WALC Taniec wirowy, pochodzenia niemieckiego. Początkowo był tańcem podmiejskim, jednak później wkroczył do salonów mieszczańskich i arystokracji. Walc wiedeński (niem. Wiener Walzer) – taniec towarzyski, szybsza odmiana walca. Tempo walca wiedeńskiego wynosi ok. 60 taktów na minutę, co przy nieparzystym metrum (zazwyczaj 3/4) daje ok. 180 uderzeń na minutę. Charakterystyczne dla tego tańca są szybkie wirowe obroty. Po raz pierwszy został wykonany w 1815, podczas kongresu wiedeńskiego. Walc wiedeński należy do światowego programu tanecznego i jako taki jest tańczony na turniejach tańca towarzyskiego. Walc ten nazywany jest "wiedeńskim" ponieważ jego istnienie jako tańca salonowego rozpoczyna się w roku 1815, w czasie kongresu wiedeńskiego. Kiedy w Wiedniu po raz pierwszy zatańczono walca w obecności dworu, reakcje były różne – damy ostentacyjnie opuściły salę balową, uważając publiczne obejmowanie się w tańcu za niemoralne. Inni sugerowali, iż ciągłe wirowanie w walcu może wywoływać różnego rodzaju choroby, a nawet prowadzić do śmierci. Pomimo tych zastrzeżeń, do połowy dziewiętnastego wieku walc wiedeński stał się nieodłączną częścią balów na dworach prawie całej Europy, z wyjątkiem Anglii oraz Szwajcarii, gdzie długo wzbraniano się przed nim. Szczególne zasługi dla rozwoju walca miała muzyka tworzona przez tak znamienitych kompozytorów jak choćby Johann Strauss (np. Walc Cesarski, Nad Pięknym Modrym Dunajem, Schatz) oraz w późniejszym okresie Piotr Czajkowski (Walc Kwiatów, Wielki Walc).jest on w tempie umiarkowanym szybkim. WALC ANGIELSKI Walc angielski nazwywany jest również czasem walcem powolnym w odróżnieniu od szybkiego walca wiedeńskiego, który wspólnie z bostonem był jego poprzednikiem. Walc angielski narodził się na początku lat dwudzistych naszego wieku. Powstał z połączenia szybkiego, wirowego walca wiedeńskiego i powolnego amerykańskiego tańca zwanego bostonem. Za twórcę walca angielskiego uważa się angielskiego nauczyciela tańca Victora Silvestera, który został w 1922 zawodowym mistrzem świata w tańcu towarzyskim. Zasłynął on tym, iż zatańczył walca w zupełnie nowym, powolnym tempie i odmiennym stylu. Do jego popularności przyczyniły się nowe trendy taneczne oraz niechęć Anglików do szybkich tańców. A teraz Panie proszą Panów. Orkiestra gra białego walca. Biały bal, biały sen, biały walc, siostro tlen! Jeszcze dyszę pod białym całunem. Biały walc, siostro tlen! Siostro bandaż i o- patrunek. Biały bal, biały sen, biały walc, siostro tlen! Jeszcze chwila, ta chwila, nic więcej. Opanować rąk drżenie, kiedy spada ciśnienie, Niech mi siostra nie patrzy na ręce! Da, da, dla tiebia, eto liubow maja. Bojus psubraty wozmut w sołdaty za biełowo caria. na, na... Jak przeżyję, to cud, igła tępa jak drut, biała sowa ruszyła na łowy. Operacja skończona, pacjent znów będzie zdrowy, Bo to tylko woreczek żółciowy. Da, da, dla tiebia, eto liubow maja. Tancujut pary, damy, bojary i ty so mnoj odna.