KUPLETY SIWEJ ŁEPETY

Obrazek użytkownika Marek Jastrząb
Kultura

Lubię myśleć o sobie w superlatywach, pieścić w sercu przekonanie, że jestem chodzącą doskonałością, wzorem do naśladowania i pokazywania na kongresach. A kiedy tak myślę, to martwi mnie fakt, że oprócz mnie nikt nie podziela tego zdania, odwrotnie, po znajomych krąży opinia, że jedynym miejscem do pokazywania mojej czcigodnej osoby byłby jarmark z brodatymi kobietami.

Być może to prawda, lecz wolałbym nie mieć podobnych frasunków, pragnąłbym uważać, że nie poznano się na moich zaletach i są one niezbywalne; w gruncie rzeczy powinienem mieć przydomek „nie rozumiem”, ponieważ większość moich wypowiedzi zawiera te słowa.
*
Przyznawanie się do braku rozumu ma pewien urok, o ile jest kokieterią, przymrużeniem oka, figurą stylistyczną, celowym zabiegiem w stańczykowskiej poetyce i kiedy zdarza się z rzadka, od wielkiego dzwonu, ot, incydentalnie, jak precedens; ostatecznie nie wie się wszystkiego. I chwalić Boga, że z rzadka i że się nie wie, ponieważ gdy robimy to bez przerwy, proceder ów zaczyna być z lekka wkurzającą manierą, nawykiem, zrzędzącym przynudzaniem.

Co mnie skłoniło do podobnych rozważań? Prawdopodobnie wpłynął na ich zmianę opór materii, konsekwentne zaprzeczanie głoszonym przeze mnie poglądom, chwila zastanowienia, że kiedy wielu ludzi powątpiewa w ich słuszność i mówi wprost, żem osioł, to może powinienem sprawić sobie siodło, posypać głowę szufelką popiołu i pokatulać się do Canossy.
*
Fruwam po Internecie, czytam to i owo, tu i tam podczepiam się pod jakąś interesującą dyskusję i biorę w niej udział próbując wysondować, czy moje zdanie o upadku kultury i twórczości ma szersze poparcie. Jednak okazuje się, że jestem w mniejszości, większość natomiast twierdzi, że ani z kulturą, ani z twórczością nie jest tak apokaliptycznie, jak mówię. Pomijam już fakt, że większość adwersarzy posługuje się językiem wulgarnym, obraźliwym, z epitetami, co jest o tyle zabawne, że dyskurs o kulturze prowadzi w niekulturalny sposób.

I nie ten fakt mnie martwi, tylko to, że większość ta nie widzi niczego zdrożnego w swoim kloacznym wyrażaniu myśli, przeciwnie, sądzi, że tylko tak należy konwersować. Jasne, mógłbym zignorować podobne dialogi na cztery nogi (protezy), gdyby były to wypowiedzi niedorostków czy innych językowych kiboli. Ale wśród dyskutantów znalazły się osoby w kwiecie zwiędłego wieku i to mnie przeraża.
*
Chamstwo i buraczane obyczaje były, są i będą i ni ma na to rady. Na przestrzeni człowieczych dziejów mnóstwo jest takich przemijających przypadków, a jak mówi Historia Literatury, za młodu z wielu zdecydowanych durniów powyrastali później luminarze, nobliści, ludzie przynoszący zasłużoną chlubę. Lecz ignoranci literackiej wiedzy nigdy nie występowali na tak masową skalę. Zwłaszcza w twórczości; grubianin był jej zaprzeczeniem.

Dotychczas twórczość była domeną nielicznych. Teraz bycie artystą stało się powszechne i każdy może nim zostać. Np. na palcach jednej nogi policzyć można tych, co nie piszą. Identycznie przedstawia się sprawa z malarzami, kompozytorami, rzeźbiarzami; kto ma chęć i forsę na klakę, idzie w artysty; wydaje tomik, otwiera galerię, zamawia laudację i błyszczy elokwencją jak dorobkiewicz złotym zębem.
*
Często i z różnych stron słyszę: a cóż ci to przeszkadza? Ostatecznie czy nie lepiej, jak piszą, niż mieliby walić po mordach? Naturalnie, że lepiej, odpowiadam, ale czemu jest ich aż tylu? No i to odwrócenie kolei wydarzeń. Moim zdaniem zanim się zacznie pisać, trzeba zobaczyć, jak robią to inni, porównać i skonfrontować swoje teksty z twórczością pozostałych piszących. Choćby dlatego, by uniknąć wyważania otwartych drzwi. Krytycznym okiem spenetrować, czego im brakuje do miana niezłych, a co jest ich siłą, odkrywczym spojrzeniem, czymś, co je wyróżnia z melasy przeciętnych utworów, gdyż lepiej naprzód zapoznać się z tym, czego nie pojmujemy, a dopiero później wydać piśmienny głos.

A wtedy tych prawdziwych twórców będzie dużo mniej. Na co moi oponenci pukają się po głowach i mówią mi: GADAJ ZDRÓW i DARUJ SE.

Ocena wpisu: 
Brak głosów

Komentarze

Internet dał szanse wyrażania swoich opinii wszystkim tym, którzy mają coś do powiedzenia.
Jestem wielką entuzjastką tego typu wymiany poglądów i ciągle jeszcze wierzę w to, że po pierwszych latach totalnej"wolnej amerykanki", nadejdzie czas, kiedy dyskusje utrzymają pewien poziom.
Obserwuję coraz bardziej wyraźną poprawę "jakości" komentarzy i głównie ortografię, gramatykę mam tu na myśli.

Treści też zapewne ulegną zmianie, bo Gazeta informuje, że podjęto działania w celu wyeliminowania "hejterów".
To akurat mnie nie cieszy, bo skutki łatwo przewidzieć.
Szkoda, że sami internauci dali "argument" do ręki władzy, nie potrafiąc zapanować nad emocjami.

Autorzy profesjonalni - mądrzy twórcy, mistrzowie pióra, oni zawsze będą górą, bo na ich tekstach bazują portale.
Wszak:"Prawdziwa cnota krytyk się nie boi":)
Pozdrawiam w oczekiwaniu na takie teksty

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#377153

o polszczyźnie, zapoznaj się ze znaczeniem słowa "ulegną". W znaczeniu zmiany jest to odpowiednik czy synonim słowa "pogorszą się".

Co do treści artykułu naszego gospodarz: rzeczywiście odkrywczy jest osioł w Canossie.

Pozdrawiam

cui bono

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

cui bono

#377233

synonimy:
(1.1) dawać się, dawać za wygraną, kapitulować, łagodnieć, łamać się, mięknąć, odpuszczać, pobłażać, poddawać, rezygnować, spuszczać z tonu, ustępować, wymiękać[1]
(1.2) psuć

Sens tego określenia jest jasny.
Wymuszone zmiany sprawią, że nastąpi coś w rodzaju "autocenzury", co przełoży się na wydźwięk komentarza lub tekstu.
Nikt nie jest w stanie przewidzieć, jak daleko zajdą "strażnicy" wolnego słowa. Można domniemywać, że bardzo daleko...

Pozdrawiam

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#377235

... na to, że nie tylko mnie zależy na poziomie tego portalu. Jest tu wielu piszących, którzy zwracają uwagę na to, co piszą i jak piszą. Ale nie ograniczają się tylko do samokontroli. Zdarza się, że ktoś już nie wytrzymuje i zwraca uwagę innemu komentatorowi, a zaczyna od słów: "Halo! - Tu policja ortograficzna!". Mnie się też zdarza, że zwracam komuś uwagę. Nawet raz na tym portalu popełniłem obszerną notę adresowaną do jednego komentatora ( tutaj:  

http://niepoprawni.pl/blog/6583/jesli-nie-potrafisz-nie-pchaj-sie-na-afi... ).

Czy sądzisz, że przyniosła ona pozytywny skutek u adresata? Ależ skąd! Brak samokrytycyzmu obezwładnił do końca tego gościa w takim stopniu, że jeszcze parę razy dał "powtórkę z rozrywki" (tutaj:

http://niepoprawni.pl/blog/2547/sw-pawel-pedaly oraz tutaj:

http://niepoprawni.pl/blog/6583/przewozy-regionalne-odstawione-na-bocznice ).

To się nazywa odporność na wiedzę, bo jak widzę, nie zamierza zaprzestać pisania. Na zwracane uwagi reaguje butą i chamstwem. I co o tym sądzisz?

Pozdrawiam z 10,
                          

__________________________
"Stan skrajnej niewiedzy czasem potrafi doprowadzić
do stanu skrajnego ogłupienia". (Satyr)

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0
#377198

Trzymajmy się Niepoprawni, im bardziej niepoprawni politycznie - tym bardziej poprawni stylistycznie, gramatycznie i ortograficznie. Zachwaszczenie portalu niechlujstwem jest ogromne, chwast trollujący pleni się obficie, ale nasz zdrowa tkanka nie musi ulegać.

Podoba mi się!
0
Nie podoba mi się!
0

Pobudka!

#377236