. Naszą rolą jest jedynie delikatne wskazywanie na Źródło, dostarczanie rzetelnych informacji na tematy chrześcijańskie i dawanie świadectwa szczerego poświęcenia dla Boga i ziemskiej Ojczyzny.

Dopiero przemienione wewnętrznie nowe polskie elity dadzą impuls do powstania bardziej zorganizowanych struktur prawdziwie polskich chrześcijan i masowego zaniesienia ewangelii pod rodzime strzechy...

A do anioła zboru w Filadelfii napisz: To mówi Święty, prawdziwy, Ten, który ma klucz Dawida, Ten, który otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, który zamyka, a nikt nie otworzy.

Znam uczynki twoje; oto sprawiłem, że przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć; bo choć niewielką masz moc, jednak zachowałeś moje Słowo i nie zaparłeś się mojego imienia. Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, lecz kłamią, oto sprawię, że będą musieli przyjść i pokłonić się tobie do nóg, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem. Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja zachowam cię w godzinie próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi. Przyjdę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej, Obj. 3:7-11

Warto przypomnieć, że niedaleko odeszliśmy od ponurych lat 80., gdy postępowanie hierarchów wobec księdza Małkowskiego było haniebne i tchórzliwe. Nie upłynął miesiąc od porwania księdza Jerzego, gdy prymas Polski skierował list "Do wszystkich rządców parafii oraz rektorów kościołów w archidiecezji warszawskiej", w którym napisał m.in.:
                                                        
"W ostatnim czasie do władzy Kościelnej napływają skargi, a nawet oburzenia wiernych, że niektórzy księża dają się ponieść uczuciom światowym i zamiast głoszenia prawd Bożych wdają się w polemiki nieteologiczne, nie mające także nic wspólnego z prawdziwym patriotyzmem. [...] Odnoszą się one szczególnie do wystąpień ks.mgr. Stanisława Małkowskiego – kapłana archidiecezji warszawskiej. Kapłan ten wielokrotnie został ostrzeżony i dn. 15 listopada br. przez Biskupa Pomocniczego upomniany, mimo to dawał się potem ponieść emocjom, a głoszone przez niego słowo było obce duchowi Ewangelii.
                                                                      
Biorąc to pod uwagę, polecam wszystkim Rządcom kościołów i kaplic, aby nie dopuszczali księdza Stanisława Małkowskiego do głoszenia słowa Bożego u siebie. Ksiądz Małkowski może sprawować święte czynności na Wólce Węglowej, gdzie jest miejsce jego kapłańskiej pracy."
24 listopada 1984 r, Józef kardynał Glemp Prymas Polski.
                                                                                     
Ten list mógł wówczas być wyrokiem śmierci na księdza. Jeśli ksiądz Małkowski nadal jest "zesłańcem", powinniśmy pytać hierarchów Kościoła - komu lub czemu zagraża dziś jego prawość i bezkompromisowe głoszenie Ewangelii?
Aleksander Ścios

Ciężkie kajdany niewoli,
Bolesna siły potęga,
Ale wtenczas szczyt niedoli,
Gdy się naród sam rozprzęga
I sam własną godność traci;
A świat nędzę - wzgardą płaci.
...
Niezaprzeczona prawda
Co wieki ustaliły, to wieki nie wzruszą;
Żądza dominacyi - duchowieństwa duszą.
Aleksander hr. Fredro

"Całą sytuację jeszcze bardziej skomplikowaną czyni postawa Kościoła, który coraz wyraźniej jawi nam się jako wewnętrznie podzielony i rozdarty. Sądzę, że to przypomina konflikt z późnego średniowiecza między maryjnym pospolitym ruszeniem w imię walki z szatanem poprzez krzyż i hierarchii kościelnej. Presja od dołu i atak na Kościół także przez bardzo dosłowne przeżywanie symboli, wymusiło na Zachodzie wprowadzenie zmian w Kościele, stały się wręcz przyczynkiem do reformacji.
               
Teraz znajdujemy się na progu takiego obrotu wydarzeń, co wiąże się z ogromnymi trudnościami, bo polski Kościół nie jest do tych zmian ani intelektualnie, ani kadrowo przygotowany. Dlatego też boi się zaangażować w konflikt przed Pałacem, bo ewentualny brak posłuchu może zdemaskować jego ewentualny brak autorytetu. Taka postawa może grozić tym, że zamiast dostosować się do zmieniających się warunków, wpadnie w stagnację, w wyniku czego jeszcze bardziej osłabnie."
Jadwiga Staniszkis, "Polsce grozi reformacja!" Fakt.pl


Warto uzupełnić, że ta chwiejna postawa polskich hierarchów została nagrodzona w Watykanie – abp Nycz został uhonorowany godnością kardynała... red.

Paweł Chojecki
 

Ocena wpisu: 
Brak głosów

Komentarze

by zajrzeć na mój ulubiony portal przed wyjazdem na urlop i zniknięciem na jakiś czas z Sieci.
W każdym razie zajrzałam i ujrzałam, co ujrzałam.
Zdziwienia zero - było jasne, że prędzej czy później właśnie taki pocisk wystrzeli właśnie stamtąd, skąd wystrzelił. Polskość połączona
z katolicyzmem to siła spędzająca sen z oczu nie tylko zdeklarowanym lewakom-ateistom.

Tak więc nic nowego pod słońcem, ale byłabym wdzięczna za wyjaśnienie jednej kwestii: Czy owo 'red.' na końcu tekstu notki oznacza redakcję NP?

Na koniec pozwolę sobie przypomnieć jakże krzepiące dla Kościoła słowa Pana Jezusa:
"Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 16,18-19).

______________________________________________

Jeszcze Polska nie zginęła / Isten, áldd meg a magyart

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

 
______________________________________________
Jeszcze Polska nie zginęła / Isten, áldd meg a magyart

#281291

red. na końcu oznacza redakcję "Idź Pod Prąd"

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#281401

Hm. Towiański? ;-)

alchymista
===
Obywatel, który wybiera królów i obala tyranów
Jeszcze Polska nie zginęła / Isten, áldd meg a magyart

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#281334

Duch Święty będzie ich inspirował, bo są bez grzechu zapewne i czyści absolutnie. Pismo święte czytać będą i natchnieniami zeń płynącymi, swe hiperprawicowe i neochrzezścijańskonarodowe serca nasycą. Wskutek inspiracji niebiańskiej, ze Źródła biblijnego czerpanej, Światłymi Obernartodowcami neochrześcijańskimi się promulgują, jako ci, co się treściami z Pisma Świętego w świętości swej superpatriotyycznej przeobficie napełnili.
Oto nowych neochrześcijan narodowochrześcijańskich plemię.A NA SERIO: Autorze, kilka cytatów (nawet wziętych z dzieł wieszczów narodowych)nie odda całej historii związku Kościoła i Polski. Wskazujesz tylko na przykłady negatywne. Nie zauważasz, że postępujesz tak, jak lewacy? Wśród Dwunastu uczniów Pana tylko jeden okazał się zdrajcą, choć inni też byli słabi.
O jakim Piśmie świętym mówisz? Ja znam tylko to, którego Kanon ukształtował się i został zatwierdzony w Kościele katolickim.
A może heretycy, pardon - supernarodowoneochrześcijańscy patrioci, już jakieś własne "święte pismo" zredagowali?

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

marguar

#281366